ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေကာက္ရထားသည္

ေကာင္မေလးေရ နင္နဲ.ငါမေတြ.ရခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ သတိမရဘဲ နင္နဲ.ငါေ၀းေနခ်ိန္မွာ လြမ္းေနၾကရေအာင္ေနာ္။ ေကာင္မေလးေရ နင္နဲ.ငါ ျပသာနာေတြျဖစ္ရင္ လက္ဆြဲနွုတ္မဆက္ဘဲ နင္ နဲ.ငါျပန္ေျပလည္ေအာင္ အနမ္းနဲ.နွစ္သိမ္.ၾကရေအာင္ေနာ္။ ေကာင္မေလးေရ နင္နဲ.ငါရဲ.အေၾကာင္းေတြကို ဦးေနွာက္ထဲထည္.မထားဘဲ နင္နဲ.ငါအေရးကို နွလံုးသားထဲသိမ္းထားၾကရေအာင္ေနာ္။ ေကာင္မေလးေရ နင္နဲ.ငါေသမေလာက္ဒုက္ခေရာက္ရင္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္အားမေပးဘဲ နင္နဲ.ငါ......နင္နဲ.ငါ...... နွစ္ေယာက္သားေထြးေပြ.လို.ေသၾကပါစို.ေနာ္။ ေကာင္မေလးေရ အဲဒီ အခြင္.အေရးေတြ နင္ငါကိုမေပးေသးလည္း ကိတ္စေတာ.မရွီပါဘူး။ ငါကိုကဗ်ာလွလွေလးေပးခဲ.တဲ. နင္ကိုေက်းဇဴးပါ...။

ကၽြန္ေတာ္နွင့္ဆိုင္ကိုမ်ား

လူတုိင္းမွာဆိုင္ကိုဆိုတာရွိတက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီဆိုင္ကိုေတြဟာ လူေတြကိုေတာ္ေတ္ာေလး ကသီကေအာက္ နိုင္ေစပါတယ္။ အျခားသူအတြက္ေတာ. အဲဒီဆို္င္ကိုေတြဟာ ဘာမွမဟုတ္ေပမယ္. ရယ္စရာေကာင္းေနေပမယ္. ကာယကံရွင္အတြက္ေတာ. အလြန္အေရးပါပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္မွာလည္း ဆိုင္ကိုေတြရွ်ိပါတယ္။ ေဖ်ာက္လို.လည္း မရပါဘးူ။ က်ြန္ေတာ္ဆိုင္ကိုေတြကို ဖိတ္ျပီးရယ္နိုင္ၾကပါေစ။ က်ြန္ေတာ္ရဲ.ပထမဆံုူးဆိုင္ကိုကေတာ. အင္က်ီ၀တ္ရင္ ရွိသမ်ွ ၾကယ္သီးေတြအကုန္၀တ္ရမွ ေက်နပ္တက္ပ ါ တယ္။ ဘယ္ေလာက္ပူအိုက္တဲ. ရာသီျဖစ္ျဖစ္ေပါ။အဲဒီလိုမွ မ၀တ္ရရင္ လူကလံုျခံဳမွုမရွိသလိုပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြဆို အျမဲေျပာတယ္`မင္းကိုၾကည္.ရတာပူအိုက္လိုက္တာ´ တဲ.။ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ေလေနာ္ က်ြန္ေတာ္ဆိုင္ကိုပဲေလ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ. က်ြန္ေတာ္အိပ္ရင္ ေစာင္တစ္ခုကိ္ု ေပါင္ၾကားထဲခြ ေနာက္ေစာင္တစ္ထည္ုကို ေခါင္းျမီးျခံဳျပီးမွအိပ္္တက္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ပူပူ၊ နိုမို.ဆို စိတ္ထဲလံုျခံဳမွုမရွိသလိုပဲ။ ေန.ခင္းဘက္အိပ္လည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက ေက်ာင္းမွာcanteenထို္င္ရင္ ဘယ္ေတာ.မွကိုဘာသာ မွာမစားတက္ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ မွေပးရတယ္ဗ်။ သူငယ္ခ်င္းေတြေျပာတာေတာ. မင္းက ကိုယ္နဲ.မသ္ိတဲ.သူနဲ. အပိုစကားေတြမေျပာခ်င္တဲ. ေကာင္ပဲ တဲ.။ ဒါေတြကျမင္သာထင္သာရွုိတာေတြေပါ.။ေနာက္မသိသာတာေတြလည္းရွီေသးတယိဗ်။ ျပီးေတာ. ေကာင္မေလး ေတြကိ္ုျမင္တဲ. ဆိုင္ကိုေတြလည္းရွိေသးတယ္ဗ်။ က်ြန္ေတာ္က မိန္းကေလးေတြကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေရြွ၀တ္တာျမင္ရင္လံုူး၀ၾကည္.လို.ကို မရတာဗ် သူဘာသာဘယ္ေလာက္လွလွေနာ္။ ၾကိုက္လို.ကိုမရတာ။ ေနာက္ထပ္ဆိုင္ကိုတစ္ခုက ရတာသိပ္မၾကာေသးဘးူ။ အဲဒါက မိန္းကေလးေတြ အင္းက်ီလည္ဟိုက္ ၀တ္ တ ာ ကိုပါ။ သူကိုအရင္ၾကုိက္ခ်င္ၾကိုက္မယ္ဒါေပမယ္. သူကိုလည္ဟိုက္၀တ္တာေတြြ.ျပီးရင္ေတာ. လံဳး၀ခံစား လို.ကိုမရေတာ.တာဗ်။ ဒါဆိုမင္းကရီုးရိုးေလးေတြၾကိုက္တာေပါ. ဆို ဟုတ္ဘူးဗ်။ သူဘာသာသူ ဘယ္ေလာက္ လန္ျပန္ထြက္ေနပေစ ရတယ္။ လည္ဟိုက္၀တ္ရင္သာမရတာဗ်။ က်ြန္ေတာ္ဆိုင္ကိုေတြကဆန္းေတာ.ဆနး္တယ္ေနာ္ ။ရယ္ခ်င္ရယ္လို.ရပါျပီ။။။။။

ေသသြားမွာေပါ့

ကၽြန္ေတာ္နဲ..သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လမ္းေလ်ွာက္ထြက္လာရင္းက်ြန္ေတာ္သူ.ပခံုးကိုက်ြန္ေတာ္လက္လွမ္းတင္ လိုက္မိတယ္။သူကေျပာတယ္။ “ေဟ.ေကာင္လက္မတင္နဲ.” “ဘာလို.လဲကြ” “ေယာက္ခမနိုင္တယ္” “မင္းကမိန္းမရမွာလည္းမဟုတ္ပါဘူးကြာ” လို.ကၽြန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ ဘာျပန္ေျပာတယ္မွတ္လည္း… “အာ ဘုန္းကံနိမ္.ျပီးရသြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလည္းတဲ.” ္

ေရစုပ္စက္

မာနေတြကို ခံစားခ်က္ဆိုတဲ. ေရစုပ္စက္နဲ. အျမင္.ဆံုးေရာက္ေအာင္ ထိုးအန္ခ်လိုက္တယ္ ေသာင္ျပင္ေပၚကို သဲထဲေရသြန္ဘာျဖစ္မွာလဲတဲ.။ ။ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ အေလ.က်ပင္ေလးေတြျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ။ ခ်စ္ျခင္းေတြကို ႏွလံုးသားဆိုတဲ. ေရစုပ္စက္နဲ. မထိန္းနိုင္ေတာ.လို. ထိုးအန္ခ်လိုက္တယ္ မင္းရဲ.နွလံုးသားဆီကို သဲထဲေရသြန္ဘာျဖစ္မွာလဲတဲ.။ ။ ဟုတ္ကဲ. ဒီကိတ္စမွာေတာ. ဘာမွမျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ ။

စာမေရးခ်င္ေသာ အေၾကာင္း

မီးလင္းဖုိေလးေဘးမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ.ခ်စ္သူ နစ္ေယာက္သား ေႏြးေထြးခဲ့ၾကတယ္။ ဒီတစ္ေဆာင္းကေတာ့ မင္းနဲ.ငါနဲ.ရဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ ေနာက္ မီးလင္းဖိုေလးရဲ့ အေႏြးဓါတ္ အားလံုးက တစ္ေလာက လံုးကို ေႏြးေထြးေစျပီ။ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါနဲ. ။ မီးလင္းဖုိေလးရဲ့ မီးေတာက္ေတြထဲ အတူတူစိုက္ၾကည့္လို. ေႏြးေထြးျခင္းေတြ သူရယ္ကိုယ္ရယ္ ရင္ဖက္နွစ္ခုဆီကို စီးဆင္းသြားတယ္။ ေနာက္အတူဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အၾကင္နာလက္ေတြရဲ့ တန္ခိုးလည္းပါပါလိမ့္မယ္။ ထိုသို. ကၽြန္ေတာ္တို. ခ်စ္သူနွစ္ေယာက္ ေႏြးေထြးဖူးေသာ မီးလင္းဖိုေလးေဘးက အခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း အက္ကြဲရွတ….. သူလည္းလြမ္းေနပါသည္တဲ့…။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ခ်စ္သူ သူ.သခင္မကိုေပါ့…။ ေတာ္ျပီ။မင္းေတာ္ေတာ္လြန္ေနျပီ……..။ ဒီေလာက္ပဲ ေကာင္းတယ္။ ဘယ္မွာလည္း မီးလင္းဖို ျမင္ဖူးလုိ.လား…………။ မင္းဘယ္နွစ္ခါေတြ.ဖူးလို.လည္း။ ျပီးေတာ့ မင္းေနတဲ့ရန္ကုန္ေဆာင္းက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခ်မ္းေနလို. မင္းက မီးလင္းဖုိေတြဘာေတြ ေလ်ွာက္ေရးေနတာလည္း ။ ရန္ကုန္ေဆာင္းက တကယ္ခ်မ္းေနခဲ့ရင္ေတာ့ မီးနဲ.မီးလင္းဖို ေဘးမွာ အတူထိုင္ေပးမယ္ ခ်စ္သူကေရာ မင္းမွာရွိလို.လား။ အလကား အပိုေတြ…..။ ေတာ္ျပီ … ဒီကဗ်ာကို စုတ္ျဖဲလိုက္ေတာ့…….။ မလိုေတာ့ဘူး…..။ စုတ္ျဖဲပစ္လို္က္ျပီ။ ေတာင္ပံတစ္စံုနဲ.ေလာက တစ္ခြင္လံုးကို ျဖန္.က်က္လိုက္တယ္။ တစ္ေလာကလံုးက ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ ေတာင္ပံေတြေအာက္မွာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္အၾကိီးၾကိီးေတြနဲ. သူတို.ဘ၀ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္…။ စာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ… လိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ. တလ်ွမ္းလ််မ္းေတာက္ေနတဲ့ နွဳတ္ခမ္းေတြ…. ေနာက္…. မ်ားစြာေသာ မ်ားစြာေသာ… ကမၻာပ်က္ကေတာ့ ဆိုက္ေရာက္လာျပီေလ..။ သူတို… လူသားေတြေပါ့… သူတို.အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ပံေတြကို ျဖန္.က်က္ေပးဖို. ဆံုးျဖက္လိုက္ခ်င္တယ္။ ဘာေတြမ်ားဆက္ျဖစ္လိမ့္ဦးမလည္း…။ ကၽြန္ေတာ္ကေရာ လူသားေတြအားလံုးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ရွိခ်င္ေနျပီ….။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ပံေတြနဲ.သာ ကၽြန္ေတာ္အသက္ဆက္ေနရတာပါ…။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရဲ့ ခြန္အားေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္အဆံုးရွုးခံလိုက္ပါရေစ…။ ဘုရားသခင္ ခြင့္ျပဳပါေလာ့…။ ကၽြန္ေတာ္ အေတာင္ပံေတြ တျဖည္းျဖည္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျမာက္တက္ ေျမာက္တက္……။ ဟာ…. ဘာေတြလည္းကြာ…။ မင္းမွာ ဘယ္ကေတာင္ပံရတာလည္း ..။ ဘယ္ကေတာင္ပံလည္း ေတာင္ပံရွိရေအာင္ မင္းကငွက္မို.လား…။ လူသားေတြက ဘာမ်ားျဖစ္ေနလို.မင္းကကယ္တင္ရမွာလည္း မင္းေတာင္ပံၾကီး ကားယားကားယားနဲ. ၀င္ရွုပ္မွ အားလံုးဒုကၡေရာက္ဦးမယ္။ ျပီးေတာ့ မင္းက လူသားေတြကို ကယ္တင္ဦးမယ္ဟုတ္စ..။ ဟုတ္မွလည္း လုပ္ပါကြာ ။ မင္းေလာက္ အတၱၾကီးျပီး ကိုယ္အတြက္ပဲ ကိုယ္ၾကည့္တဲ့ ေကာင္က သူမ်ားကုိကယ္ဦးမယ္ ဟုတ္စ..။ မင္းက ဘယ္တုန္းကမ်ား ဘုရားသခင္နဲ.သိသြားရျပန္တာလည္း ဘုရားသခင္နဲ.စကားေျပာရေအာင္ မင္းက မင္းကုိမင္းမ်ား ပေရာဖက္တစ္ေယာက္လို.မ်ား စိတ္ၾကီး၀င္ေနတာလားကြာ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ရိုးသားလုိက္ပါကြာ…။ ကဲံ… အခုမင္းေရးထားတာေလးလည္း စုတ္ျဖဲလိုက္ပါဦးကြာ…။ ထုိကဲ့သို.နွင့္ပဲ…။ ကၽြန္ေတာ္စာမေ၇းျဖစ္ခဲ့သလို စာလည္းမေရးခ်င္ေတာ့ပါ ထုိေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္စာမေရးေတာ့ပါ။္

