တကယ္႕ကို ေၾကာက္စရာပါအေမ အဲဒီညက အိပ္မက္ နည္းနည္း ရွည္သြားတယ္။ (တာရာမင္းေ၀) အိပ္ေတာ့... အိပ္လိုက္ေတာ့...... အိပ္မက္ေတြဆံုးတဲ့ထိေအာင္ အိပ္ရမွာေပါ့။ ဟင့္အင္း.... ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္ေတြက ပေရာမီးသီးယပ္(စ္)အတုေပါင္းမ်ားစြာရဲ့ ကပြဲလိုပါပဲ..... ေလးျဖဴရဲ့ အမဲလိုက္အကသံစဥ္လို ျမဴးၾကြအဓိပာယ္ရွိေနရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းရင္ခုန္တက္ၾကြမိမွာပါအေမ။ အိမ္မက္ေတြက နိုးထခြင့္ ကၽြန္ေတာ္ကိုေပးပါေတာ့။ ထ... ထ... ထ... ထဖို.ၾကိဳးစားရင္း။ အိပ္မက္ေတြက နိုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္ထဲ ျပန္ေရာက္ေနတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဆံုးမယ့္အိပ္မက္ပါလိမ့္ လမ္းထေလ်ွာက္ျပီးေတာ့ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလည္းဗ်ာ အိပ္မက္တစ္ခုရဲ့ အရွည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ပင္ပန္ုးစြာ ေမာဟိုက္တယ္။ ျဖည္းျဖည္းရွု အသက္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသာရွဳလိုက္ပါ။ အိပ္မက္မွန္းသိေနလည္း အသက္ကို ျဖည္းျဖည္းရွုပါရေစ။ အိပ္မက္ျပီးရင္ အိပ္မက္ထဲ ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားရဦးမယ္ေလ။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
ခရီးဆိုလို႔.. ျပည္အေၾကာင္းမ်ားလားလို႔.. လဒ..
ငါ့ညီကို ဘယ္ေကာင္လဲကြ ... ဒါေပမယ့္ ခရီးဆိုေတာ့ ကိုယ္လဲအဲ့လိုထင္သြားတယ္ ျပည္အေၾကာင္းလားလို႔ ...
အိမ္မက္ထဲက မႏိုးခ်င္ဘူးလား ေတေလရ း)
အိပ္မက္ေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု မက္ရင္းနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းေနရတယ္ ထင္ပါ့ေနာ္....
ဒီကဗ်ာအထိ မဖတ္ရေသးတဲံ ေလးပုဒ္ လာဖတ္သြားပါတယ္ ေလးျဖဴသီခ်င္းေလး ေရးတာေကာ အားလံုးပ မုိက္တယ္။
ကဗ်ာေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အၾကိဳက္ေတြၾကီး
ပါပဲဗ်ာ အေတြးေကာင္းသလုိ အေရးကလည္း
ေကာင္းပါေပတယ္...
Post a Comment