မန္းေလးသားနွင့္ရန္ကုန္သူ

မန္းေလးသား နဲ. ရန္ကုန္သူ တို. chatting ၀င္ေနၾကရာ အေတာ္ေလးok ေနျပီျဖစ္ရာ တစ္ေယာက္ဆီတစ္ေယာက္ လာလည္ရန္အျပန္အလွန္ ေခၚေနၾကသည္။ မန္းေလးသား ---- အစ္မက်ြန္ေတာ္တို.မန္းေလးလာလည္ပါလား။ က်ြန္ေတာ္ ေတာင္ ျပမယ္ေလ။ ရန္ကုန္သူ-------အစ္မတို.ရန္ကုန္လာလည္ေလ။ အစ္မ နင္. ကို ကန္ ျပမွာေပါ.။ မန္းေလးသား ျပန္ေျပာလိုက္တဲ.စကားေၾကာင္. ရန္ကုန္သူလည္း တစ္ခါတည္း မန္းေလးသားကို block လုပ္ပစ္လိုက္ေလသည္။ မန္းေလးသား ျပန္ေျပာလိုက္တဲ. စကားက အစ္မဆီလာရင္ က်ြန္ေတာ္ကို ကုန္း ျပေလ။က်ြန္ေတာ္ဆီလာရင္က်ြန္ေတာ္လည္း အစ္မကို က်ံဳး ျပမွေပါ.။ ဟူတည္း ။ သုတို.ေျပာတဲ.ေနရာေတြကဘယ္ေနရာေတြပါလိမ္.။စဥ္းစားၾကည္.ရေအာင္။။။။။

ကၽြန္ေတာ္ကၽြန္မတို.လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၾကသည္

ကၽြန္ေတာ္သည္ လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္နွင့္အညီ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထုိင္ရျခင္းကို အလြန္နွစ္သက္ပါသည္။ သုိ.ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ယခု အသက္(၁၉) နွစ္အရြယ္အထိ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကို အၾကိမ္(၅၀) ထက္ပိုမထိုင္ဖူးပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ျခင္းသည္ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္ျခင္းထကု္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ၀ိုင္းဖြဲ့ကာထိုင္ရျခင္းက ပိုရ်္ အရသာရွိသည္ဟု ထင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တြင္ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားၾကီးမရွိပါ။ ရွိေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္လည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ သိပ္မထိုင္တက္ၾကပါ။ တံုးအလြန္းသည္ဟု ဟားတိုက္ၾကပါကလည္းကၽြန္ေတာ္နွင့္ သုူငယ္ခ်င္းမ်ား ခံၾကရရံုသာ။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ျခင္းကို နွစ္သက္ၾကသည့္ လူၾကီး၊ လူငယ္လူအမ်ားၾကားတြင္ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါ၀င္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေလ့ထိုင္ထမရွိေသာလည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ခံစားရေသာ အေၾကာင္းတရား၊ အက်ိဳးတရားမ်ားကို နားလည္ပါသည္။ အေပါင္းအသင္းမ်ားနွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ျခင္းကို နွစ္သက္ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ တစ္ေယာက္တည္း ေအးေဆးျငိမ္သက္စြာ သံုးေဆာင္ရေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ တစ္မ်ိဳးတြင္ထိုင္တက္လာသည္။ ထိုဆိုင္ကို လူအမ်ားက Internet cafe ဟု ေခၚသည္။ cafe ဆိုေသာစကားလံုးသည္ coffee ဆိုေသာ စကားလံုးနွင့္ ဆင္တူေသာေၾကာင့္ ထုိဆိုင္ေလးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီဆိုင္ဟု သံုးနွုန္းပါသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ လူအမ်ားစားသံုးၾကသည္မွာ လက္ဖက္ရည္တစ္မ်ိဳးတည္း မဟုတ္ပဲ အရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ လူမွုေရးရာကိစၥရပ္မ်ားကိုိပါ စားသံုးၾကပါသည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးထဲသို. ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း၀င္လာခဲ့ရေသာ္လည္းဆိုင္ထဲေရာက္ပါက အေပါင္းအသင္းမ်ားနွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ အရသာကို အျပည့္အ၀ခံစားလိုက္ရသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္တို. လူငယ္မ်ားသည္ အာရံုတစ္ခ်ိဳ.ကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားအေပၚ ေရႊ.ေျပာင္းထားတက္ၾကသည္။ ထိုျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားတြင္ ေယာက်ၤားေလးမ်ား၊ မိန္းမငယ္မ်ားစသည့္ျဖင့္ မ်ိဳးစံုပါ၀င္ၾကေလသည္။ မည္သို.ပင္ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားျပားေစကာမူ လူငယ္အမိ်ဳးသားထု အတြက္ မ်က္စိအက်ဆံုးမွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားျဖစ္သည္။ လူငယ္တို.သည္ လူငယ္တုိ.ဘာ၀ ထိေတြ.ၾကသည္။ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲထိုင္ကာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေနာက္ေျပာင္ၾကသည္.။ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားကို မိမိတို. အေတြးနွင့္ မိမိတို. အမ်ိဳးမ်ိိဳး ေ၀ဖန္ပိုင္းျဖတ္ခြဲျခားတက္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင္လည္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ား ပ်ားပန္းခတ္မွ် ရွဳပ္ပြေနသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္လူငယ္မ်ား၏ အေတြ.အၾကံဳနွင့္တူတူပင္ျဖစ္သည္။ ထိုျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားထဲ့ ကၽြန္ေတာ္၏ အာရံ့ုမ်ားစီးေမ်ာျခင္းကို chatting ဟုေခၚသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္နွင့္ တစ္ခုကြာသည္မွာ ေကာ္ဖီဆိုင္မ်ားတြင္ အမိ်ဳးသမီးငယ္မ်ားလည္း အာရံုကို ျဖန္.က်က္ထားၾကသည္။ ထိုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို.သည္လည္း ေစာင့္ၾကည့္ခံ ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားျဖစ္သြားရသည္။ ေခာတ္စနစ္အရ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တို. အမ်ိဳးသားထုအား မ်က္လံဳးခ်င္း ယွဥ္ျပိဳင္လာနိုင္ျပီျဖစ္သည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင္ အမ်ိဳးသားနွင့္ အမ်ိဳးသမီးတို. တန္းတူျဖစ္သြားခဲ့ရျပီ ျဖစ္သည္။ လူငယ္တို.သည္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ထိုင္ရ်္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားထဲမွ မိမိတို.နွစ္သက္မိသူအခ်ိဳ.အား ခ်စ္ခြင့္ပန္ၾကသည္။ အခ်စ္ကို ရရွိရန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားၾကသည္။ ခ်စ္သူျဖစ္သြားၾကသည္လည္း ၇ွိသည္။ အသဲကြဲကာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ က်န္ေနခဲ့သူေတြလည္းတစ္ပံုတစ္ပင္။ တစ္ခါတစ္ရံဥ္ ခ်စ္သူလာရာလမ္းကို ေစာင့္ေမ်ွာ္ရေသာေနရာသည္လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္သူနွစ္ဦးဆံုဆည္းရာ ေနရာသည္လည္းေကာင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင္လည္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားၾကားမွ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးမ်ားက ၾကည္နဴးဖြယ္ပင္။ chatting ထဲမွ လြမ္းေမာဖြယ္ ခ်စ္သူစံုတြဲမ်ား၏ ပိတိအျပံဳးေလးမ်ားက ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး၏ ေက်းဇဴးပင္မဟုတ္ေလာ။ ဒူးတိုက္ေဆြးေႏြးေသာ အေၾကာင္းအရာေပါင္းမ်ားစြာသည္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲတြင္ ဆူညံစြာထြက္ေပၚေနသည္။ အခ်ိဳ.က ဘာသာေရး၊ အခ်ိဳ.က အခ်စ္ေရး၊ အခ်ိဳ.က ပညာေရး၊ အခ်ိဳက အလုပ္အေၾကာင္း၊ အခ်ိဳ.က မိမိတို. ၀ါသနာပါရာ စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ လူငယ္မ်ား အျပံဳးကိုယ္စီျဖင့္ ေဆြးေႏြးေနၾကသည္။ ျပသနာ၏ အေျဖမ်ားကုိ ပူူးေပါငး္ရ်္ရွာေဖြေနၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္နွစ္သက္မိိေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင ရွိေသာ ေဆြးေႏြးပဲြေနရာမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တိုက forum ဟုေခၚသည္။ တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္မျမင္ဖုူူးပဲ တိုင္ပင္ေနၾကေသာ လူငယ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးထဲတြင္ အေၾကာင္းအရာေပါင္းမ်ားစြာကို သိသြားျပီျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းအရာေပါင္းမ်ားစြာကို ေခါင္းစဥ္တပ္ေနၾကျပီျဖစ္သည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးထဲတြင္ စာရြက္တို အပိုင္းအစမ်ား ဟုိမွဒီမွ လြင့္ပ်ံေနသည္။ လူငယ္ခ်င္းခ်င္း ေ၀မ်ွဖတ္ရွုေနေသာ ကဗ်ာအတိုအစ ၀တၱဳမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ တစ္ခိ်ဳ. သီခ်င္းေခြၾကမ္းေလးမ်ား ပင္ပါလုိက္ေသးသည္။ တစ္ေယာက္ေရးေသာစာ တစ္ေယာက္ဖတ္ရွုေ၀ဖန္ရင္း အနုပညာေပါင္းမ်ားစြာကို ဖန္တီးကာညီရင္းအစ္ကို စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ မိမိတို. ယံုၾကည္ရာကို ေလ်ွာက္လွမ္းေနေသာ လူငယ္ေလးမ်ားလည္းရွိသည္။ ထိုကဲ့သို. လူငယ္ေလးမ်ားစုေ၀းေနေသာ ေနရာကို ကၽြန္ေတာ္တို.ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင္ Blogger အသိုင္းအ၀ိုင္းဟုေခၚသည္။ တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္ မသိၾကေသာ္လည္း စာေပစိတ္ဓါတ္ျဖင့္ အားမာန္သစ္မ်ားေ၀မ်ွကာ ခံစားခ်က္တို. တူညီလာၾကသည္။ လားရာမတူေသာ ခံစားခ်က္မ်ား ေပါင္းစံုမိၾကေပျပီ။ ေကာ္ဖီဆို္င္ေလးထဲတြင္ Blog link ေလးမ်ားက ဟုိမွဒီမွ လြင့္ပ်ံေနခဲ့သည္။ လူငယ္မ်ားတီးတုိးတိုင္ပင္ကာ ခိုးေၾကာင္ခုိး၀ွက္ရွာေဖြေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားလည္းရွိသည္။ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို.မ်က္လံုးမ်ား ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖင့္ အေျခအေနေကာင္းမ်ားေစာင့္ကာ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ျဖင့္ လိင္မွုဆိုင္ရာ website မ်ားဆီလည္းေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ လူငယ္မ်ားသည္ စာသင္ေက်ာင္းမွေပးလိုက္ေသာ သင္ခန္းစာမ်ားကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ တစ္ခါတစ္ရံ ျပန္ၾကည့္တက္ၾကသည္။ နားမလည္သည္မ်ားကို အခ်င္းခ်င္းျပန္လွန္ေမးခြန္းထုတ္ၾကသည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးထဲတြင္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို.သည္မ်ားစြာေသာ ပညာရပ္မ်ားကို ဆည္းပူးၾကသည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးသည္ ပညာစံုေပးနိုင္ေသာ တကၠသိုလ္ငယ္ေလးတစ္ခုနွင့္ အလားသဏၥာန္တူေပသည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို.သည္ ပညာရည္နို.ေသာက္စို.ကာ ၾကီးရင့္ရေပဦးမည္။ ၀ါး.............ပ်င္းဖို.ေကာင္းလိုက္တာ။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လံဳးအစံုက နာရီကို လွမ္းၾကည့္ကာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကိုထြက္ခဲ့သည္။ ယခုအခ်ိန္ဆိုပါက ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူေစာင့္ေနေပမည္။ ထို.ျပင္ စၾကေနာက္ၾကနွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြဖြယ္ရာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း ရွိေနေပသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူ ဖတ္ရန္အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လညး္ ကၽြန္ေတာ္ memory stick ထဲပါလာပါေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ္ဒီေန.အခ်ိန္ရမည္ဆိုပါက ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ၾကည့္ရေသာ website တစ္ခုဆီသို. အလည္သြားရန္လညး္ ဆံုးျဖတ္ထားပါေသးသည္။္

ခင္ဗ်ားေသာက္ျမင္ကပ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္

ေတြ.ဆံုျခင္းမွာ ေလျပည္ညွင္းသံ မရွိဘူး..။ အေသခ်ာဆံုးအေပ်ာ္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္..။ နားထဲမွာ ၾကားေနရတဲ့ အသံေတြဟာလည္း ေလျပည္ညွင္းသံ မဟုတ္ဘူး..။ ကီးဘုတ္ေခါက္သံတစ္ခ်ိဳ. လြတ္လပ္ျခင္းကင္း..ကင္းေ၀း နွုတ္ဆက္သံ ကြဲအက္ကင္း..ေ..၀း… နွုတ္ဆိတ္သံ ကြဲအက္ ဆူညံ…. နွုတ္ဆက္သံ ကြဲအက္..ထြက္သြ..ား အားလံုး..ျပီးဆံုးသြ..ားေတာ့ စကားသံ တစ္ခ်ိဳ. လည္ေခ်ာင္း၀မွာ တစ္ဆို့….. ျပကၡဒိန္ေတြကို နွေျမာလိုုက္တာ.. အခုေတာ့ ကီးဘုတ္ေခါက္သံေတြက လြတ္လပ္စြာနဲ…. ရင္ဘက္ထဲ တစ္ေဒါက္ေဒါက္.. ေနာက္တစ္ခါ… ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွစြ..ာ ေတြ.ခဲ….-့ျပန္ရင….-္ အခုေျပာထ..ားတာေတြ ခင္ဗ်ားးးးးးးးးးးးးးအတြက္ေသခ်ာာာပါျပီ။ ေနာက္တစ္ခါခင္ဗ်ား စိတ္မပ်က္ေစရဘူး………………..။

ရွိေနမွာ

အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၁) ဒီညဟာ ၾကယ္ေတြမစံုတဲ့ညဆိုရင္ေတာင္ မင္းတစ္ေယာက္ရွိတာနဲ. ငါ့ရဲ့ေကာင္းကင္ဟာျပည့္စံုပါျပီ….။ လမင္းထက္ထြန္းလင္းတဲ့ ေကာင္မေလးေရ မင္းရဲ့အေတာင္ပံတစ္စံုနဲ. ပ်ံသန္းခဲ့ပါေတာ့ အလြမ္းေတြက်ဲျဖန္.ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ရင္ခြင္တစ္စံုမွာ မင္းရဲ့အေတာင္ပံခတ္သံေတြနဲ. ငါတို.အခ်စ္ေတြကို စိုက္ပ်ိဳးေပးပါ.။ ေကာင္းကင္တံခါးကုိဖြင့္လွစ္ေပးဖို. လက္တစ္စံုဟာ မင္းဆီမွာသာရွိေနတာပါ…။ အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၂) ျဖစ္နိုင္ရင္ ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေတြဆီ လက္ပစ္ကူးသြားလုိ္က္မယ္….။ ပန္းျခံေတြထဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသြားခ်င္ဘူး။ ပန္းရနံေတြကို မရွဳရွိုက္ခ်င္ဘူး။ ခံုတန္းေတြေပၚလည္း မထိုင္ခ်င္ဘူး။ တစ္ခုေသာ အရာကို ေၾကာက္မိလုိ.ပါ…… ကၽြန္ေတာ္ရဲ့လိပ္ျပာမေလးကုိ ေတြ.ခြင့္မရလုိက္ရင္ ပန္းျခံဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ရြံဖို.ေကာင္းသြားလိမ့္မယ္။ လိပ္ျပာမေလးေရ… ငါဟာ မင္းကုိလြမ္းတာတစ္ခုနဲ.တင္ အရာအားလံုးကို လ်စ္လ်ဴရွုခဲ့တဲ့ေကာင္ပါ။ အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၃) လြမ္းတယ္…………. ဒီညေတြနဲ.အတူလြမ္းတယ္ ဒီေန.ေတြနဲ.အတူလြမ္းတယ္ ဒီအခ်ိန္ေတြနဲ.အတူလြမ္းတယ္ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို.နွစ္ေယာက္က မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ရွိေနၾကခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ လြမ္းေနခဲ့ရတာပါ…။ အခုလို အေျခအေနနဲ.ကေတာ့ လြမ္းခ်ိန္ေတာင္မရ နိုင္ေလာက္ေအာင္ လြမ္းေနရေတာ့တာေပါ့။ အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၄) ခ်စ္သူရဲ့လက္တစ္စံုဆိုတာ ဘာပါလိမ့္..။ ေႏြးေထြးေနမလား..ေအးစက္ေနမလား… မသိဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္တို.နွစ္ေယာက္ မသိခဲ့ၾကဘူးေနာ္….။ ခ်စ္သူရဲ့မ်က္၀န္းေတြက ၾကင္နာေႏြးေထြးေနမလား…စိမ္းကားထက္ျမေနမလား.. မျမင္နိုင္ဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္တို…နွစ္ေယာက္ မသိခဲ့ၾကဘူးေနာ္…။ ခ်စ္သူရဲဲ့--------------- -----------------------…………---------------- ---------------------။ ကၽြန္ေတာ္တို. နွစ္ေယာက္ မသိခဲ့ၾကဘူးေနာ္..။ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့……….. ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ ခ်စ္သူရဲ့လက္တစ္စံုဟာ ခ်စ္သူရဲ့မ်က္၀န္းေတြဟာ ခ်စ္သူရဲ့ပါးျပင္နုနုေလးေတြဟာ ခ်စ္သူရဲ့ နွုတ္ခမ္းေတြဟာ ခ်စ္သူရဲ့လည္တိုင္ေလးေတြဟာ ခ်စ္သူရဲ……….. မ်ားစြာေသာ ခ်စ္သူရဲ့ပိုင္ဆိုင္ျခင္းေတြအတြက္ ႏြယ္္တစ္ေယာက္ကိုတည္းကိုပဲ လက္ညိွးညႊန္ျပမိတာပါ..။ ကၽြန္ေတာ္တို.နွစ္ေယာက္က ခ်စ္သူေတြေပါ့။ အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၅) ခ်စ္သူအတြက္ ဖန္တီးေပးခ်င္တဲ့ အႏုပညာတစ္ခုရွိတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္အေတြးေတြရဲ့ ဟိုးအနက္ရွု္ိင္းဆံုးတြင္းေတြထဲမွာ ခ်စ္သူအတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးေပးရင္ေကာင္းမလား။ ခ်စ္သူအတြက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဆိုျပရင္ေကာင္းမလား။ ခ်စ္သူအတြက္ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ ျခယ္မွဳန္းျပရင္ေကာင္းမလား။ ခ်စ္သူအတြက္ ……………………………………………….။ ဘယ္လုိ အႏုပညာဟာ… အို…..ခ်စ္သူကုိ ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္ေနျခင္းက အေျပာင္ေျမာက္ဆံုးေသာ ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးေပးနိုင္တဲ့ ခ်စ္သူအတြက္ အႏုပညာပါပဲ..။ ကမၻာေပၚမွာ ဒီထက္ ခ်စ္ဖို. ေကာင္းတဲ့ အႏုပညာရွိနိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္သလို ခ်စ္သူအတြက္လည္း…။ အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၆) ကၽြန္ေတာ္ဟာမိုးသားတိမ္တိုက္ေတြအျဖစ္ ရြာခ်ခြင့္ရွိရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ အျမဲစိမ္းသစ္ေတာမွာ သစ္ပင္အျဖစ္ႏြယ္ တစ္ေယာက္ပဲရွိေနမွာပါ ႏြယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့ မိုးေရစက္ေတြေအာက္ အတူလက္တြဲလို. လမ္းမေလွ်ာက္ျဖစ္ေသးေပမယ့္ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း အလြမ္းေတြေအာက္…။ ခ်စ္သူေပးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ.အတူ အလြမ္းေတြေအာက္မွာ အသက္ရွုေနရဆဲပါ..။ အလြမ္း ပိုဒ္ခြဲ(၇) ခ်စ္သူမင္းစိတ္ဓါတ္က်ပါ..။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စိတ္ဓါတ္က်ပါ မင္းဘ၀ရဲ့သက္တမ္းတစ္ေလ်ွာက္လံုးစိတ္ဓါတ္က်ပါ.. မင္းဘ၀သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္ အားေပးဖို. ကၽြန္ေတာ္ရွိေနသမွ်ေတာ့ ခ်စ္သူ…မင္း စိတ္ဓါတ္က်ဖို.ကို မင္းစိတ္ဓါတ္မက်ပါနဲ.။ အျမဲတမ္းအတြက္ အျမဲကၽြန္ေတာ္… ရွိေနမွာ…..ပါ။

အေမအတြက္ဖတ္စာ

အေမ..။ ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေတြကလည္း ေၾကြလိုက္ၾကတာေနာ္…။ ဆုေတာင္းလုိက္ပါ..။ အဲဒီ ၾကယ္ေၾကြျခင္းမွာ လူသားေတြရဲ့ ဆုေတာင္းက ျပည့္တက္တယ္တဲ့ဗ်..။ ၾကယ္ေတြေၾကြၾကေနတုန္း အေမဆုေတာင္းလုိက္ပါ..။ ၾကယ္အေၾကြေတြနဲ. အတူေပါ့..။ နကၡတ္ဆိုးေတြ အေၾကာင္းေတာ့ မေမးၾကေၾကး…..။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာတက္ၾကြပါ….အေမ။ စိန္ပန္းပြင့္ေတြ နီရဲလို…။ သိပ္ၾကည့္လို.ေကာင္းတာပဲေနာ္…။ သူ.ပန္းပြင့္ေတြက အရမ္းႏူးညံမယ္ထင္တယ္ဗ်…။ ေဟာ…ၾကည့္ သိပ္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ စိန္ပန္းပြင့္ေတြ ေၾကြေနက်ျပန္ျပီေလ..။ ေတာင္ေအာက္ကို ဆင္းတဲ့ လမ္းေလ်ွာက္သံေတြလိုေတာ့ ဘယ္ၾကမ္းတမ္းဆူညံမေနဘူးဗ်ာ။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလမွာပ်ံ၀ဲလို….ေလမွာ၀ဲပ်ံလုိ…။ ဘယ္လို ျဖစ္ျဖစ္ပါေလ.. အေမေလ်ွာက္မယ့္လမ္းမွာ မၾကမ္းတမ္းဖို… သူတို.ရဲ့ သစ္ပင္ေအာင္မွာ ေက်ာခင္းေပးထားၾကျပီေလ…။ သူတို.ကုိယ္သူတို. အက်ဆံုးခံလုိ. အေမအတြက္ ႏူးညံေပးေနၾကတာပါ။ ေျခဖ၀ါးသံ ႏုႏုနဲ. ေလ်ွာက္လွမ္းခဲ့ပါေတာ့ အေမ…….။ မ္ိုးစက္ေတြ ကမၻာေပၚ ရြာခ်ေနျပန္ျပီအေမ..။ လူသားေတြ ေပ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ ေကာင္းကင္ဘံုနဲ. ကြာရွင္းျပက္စဲလာတဲ့ မိုးေရစက္ေတြရဲ့ ငိုသံေတြကို အေမၾကားဖူးပါစ။ အဲဒီ ရွိုက္သံေတြကို အေမတို. ကၽြန္ေတာ္တို.ေန.စဥ္ေသာက္သံုးလုိက္ၾကတယ္…။ ဘာမွ ၀မ္းနည္းစရာ မရွိခဲ့ပါဘူး အေမ…။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀မ္းမနည္းခဲ့ပါဘူးဗ်ာ…။ တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ေျပာၾကည့္ခ်င္တယ္…. ေက်းဇူးျပဳျပီး အဲဒီ မိုးေရစက္ေတြကို ေရသန္.တစ္ခြက္လို. နာမည္ေျပာင္းမတပ္လုိက္ပါနဲ. အေမ…….။ သစ္ပင္ေလးေတြ ယိမ္းထုိးလုိ. သူလာရာ အရပ္ဆီ ေျပး၀င္ေနၾကတယ္…။ သူလည္း တန္ဖိုးရွိတာပဲေနာ္..။ သူဆိုတာလား… ဟုတ္တယ္…. အေမ။ အေမထင္တဲ့ အတိုင္းပဲ ေနေရာင္္ျခည္ေတြေပါ့…….။ ေနၾကာပင္ေတြ သူရွိတဲ့ အရပ္ဆီ ေျပး၀င္ခိုကပ္ေနလိုက္ၾကတာ အျမင္ကပ္ဖို.ေတာင္ ေကာင္းတယ္ေနာ္….။ ေနေရာင္ျခည္ေတြ ျဖာက်ေနတာမ်ားဗ်ာ မနာလိုျဖစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို.အတြက္ လိုအပ္တယ္မို.လား အေမ…။ အေမ ေျဖပါ…။ သဘာ၀တရားၾကီးရဲ့ က်ဆံုးခန္းေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခ်ိဳျမိန္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို.အတြက္ လွပလက္ဆက္တယ္ဆိုတာကို…။ လမ္းေပၚမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ. ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ …..။ ေကာင္မေလး မ်က္နွာက သုန္မွုန္လုိ. စိတ္ဆိုးေနတယ္နဲ.တူတယ္..။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ပါးစပ္က တတြတ္တြက္ရြတ္လို. ဘာေတြေျပာေနပါလိမ့္.။ ေဟာ..ၾကည့္အေမ ေကာင္မေလး မ်က္နွာတစ္ျဖည္းျဖည္း ျပံဳးေယာင္သန္းလာပါျပီ.။ သူတို. နွစ္ေယာက္ျပန္အဆင္ေျပ သြားတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေကာင္မေလးဟာ ေကာင္ေလးရဲ့ စကားလံုးေတြေအာက္မွာ ေၾကြက်သြားတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္…။ သူ.ရဲ့စိတ္ေတြ အႏူးညံဆံုး ေၾကႊက်သြားတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ စကားလံုးေတြ ေၾကြက်ျခင္းဟာ တကယ္ေတာ့ လူသားေတြကို ခ်စ္ခင္ရင္းနွီးေစလိုတဲ့ ေႏြးေထြးျခင္းေပါ့..။ ေႏြးေထြးစြာ ေၾကြက်ျခငး္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုတာ အေမျမင္ျပီမို.လားဗ်ာ..။ ကၽြန္ေတာ္တို. တန္ဖိုးရွိစြာ စကားလံုးေတြ ေျခႊခ်ၾကပါစို.. အေမ။ ဒီေန.ေတာ့ အေမက ကၽြန္ေတာ္က်ဆံုးခန္းအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ခိ်ဳျမိန္ဖို. ပိုက္ဆံတစ္ခ်ိဳ. ထုတ္ေပးတယ္ေနာ္..။ ကၽြန္ေတာ္မသြားလို. မရဘူးလားဟင္…။ ဟုတ္ကဲ့ပါ…အေမ…။ ကၽြန္ေတာ္သြားလိုက္ပါဦးမယ္။ အေမေရ…….ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ. ကၽြန္ေတာ္တို.အိမ္ေရွ့က သစ္ပင္တစ္ပင္ (ဘာပင္မွန္းေတာ့ အေမေရာ ကၽြန္ေတာ္ေရာ မသိၾကဘူးေနာ္..။) အရြက္ေတြ ေျခႊခ်ေနျပန္ျပီေနာ္။ အေမေျပာသလိုပဲ အခ်ိန္ေတာင္မတန္ေသးဘူးကိုး..။ သူ.သစ္ရြက္ေတြ ေၾကႊၾကဖို. အခ်ိန္က ေစာလြန္းပါေသးတယ္..။ ဟုတ္တယ္အေမ…။ အဲဒီလိုပါပဲ… အဲဒီလိုပါပဲ…။ အေမသား ကၽြန္ေတာ္လည္း စာေမးပြဲက်တယ္ဗ်။ အဲဒီလိုပါပဲ.. အဲဒီလိုပါပဲ… အေမ…။

ခမ္းနားျခင္းမ်ားအေၾကာင္း

ငါ့ရဲ့မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ေလာက္ၾကည့္ပါ…သံစဥ္..။ လင္းပမွုေတြ ျဖိဳးျဖိဳးဖ်က္ဖ်က္ ေတာက္ပဖို.ေတာ့ ေမ်ွာ္လင့္ပါရေစ……..။ ငါ့ရဲ့ နွလံုးသားကို ျမင္သာေအာင္ ၾကည့္ေပးပါဦး…။ ငါ့နွလံုးသားကေနတစ္ဆင့္ မင္းနွလံုးသားကေနတစ္ဆင့္ ငါတို…..ငါတို. နွစ္ေယာက္ရဲ့ အတိတ္ေတြအတြက္ မင္းတစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ ျပံဳးျပေပးပါ သံစဥ္…။ ျမင္ေနရတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာျပာၾကီးအတြက္.. ပံ်သန္းေနတဲ့ ငွက္ငယ္ေလးေတြအတြက္.. အင္းယားကန္ေရျပင္ကို ျဖတ္သန္းလာတဲ့ ေလနုေအးေလးေတြအတြက္.. အတူ ေလ်ွာက္လွမ္းဖူးတဲ့ ေျမနီလမ္းေလးအတြက္..တိုးတိုးျငင္သာ ထြက္ေပၚလာမယ့္ စကားလံုးအခ်ိဳ.အတြက္.. ငါ့ပခံုးထက္က လြယ္အိတ္ခပ္ရြယ္ရြယ္တစ္လံုး အတြက္.. ေနာက္ျပီး.. ငါ့ရဲ့မနက္ျဖန္ေတြအတြက္.. မင္းရဲ့ အျပံဳးတစ္ခ်က္နဲ. အသက္သြင္းေပးပါ.. သံစဥ္..။ ေလာကမွာ အလိုအပ္ဆံုးဟာ ဘာလည္းဆိုတာကို ငါေသခ်ာမသိခဲ့ေပမယ့္ မင္းရဲ့ အျပံဳးေတြကို ျမင္ေတြ.ခြင့္ရရင္ ငါမွာလိုအပ္တာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိေတာ့လို.ပါ သံစဥ္..။ အျပံဳးေတြ အတြက္ အခ်ိဳျမဆံုး ေတးတစ္ပုဒ္မလိုပါဘူး.. ျငိမ္းခ်မ္းေရး အထိမ္းအမွတ္ အျပာနုေရာင္ေတြလည္း မလိုပါဘူး.. ခပ္ေတေတ စုတ္မြဲေနတဲ့ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲက ဆြဲထုတ္ေဖာ္ျပဖို.လည္း မလိုပါဘူး.. ပီကာဆိုရဲ့ စုတ္ခ်က္ေတြလည္း မျဖစ္နိုင္ပါဘူး.. မိုးေခါင္လို.တီးတဲ့ ဗံုသံကို တစ္၀ၾကီးနားေထာင္ေနလို.လည္း ျပီးေျမာက္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး..။ သံစဥ္……အျပံံဳးေတြအတြက္.. ငါလိုတဲ….့ အျပံဳးေတြအတြက္ လိုအပ္တာက မင္းရဲ့……မင္းရဲ့… ငါေျပာမျပတက္ိနိုင္တဲ့…့ငါ…..…ငါဘာမွန္းမသိတဲ့ ျဖဴစင္လြန္းတဲ့ အတက္ပညာတစ္ခ်ိဳ.ေပါ့..။ ေမွာ္မဆန္ဘူးဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္…….။မင္းကိုငါ ခ်စ္စကားေျပာခဲ့တဲ့တုန္းက မင္းမ်က္နွာမွာ ျဖစ္ေပၚသြားတဲ့ ရွက္ျပံဳးေလးေတြက အရမ္းလွလြန္းတယ္ကြာ..။ မင္းရဲ့ရွက္ျပံဳးေလးေတြ ယွက္ျဖာသြားတဲ့ အဲဒီညေနခင္းဟာ အသက္အ၀င္ဆံုး ညေနခင္း အျဖစ္ အခ်စ္နတ္ဘုရားတို.ရဲ့ ္ရာဇ၀င္မွာ ေရးထိုးမွတ္တမ္းတင္လိုက္ၾကတယ္…..ပန္းႏုေရာင္မင္ရည္က်ဲနဲ့ေပါ့…..။ အဲဒီအေၾကာင္းေတြ မင္းကို ငါျပန္ေျပာမိေတာ့ မင္းကမယံုသလိုနဲ. မင္းၾကိဳက္တဲ့မင္းသမီးေလးရဲ့ အျပံဳးနဲ. နွိုင္းယွဥ္ျပီး ေမးလိုက္ေတာ့ တကယ္ကို ငါ့မ်က္လံုးေတြျပာေ၀သြားခဲ့ရပါတယ္..။ ေကာင္းကင္ၾကီးေတာင္ အေရာင္ေတြ ျပယ္လြင့္သြားသလားမသိ…….။ဘယ္လိုမ်ား ေမးလုိက္တာလည္း.. သံစဥ္..။ငါ အမွန္အတိုင္းေျဖရရင္.. အဲဒီ မင္းသမီးေလးရဲ့ ရွက္ျပံဳးေလာက္ေတာ့ မင္းအျပံဳးက ဘယ္လွေနမလည္း.. သံစဥ္..။ ဒါေပမယ္..ဒါေပမယ္ေပါ့ကြာ…….အဲဒီမင္းသမီးေလးရဲ့ ရွက္ျပံဳးမွာ ေသာကေတြပါတယ္.. ဖံုးကြယ္ျခင္းေတြပါတယ္.. သံမဏိဆန္တဲ့ စက္ရုပ္အျပံဳးသာ ျဖစ္တယ္.. က်ီးကန္းတစ္ေကာင္ရဲ့ အျဖဴေရာင္ေတာင္ပံတစ္စံုလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္တယ္။ ခပ္ေ၀းေ၀းက လြင့္လာတဲ့ မသတီျခင္းေတြနဲ. ေဆးျခယ္ထားတဲ့ အျပံဳးတစ္စံုေပါ့..။ အဲဒီအျပံဳးမွာ ေငြသံေတြ တခၽြင္ခၽြင္နဲ. စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတယ္..။ အေသခ်ာဆံုးကေတာ့ မင္းၾကိဳက္တဲ့မင္းသမီးေလးရဲ့ အျပံဳးဟာ ဘယ္ေလာက္လွလွ ဘယ္ေသာအခါမွ အခ်စ္နတ္ဘုရားတို.ရဲ့ ရာဇ၀င္မွာ အေရးထုိးခံရလိမ့္မွာမဟုတ္ဘူး..။ ဘာလို.လည္း..။ ရာဇ၀င္မွာေရးထိုးနိုင္ေလာက္ေအာင္ သံစဥ္.. မင္းရဲ့ ရွက္ျပံဳးက ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားလြန္းပါတယ္။ က်င့္သားမရေသးတဲ့ နန္းေဆာင္တစ္ခုရဲ့ ျမင့္ျမတ္မွုမ်ိဳးေပါ့.. အရာရာကို မင္းက ထည့္သြင္းသတ္မွတ္နိုင္တဲ့ အျပံဳးေတြေပါ့………။မင္းရဲ့ အျပံဳးနဲ. ကံေကာတစ္ေတာလံုးလညး္ ေမႊးခဲ့တယ္.. ေတာင္က်စမ္းေတြလည္း ေအးခဲ့တယ္.. ဂီတသံေတြလည္း ပိုျပီးသာယာခဲ့တယ္.. ကဗ်ာေတြလည္း ခမ္းနားခဲ့တယ္.. ေနာက္ငါဆိုတဲ့ ေကာင္ကလည္း လူသားပို ဆန္လာခဲ့တယ္..။ အဲဒီေတာ့…….သံစဥ္ မင္းျပံဳးပါ..။ငါဘာမွန္းမသိတဲ့ မင္းရဲ့ ျဖဴစင္လြန္းတဲ့ အတက္ပညာအခ်ိဳ.ဆိုတာ ရင္ခုန္သံကို မဖံုးကြယ္တက္တဲ့ မင္းရဲ့စိတ္ထားေလး (လူသားဆန္ျခင္း) ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္..သံစဥ္..။မင္းရဲ့ အျပံဳးေတြဟာ ရိုးသားမွုနဲ.ေေပ်ာ္တက္တဲ့ အႏုပညာတစ္မ်ိဳးေပါ့။ သဘာ၀က ေပးတဲ့ရိုးသားမွုဆိုတာဟာ မင္းရဲ့ အျပံဳးေတြကို ရည္ညႊန္းတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မင္းရဲ့ အျပံဳးေတြလွပေနရတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရင္းျဖစ္တဲ့ ရင္ခုန္သံေတြနဲ. အတူမင္းျပံဳးပါ..။ မင္းရဲ့ ရင္ခုန္သံ အတက္အက်ေတြနဲ. အတူ ကမၻာမွာ အလွပဆံုး မင္းျပံဳးပါ..။ ရင္ခုန္သံေတြနဲ. အတူထြက္က်လာတဲ့ မင္းရဲ့ အျပံဳးေတြဟာ အခ်စ္နတ္ဘုရားေတြရဲ့ မွတ္ေက်ာက္မွာ အစစ္ေဆးခံျပီးျပီမို. ရဲရင့္စြာပဲ မင္းအျပံဳးေတြကို…………………..အလွတရားေတြအတြက္ ျဖန္.ခင္းလိုက္ပါေတာ့။ အဲဒီညေနရဲ့ ေတာင္ပံတစ္စံုဟာ ဟိုးေ၀းေ၀းကို ပ်ံသန္းသြားမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး….. ေမသံစဥ္။ လွပေသာအျပံဳး=ရင္ခုန္သံ

တမ္းတျခင္း

သရုပ္မွန္ကဗ်ာ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ ဘာလုပ္ဖို. ဖတ္ရမွာလဲ ငါ. နွလံုးသားရဲ. ကဗ်ာပဲ ငါဖတ္မယ္။ မိုနာလီဇာ အျပံဳး ကိတ္၀င္းစလက္ မ်က္လံုး ဘာလုပ္ဖို. မက္ေမာရမွာလဲ မင္းရဲ.ဖြင္.ဟေနတဲ. ႏွုတ္ခမ္းေလးပဲ ငါမက္ေမာတယ္။ ရိုမီယို နဲ. ဂ်ဴးလီးယက္ ရွင္ေမြးလြန္းနဲ. မင္းနန္ဒ ဘာလုပ္ဖို. စိတ္၀င္စားရမွာလဲ မင္းနဲ.ငါရဲ. အေၾကာင္းကိုပဲ ငါစိတ္၀င္စားတယ္။ ေကာင္းကင္ရဲ. ၾကယ္တာရာ ျမရာပင္ရဲ. သစ္ရြက္ ဘာလုပ္ဖို. တမ္းတရမွာလဲ မင္းဆီက ခ်စ္စကားေတြကိုပဲ ငါတမ္းတတယ္။ ခ်စ္သူရယ္ ငါအလြတ္ရေနတဲ. ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ. ရြတ္ခြင္.ေပးပါ။ မင္းကိုငါခ်စ္တယ္။ ။

ေျမၾကီးေအာက္ကၾကယ္

စာမ်က္ႏွာ (၄) မကင္းေတာ့ဘူး။ နင့္ကို ငါအရမ္းေတြ႕ခ်င္တယ္။ ပ်င္းရိဖြယ္ ညေနေစာင္းက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မွုကို ျဖစ္ေစခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ျပန္ေရာက္လာျပီး စႏၵာရဲ႕ အမည္၊ ေနရပ္၊ လိပ္စာ အခ်က္အလက္ သိခြင့္ရခဲ့သည္။ သူငယ္ခ်င္းကို ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုးတြင္ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ အရမ္းေက်းဇူးတင္သြားမိသည္။ သူစံုစမ္းေပးခဲ့ေသာ အခ်က္အလက္မွာ အနည္းငယ္သာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ့္လို ေလာကၾကီးမွ ထြက္သြားရေတာ့မည့္ လူတစ္ေယာက္ အတြက္ လံုေလာက္ ေပျပီ။ ပိုပင္ပိုေနေသးသည္ဟု ေျပာႏိုင္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္က စႏၵာဆီက ဘာမွေမွ်ာ္လင့္ မထားပါ။ မေမွ်ာ္လင့္ရဲပါ။ မေမွ်ာ္လင့္၀ံ့ပါ။ မေမွ်ာ္လင့္ရက္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္က စႏၵာမ်က္ႏွာေလးကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေတာ့ ထပ္ျပီးျမင္ခ်င္မိသည္။ ကြ်န္ေတာ္ညဖက္ အိပ္ယာ၀င္ေတာ့ အိပ္မက္ထဲမွာ စႏၵာမပါ၀င္ေစဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တိတ္တိတ္ေလး ဆုုေတာင္းျပီး အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့ရသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဆုေတာင္းတိုင္း တစ္ခါမွမျပည့္ခဲ့ဖူး။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ဆုမေတာင္း ျဖစ္သည္မွာ အေတာ္ၾကာျပီျဖစ္သည္။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲက ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ဆုေတာင္းလိုက္သည္။ ``အိပ္မက္ထဲမွာ စႏၵာမပါ၀င္ပါေစနဲ႕´´။ ဘာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ထိုသို႕ ဆုေတာင္းမိသလဲ။ စႏၵာကို တကယ္ပဲ အိပ္မက္ထဲမပါေစခ်င္လို႕လား။ အိပ္မက္ထဲ ပါေစခ်င္လို႕လား ကြ်န္ေတာ္မသိ။ ကံၾကမၼာရယ္ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ . . . ကြ်န္ေတာ့္ထို ညကအိပ္မက္မက္ပါသည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ ကြ်န္ေတာ္ကံေကာင္းလား မေျပာတတ္။ အိပ္မက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္စႏၵာႏွင့္ ေတြ႕ခဲ့ရသည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ အိပ္မက္မွန္း ကြ်န္ေတာ္မသိ ရစ္မူးေနခဲ့ရသည္။ ဒီအိပ္မက္အေၾကာင္း အျခားသူတစ္ေယာက္ကို ေျပာျပမိရင္ သူတို႕က ကြ်န္ေတာ့္ကို မင္းကံေကာင္းတယ္လို႕ ေျပာမွာေသခ်ာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကံဆိုးေစတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္စႏၵာကို တစ္ခါေတြ႕တယ္။ အနည္းဆံုးေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေတြ႕ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေလာကၾကီးကို ႏွုတ္မဆက္သြားရခင္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ႏွုတ္ဆက္ခြင့္ေတာင္ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အခုအိပ္မက္ထဲမွာ ထပ္ေတြ႕တယ္။ ေနာက္တစ္ခါထပ္ေတြ႕ခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ အိပ္မက္က လက္ေတြ႕မွ မဟုတ္တာ။ ကြ်န္ေတာ္လမ္းေပၚမွာ ေျခလွမ္းေတြ ဘယ္ႏွစ္လမ္း လွမ္းခဲ့ျပီးျပီလဲဆိုတာ ေရတြက္လို႕ မေရေပမယ့္။ ကြ်န္ေတာ့္ ေျခလမ္းေတြ တက္ၾကြေနတာကို ျမင္သူတိုင္းက ျငင္းၾကမယ္မထင္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ ပထမဆံုး ထားဖူးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္အတြက္ ေလွ်ာက္လမ္းခဲ့တဲ့ ေျခေထာက္ေတြပဲ မတက္ၾကြပဲ ေနမလားလို႕ တစ္ေလာကလံုးကို ေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္ မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္သူနဲ႕မွ စကားမေျပာခ်င္ဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ႏွုတ္ခမ္းထဲမွာ ပီတိေတြပဲ ရွိေနမွာကို လူေတြမနာလို ျဖစ္ၾကဦးမယ္။ ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ္ ေဆးရံုကေန ခုိးထြက္လာတာ ျဖစ္ေပမယ့္။ မေလွ်ာက္တာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ဒီေျခလွမ္းေတြ ယုိင္မေနခဲ့ဘူး။ ပိုက္ဆံမကုိင္တာ ၾကာျပီျဖစ္လို႕ ပိုက္ဆံမပါပဲ စႏၵာအိမ္အေရာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တယ္။ ညေနကေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ေနလံုးကို ၀ါးျမိဳျပီး ေန႕ကို အသြင္ေျပာင္းဖို႕ ၾကိဳးစားေနတယ္။ ခဏေနရင္ လ ထြက္လာေတာ့မယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မွတ္သားဖူးတာက လဆိုတာ လူေတြရဲ႕ ေတာင့္တခ်က္ေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့အရာ၊ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႕ကို ဆႏၵလို႕ ေခၚရာကေန စႏၵာဆိုျပီး ျဖစ္လာတာလို႕ အဘုိးက အိပ္ယာ၀င္ ပံုျပင္အျဖစ္ ေျပာျပဖူးတယ္။ အဘုိးေရ အခုကြ်န္ေတာ္ လနတ္သမီးေလးနဲ႕ ေတြ႕ဖိုးထြက္လာခဲ့မိျပီး။ ကြ်န္ေတာ့္ ဆႏၵေတြ ျပည့္၀မွာလားဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးေပမယ့္ စႏၵာအိပ္ေရွ႕ေရာက္ေအာင္ ေခၚသြားႏိုင္တာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။ စႏၵာတို႕ အိပ္ေရွ႕မလွမ္းမကမ္းက အုတ္ခံုေလးမွာ ထုိုင္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လံုးေတြကို စႏၵာရဲ႕ အရိပ္ကို ရွာေနမိတယ္။ ေတြ႕ပါရေစ စႏၵာရယ္။ စႏၵာ ကိုတမ္းတရင္း စႏၵာရဲ႕ပံုရိပ္ ေမွ်ာ္မွန္းလို႕ အနားမွာေတြ႕ရတဲ့ မီးေသြး ခဲနဲ႕ အျဖစ္ခ်င္ဆံုး အလြမ္းေတြကို ခ်ေရးမိတယ္။ ပါးျပင္ေပၚက သနပ္ခါးေလးကို လြမ္းတယ္ စႏၵာရဲ႕ မ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့ေလးကို ခ်စ္တယ္ ႏွုတ္ခမ္းေပၚက ႏွုတ္ခမ္း နီစိုေလးကို လြမ္းတယ္ စႏၵာရဲ႕ မ်က္လံုး၀ုိင္း၀ုိင္းေလးကို ခ်စ္တယ္ နင္ရဲ႕ပံုရိပ္ေလးက အရမ္းလွတာပဲ။ ခဏေလး ေတြ႕ခဲ့ရတာေတာင္ ငါတစ္သက္လံုး စြဲထင္က်န္ေနတာ နင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာလွလွေလးေပါ့။ စႏၵာရယ္ ေတြ႕ခ်င္လြန္းလြန္းလို႕ အေတြးပံုရိပ္ေတြ စိုးမိုးေနျပီ။ စာမ်က္ႏွာ (၅) တျဖည္းျဖည္းညက နက္လာေလေလ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ေလေအးေအးေလးေတြ တိုက္လာျပီး တျဖည္းျဖည္းခ်မ္းလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ၀တ္ေနက် ဂ်ာကင္အကၤ ီ်ပါမလာဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ေျခဖ်ား လက္ဖ်ားေတြ ေအးလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ခ်မ္းျပီးစိမ့္တက္လာတယ္။ ကြွ်န္ေတာ့္ ႏွလံုးသားကေတာ့ ေႏြးေထြးလွ်က္ပါ။ ဘာလိုလိုနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ စႏၵာကို အိမ္ေရွ႕ေရာက္တာ ငါးနာရီ၊ ေျခာက္နာရီေလာက္ ရွိျပီထင္တယ္။ ခု သန္းေခါင္ယံ ၾကက္တြန္သံ တစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္။ အခုထိ စႏၵာနဲ႕ မေတြ႕ရေသးဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ အုတ္ခုံမွာ ထိုင္ရတာ ေညာင္းလာတာနဲ႕ ခဏေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ျပီး စႏၵာတို႕ အိမ္ေရွ႕က ျမရာပင္ၾကီး ေအာက္ကို ေျပာင္းထိုင္မိတယ္။ ဒီေနရာက စႏၵာတို႕တိုက္ကို ပိုျပီးနီးနီးကပ္ကပ္ ျမင္ႏိုင္တယ္။ ျမရာပင္က သစ္ရြက္ေတြက တစ္ရြက္ျပီး တစ္ရြက္ ေၾကြေနတယ္။ ျမရာပင္ကို မွီျပီး ကြ်န္ေတာ္ ပန္ကာၾကီးကို သတိရေနမိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ခုခ်ိန္မွာ စကားေျပာေဖာ္မရွိဘူးေလ။ ပန္ကာၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ကို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အေဖာ္ျပဳခဲ့ ေပးျပီျပီေလ။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ခံစားခြင့္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို ေပးခဲ့ျပီးျပီေလ။ ပန္ကာၾကီးေရ ေက်းဇူးပါဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ကုိ စႏၵာနဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ေပးတာ။ ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္မိေတာ့ လမင္းၾကီးရဲ႕ အေဖာ္ျဖစ္တဲ့ ၾကယ္ေလးေတြက တလက္လက္ ေတာက္ပေနၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ၾကည့္ေနမိတယ္။ အဲဒီညက ၾကယ္တစ္ပြင့္မွ မေၾကြက်ခဲ့ဘူုး။ လနတ္သမီးေလးေရ မင္းအတြက္ အေဖာ္ေတြ မဆံုးရံွုးဘူးေပါ့ကြာ။ ငါ့အတြက္ ဆုေတာင္းျပည့္ဖို႕ ၾကယ္တစ္ပြင့္ေလာက္ ေၾကြက်ခဲ့ရင္ ငါအရမ္း၀မ္းနည္းမိမွာပါ။ စႏၵာနဲ႕ ပက္သက္လာရင္ စႏၵာရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မွုေတြ တစ္ခုမွမဆံုးရံွုး ေစခ်င္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ကလိုသာ ကိုယ္ခံအား ေကာင္းေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီတစ္ညလံုး ကြ်န္ေတာ္မအိပ္ပဲ စႏၵာကို အေတြးပံုရိပ္ ေဖာ္ျပီး တမ္းတေနခ်င္တယ္။ အခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ပင္ပန္းလွျပီ။ ကြ်န္ေတာ္ခဏေလာက္ေတာ့ အိပ္မွျဖစ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္လို႕ျဖစ္ပါ့မလား။ အခုထိ စႏၵာနဲ႕ ေတြ႕ခြင့္မရေသးဘူးေလ။ ျပီးေတာ့ ကေလကေခ်တစ္ေယာက္လို ေျမျပင္ေပၚမွာ အိပ္ရမွာလား။ ကြ်န္ေတာ္ ပင္ပန္းလွျပီ။ ကြ်န္ေတာ္အိပ္ယာက ႏိုးလို႕မ်က္စိႏွစ္လံုး ဖြင့္တာနဲ႕ ျမင္ခ်င္တာ စႏၵာ မ်က္ႏွာေလးပါ။ တမ္းတလုိက္မိတယ္။ ေတြ႕ခြင့္ရပါေစ။ ကြ်န္ေတာ္ခဏေလာက္ အိပ္လိုက္ပါရေစ။ စာမ်က္ႏွာ (၆) ကြ်န္ေတာ္ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ခဲ့ရတယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာ ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေတြ တစ္လံုးျပီးတစ္လံုး တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြက်ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ စ်ာပနာအတြက္ ငုိေၾကြးေနတာတဲ့။ ျမရာပင္ေပၚက သစ္ရြက္ေတြ တစ္ဖြဲဖြဲ ကြ်န္ေတာ့္ ခႏ ၱာကိုယ္ေပၚ သက္ဆင္းေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ စ်ာပနာ အတြက္ ဖံုးလႊမ္းေပးတဲ့ ပန္းခင္းတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ အခုထိ စႏၵာနဲ႕ ေတြ႕ခြင့္မရေသးဘူး။ ေကာင္းကင္ကို ကြ်န္ေတာ္ အလန္႕တၾကားၾကည့္လိုက္မိတယ္။ လမင္းေရာ ရွိေနပါ့မလား။ လမင္းရဲ႕အနားမွာ ေတာက္ေတာက္ပပနဲ႕ ၾကယ္တစ္ပြင့္က မင္းကိုကိုယ္ရံေတာ္အလား ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတယ္။ အဲဒီၾကယ္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္၀ိညာဥ္ေပါ့။ စႏၵာကို ေစာင့္ေရွာက္္ခ်င္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ၀ိညာဥ္ေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္ အာရံုထဲ ဆူညံညံသံေတြ ၾကားလိုက္ရေတာ့။ မနက္လင္းေနျပီလို႕ သိလိုက္ရတယ္။ ငွက္ကေလး ေတြရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လံုးႏွစ္ခုကို အသာေလးဖြင့္ ၾကည့္လိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အံၾသတၾကီး စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သနပ္ခါးေလး၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မ်က္ေတာင္ေလး၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ႏွုတ္ခမ္းေလး၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မ်က္၀န္းေလး၊ စႏၵာျဖစ္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဆႏၵ ျပည့္၀ခဲ့ရပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ခ်က္ျပံဳးျပျပီး လွည့္္ထြက္လာခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အျပံဳးကို စႏၵာမျမင္ႏိုင္ပါ။ စႏၵာျမင္ေနရတာက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ----------------------။ ျပီးပါျပီ။

ေျမၾကီးေအာက္ကၾကယ္(၁)

ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးကို ျဖည္းညင္းစြာဖြင့္လိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ ေကာင္းကင္ျပာႀကီး ရွိမေနဘူး။ စိမ္းလန္းတဲ့သစ္ပင္ရိပ္ေတြ ရွိမေနဘူး။ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚက အေကာက္အထည္ျမင္ရျပီး ေသခဲ့ဖူးတဲ့ ျဖဴႏြမ္းႏြမ္း ပန္ကာတစ္ခု ကကြ်န္ေတာ့္ကို ဟားတိုက္ေနတယ္။ ဟုတ္တယ္ ဒီပန္ကာကလည္း မလည္တာၾကာျပီ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီေန႕ေတာ့ ထူးထူးျခားျခား လည္ေနတယ္။ အဲဒီလို ပန္ကာလည္ ေနတာကိုက ကြ်န္ေတာ့္ကို ဟားတိုက္ေနသလိုပဲ။ အရင္ကဆို ကြ်န္ေတာ္က ဒီပန္ကာ အေသၾကီးကို ၾကည့္ျပီး ၿပံဳးေနခဲ့တာ။ ကြ်န္ေတာ္ထင္ထားတာက ေဟာဒီတစ္ေလာကလံုးမွာ ခႏၱာကိုယ္ၾကီးကသာ တည္ရွိျပီး အရာရာေနတာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ဒီပန္ကာပဲရွိမယ္လို႕ မွတ္တာ။ ခုေတာ့ဒီေကာင္က သူ႕ရဲ႕ရွင္သန္မွုအတြက္ သက္ေသျပေနျပီ။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ရွက္သြားမိတယ္။ ေလာကမွာ ရွင္လွ်က္နဲ႕ ေသေနတာ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ပန္ကာကေတာ့ လည္ရင္းလည္ရင္းနဲ႕ သူ႕တာ၀န္ကို ထမ္းေစာင္ေနတယ္။ တစ္ခ်က္ သူခပ္ျပင္းျပင္း ေလမ်ားတိုက္ သလားမသိ။ ကြ်န္ေတာ္ရင္ထဲေအးခနဲ ျဖစ္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ထဲ တစ္ေလာကလံုးျငိမ္းခ်မ္းသြားတယ္ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္ျပီ။ ပန္ကာၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ကို ဟားတိုက္ခ်င္လို႕ မဟုတ္ပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္လို႕။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သနားလို႕ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ပန္ကာၾကီးက ေပးတဲ့လက္ေဆာင္က လေလးတစ္စင္းဆို အံၾသၾကမလား။ သူမသည္ လေလးတစ္စင္းျဖစ္သည္။ လနတ္သမီးေလး တစ္ပါးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ပန္ကာၾကီးက သူ၏ေလအားျဖင့္ ကမၻာေပၚက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မ်ားဆြဲခ်ေပးလုိက္ေလသလား ကြ်န္ေတာ္မသိ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကို လတ္တေလာ ေအးျမမွုကို ျဖစ္ေစတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေလာကၾကီးေပၚအသက္ ရွင္ရသည္မွာ အဓိပၸါယ္မ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ ျပည့္၀လာေပျပီ။ ပန္ကာၾကီးေရ ေက်းဇူးပါဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ရာသက္ပန္ အေဖာ္ေကာင္းပါပဲ။ သူမသည္ ကြ်န္ေတာ္၏ေဘး ကုတင္မွ ကေလးေလး၏ အမလား အေဒၚလား။ တစ္ခုခုေတာ့ ပက္သက္မွု ရွိေပမည္။ သူမသည္ ထိုကေလးေလးဆီ လာျခင္းျဖစ္သည္။ သူမသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းမွုကို အျပည့္အ၀ ရရွိေစသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သူမသည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး နတ္သမီးေလးျဖစ္သည္။ သူမနာမည္ ဘယ္လိုေခၚသလဲ။ လနတ္သမီးေလး၏ နာမည္သည္ စႏၵာမွလြဲ၍ တစ္ျခားမျဖစ္ႏိုင္။ သူမကို ဘယ္သူေတြဘယ္လို ေခၚေခၚ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သူမ၏နာမည္သည္ စႏၵာျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွ နက္ရွိုင္းစြား ႏွလံုးသားထဲထိ ၾကားရေအာင္ ေအာ္ေခၚလိုက္မိသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဒီေဆးရံုကို ေရာက္ေနတာ ၾကာေနျပီျဖစ္ေသာ္လည္း (ေျခာက္လလား၊ တစ္ႏွစ္လား ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့) ထိုကေလးေလး ေဆးရံုကိုေရာက္သည္မွာ သံုးရက္ခန္႕သာ ရွိေသးေလသည္။ သို႕ေသာ္ စႏၵာ ကေလးဆီလာသည္ကို ကြ်န္ေတာ္တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူး။ ယခုအၾကိမ္သည္ စႏၵာကို ဤေဆးရံုတြင္ ပထမဦးဆံုးေတြ႕ ဖူးျခင္းျဖစ္သည္။ စႏၵာေဆးရံုမစၥည္းေတြကို သိမ္းေနသည္ေတြ႕မွ ယေန႕ထိုကေလးေလး ေဆးရံုမွ ဆင္းရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာမမ်ား ေျပာေနသည္ကို ကြ်န္ေတာ္သတိရသြားသည္။ ဒါဆိုစႏၵာသည္ ေဆးရံုကိုလာတာ ထိုကေလးေလးကို ေဆးရံုမွ ေခၚသြားဖို႕ လာျခင္းျဖစ္ေနသည္။ ဒါဆိုသူတို႕ သြားၾကေတာ့မည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ ဗေလာင္ဆူသြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ေအးခ်မ္းမွုရသည္မွ မၾကာေသး။ ကြ်န္ေတာ္ကို ပူေလာင္ေစျပန္သည္။ တတ္လည္းတတ္ႏိုင္ပ စႏၵာရယ္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေရာက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲ အေတာ္ၾကီးကို ေပ်ာ္သြားသည္။ စႏၵာႏွင့္ ကေလးေလးတို႕ျပန္လွ်င္ ဒီေကာင္ကို အေနာက္ကလိုက္သြားျပီး စံုစမ္းခိုင္းရမည္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ နည္းနည္းေတာ့ အခက္အခဲရွိေနျပန္သည္။ ဒီေကာင္ကသူမ်ား အေၾကာင္းကိုစံုစမ္း ေပးေလ့မရွိ။ က်န္တာ ႀကိဳက္တာခိုင္း ကူညီေလ့ရွိသည္။ ဤသို႕မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ ပက္သက္လွ်င္ ပို၍ပင္ ကူညီေလ့မရွိ။ သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ဓာတ္မက်။ ဒီေကာင္ကို ေျပာၾကည့္ရမည္။ ကြ်န္ေတာ္ဒီေကာင့္ကို စႏၵာေနာက္က လုိက္သြားခိုင္းျပီး စႏၵာတို႕အိမ္ကို စံုစမ္းခိုင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ထင္သေလာက္ မခက္ခဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူစကားတစ္ခြန္းသာေမးသည္။ ``မင္းဘာလုပ္ဖို႕လဲကြ´´ ``ငါ့စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးၾကီးပဲကြ၊ အရမ္းသိခ်င္တယ္´´ ဒီေကာင္ခဏေတာ့ ေတြေ၀သြားသည္။ ကူညီရင္ေကာင္းမလား၊ မကူညီရင္ေကာင္းမလား၊ ဘယ္လို ျငင္းပယ္ရမလဲ စဥ္းစားေနသလား။ ေနာက္ဆံုးဒီေကာင္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုကူညီဖို႕ ဆံုးဖ်က္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘ၀တြင္ေနာက္ဆံုး ကူညီရျခင္းဟု မွတ္ယူထားေပလမ့္မည္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေကာက္ရိုးတစ္မွ်င္ အျဖစ္ကူညီျခင္းလား ကြ်န္ေတာ္မသိ။ စာမ်က္ႏွာ (၃) စႏၵာႏွင့္ ကေလးကို အထုတ္အပိုးမ်ားျဖင့္ ေဆးရံုမွထြက္ခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းလဲ စႏၵာေနာက္မွ လိုက္သြားေလသည္။ ကေလးေလးေရ မင္းကေတာ့ ကံေကာင္းတယ္ကြာ။ ဒီေဆးရံုမွာ မင္းတို႕လို ေရာက္လာျပီး ျပန္ထြက္သြားခြင့္ ရသူေတြရွိသလို၊ ျပန္ထြက္သြားခြင့္ မရွိသူေတြလဲ အမ်ားၾကီးပါ။ စိတ္မပါပဲ ေလာကၾကီးကို ႏွုတ္ဆက္သြား ရတဲ့သူေရာေပါ့။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ ေလာကၾကီးကို ေက်ာခိုင္းသြားသူေတြရဲ႕ ေနာက္ကို အျမန္ဆံုး လုိက္သြားရမယ့္ လူတစ္ေယာက္ေပါ့။ ဒါေပမယ္။………… ဒါေပမယ့္။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ကို ကြ်န္ေတာ္ အေကာင္းဆံုးေလ့က်င့္ ထားခဲ့တာပါ။ ဒီေလာကၾကီးကို ႏွုတ္ဆက္ ထြက္ခြါသြားရခ်ိန္မွာ အဓိက အေရးၾကီးဆံုးက ေနာက္ေက်ာလံုဖို႕ပဲေလ။ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘာသံေယာ ဇဥ္မွမရွိေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ အခ်ိန္ေတြ ေပးခဲ့ျပီးျပီေလ။ အခုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ႏွေမ်ာလိုက္တာဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ ေရွ႕ဆက္ခံစားမွု ဘယ္လိုေျပာင္းမယ္ဆိုတာကို ၾကိဳမသိပဲ မွားယြင္းေလက်င့္ မိျပီလား။ ဟုတ္တယ္ဗ်ာ။ ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သံေယာဇဥ္ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းက ခပ္တင္းတင္းရစ္ဖြဲ႕လိုက္ျပီ။ အဲဒီၾကိဳးေလးက ဘယ္လိုပံုစံရွိတယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀ ခဏတာေတြ႕ရခြင့္ေလးမွာ ေအးခ်မ္းမွု ေပးႏိုင္ခဲ.တဲ. လမင္းေလး စႏၵာငါမင္းကို အရမ္းေတြ႕ခ်င္တယ္ကြာ။

တမ္းတျခင္း

သရုပ္မွန္ကဗ်ာ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ ဘာလုပ္ဖို. ဖတ္ရမွာလဲ ငါ. နွလံုးသားရဲ. ကဗ်ာပဲ ငါဖတ္မယ္။ မိုနာလီဇာ အျပံဳး ကိတ္၀င္းစလက္ မ်က္လံုး ဘာလုပ္ဖို. မက္ေမာရမွာလဲ မင္းရဲ.ဖြင္.ဟေနတဲ. ႏွုတ္ခမ္းေလးပဲ ငါမက္ေမာတယ္။ ရိုမီယို နဲ. ဂ်ဴးလီးယက္ ရွင္ေမြးလြန္းနဲ. မင္းနန္ဒ ဘာလုပ္ဖို. စိတ္၀င္စားရမွာလဲ မင္းနဲ.ငါရဲ. အေၾကာင္းကိုပဲ ငါစိတ္၀င္စားတယ္။ ေကာင္းကင္ရဲ. ၾကယ္တာရာ ျမရာပင္ရဲ. သစ္ရြက္ ဘာလုပ္ဖို. တမ္းတရမွာလဲ မင္းဆီက ခ်စ္စကားေတြကိုပဲ ငါတမ္းတတယ္။ ခ်စ္သူရယ္ ငါအလြတ္ရေနတဲ. ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ. ရြတ္ခြင္.ေပးပါ။ မင္းကိုငါခ်စ္တယ္။ ။

က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္

ခင္ဗ်ားတို. ကိုယ္ကို ခင္ဗ်ားတို. ျပန္ဆန္းစစ္ဖူးသလား။ ဆံပင္အရွည္ထားတဲ. လူငယ္တစ္ေယာက္ကို လမ္းသရဲလို.ခံယူထား ခင္ဗ်ားတို.အတြက္ က်ဳပ္ဆံပင္ေတြရွည္လာတယ္။ အနက္ေရာင္အက်ီၤေတြ ၀တ္ထားတိုင္း စိတ္ဓာတ္မျဖဴစင္ဘူးလို.ခံယူထားတဲ. ခင္ဗ်ားတို.အတြက္ က်ဳပ္အက်ီၤေတြအနက္ေရာင္သန္းလာတယ္။ ေခါင္းေမာ.ရင္ေကာ. ေလ်ွက္သြားတို္င္း မာန္မာနတက္ေနတယ္လို. ခံယူထားတဲ့ ခင္ဗ်ားတို.အတြက္ က်ဳပ္ေခါင္းေမာ.ေလ်ွာက္လာတယ္။ မ်က္လံုးေတြက ေၾကာက္ဖို.ေကာင္းေအာင္ တည္ျငိမ္ေနတိုင္း ခ်စ္တက္တဲ.စိတ္မရွိဘူးလို. ခံယူထားတဲ. ခင္ဗ်ားတို.အတြက္ က်ဳပ္မ်က္လံုးေတြစူးရွလာတယ္။ ပါးစပ္ေပါက္က ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြ ထြက္လာတိုင္း ရူးေနျပီလို. ခံယူထားတဲ. ခင္ဗ်ားတို.အတြက္ က်ဳပ္ punk သီခ်င္းေတြၾကိုက္လာတယ္။ ခင္ဗ်ားတို. ကိုယ္ကိုေကာ ခင္ဗ်ားတို. ျပန္ဆန္းစစ္ဖူးသလား။

ကၽြန္ေတာ္ေသသြားခဲ့ရင္

လူတစ္ေယာက္ေသခါနီးက်ရင္ ဘယ္လုိမ်ိဳးထူးဆန္းတဲ့ အျပဳအမွုေတြ ျပဳလုပ္လိမ့္မယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကို ေသခါနီးျပီလို႕ ထင္တယ္။ ဘာေရာဂါမွေတာ့ ျပစရာမရွိဘူး။ ဘာမွလည္းျဖစ္မေနဘူး။ စိတ္ထဲကထင္ေနတာပါ။ ကိုယ့္ကိုကို ေသခါနီးျပီလို႕။ အခု ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္နဲ႕စကားေျပာခဲ့တဲ့ လူတိုင္းကို ေျပာမိတဲ့စကားလံုးတိုင္းမွာ ``ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕´´ဆိုတဲ့ စကားလံုးပဲ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာေနမိတယ္။ သူတို႕နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာခဲ့တာ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လို႕ စိတ္ထဲက အလိုလို ယံုၾကည္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေသခါနီးလို႕ ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္။ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားျပီလို႕။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္ ဘာဆက္ျဖစ္မလဲ ေနာင္တမလြန္ဘ၀ေတြ၊ နိဗၺန္ေတြ၊ ငရဲေတြ၊ ေနာက္ဘ၀ေတြ စသည္ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းေတြ၊ (လူေတြကသာေျပာေနတာပါ၊ တကယ္ရွိမရွိ ဘယ္သူမွာ မသိပါဘူး)။ တစ္ခုမွ မေရရာတဲ့အတြက္ မစဥ္းစားခ်င္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားရင္ ေလာကမွာ ဘာေတြျဖစ္က်န္ခဲ့မလဲ ေတြးၾကည့္လို႕ရတယ္။ နည္းနည္းေလာက္ ေတြးၾကည့္ရေအာင္။ ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားတာကို ဘယ္သူမွမသိဘဲ အေ၀းသင္ ေျပာင္းသြားျပီလို႕ ထင္ၾကလိမ့္မယ္။ Chatting ထဲကလူေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္သူတို႕နဲ႕ မဆံုလို႕ မ chat ျဖစ္တာပဲလို႕ သူတို႕ေတြးၾကမယ္။ My Suboo ကလူုေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္မအားလို႕ Blog ေတြမေရးၾကတာပဲလို႕ ထင္ၾကလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အခင္ဆုံးလို႕ ေျပာရမယ့္ ေပါတာေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ေသျပီး (၆)ေလာက္ေနမွ သိလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ (ဒါေတာင္အိမ္ကို ဖုန္းဆက္မွ) ။ ဒါဆိုကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စ်ာပနမွာ ပူေဆြး၀မ္းနည္းသူမရွိ၊ ေျခာက္ကပ္ကပ္ၾကီးနဲ႕ ျပီးဆံုးသြား မွာလား။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ပ်င္းစရာၾကီး ျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲ။ အဟုတ္ေသးဘူးနဲ႕ တူတယ္။ အေမ။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စ်ာပနာမွာ အေမကေတာ့ ငိုေနေလမလား။ မငိုေလာက္ေပမယ့္ အေမ၀မ္းနည္းေန မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ အေမက ကြ်န္ေတာ့ကို အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါမွအလို မလုိက္ခဲ့ဘူးတဲ့ အတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနေလမလား။ ကြ်န္ေတာ္မရွိေတာ့ တဲ့အတြက္ အေမနဲ႕ စကားၿပိဳင္ ေျပာမယ့္သူ မရွိလို႕ အေမပ်င္းေနေလမလားမသိ။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားခဲ့ရင္ ကမၻာ့သမိုင္းမွာလဲ ေမာ္ကြန္းတင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္၊ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာလဲ ေမာ္ကြန္း၀င္ႏိုင္မွာမဟုတ္။ သတင္းစာထဲေတာင္ ကြ်န္ေတာ့နာေရး သတင္းကိုထည့္ ျဖစ္မလားမသိ။ လူမသိသူမသိ ေသဆံုးသြားရမယ့္ အျဖစ္က ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေၾကာက္ဖို႕အေကာင္းသား။ ကြ်န္ေတာ့ ၀ိညာဥ္ကေတာ့ သိမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ေသဆံုးျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ----- ဆရာျဖစ္ခ်င္အိပ္မက္၊ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ -------er ျဖစ္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္၊ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံ----- ျဖစ္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္ ေတြကိုပါ ေျမျမွပ္ျပီးသား ျဖစ္ေၾကာင္းကိုေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့ နာေရးေၾကာ္ျငာမွာ ဒီအိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း အလ်င္းသင့္ရင္ ။ ဘာပဲေျပာေျပာ အားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီရက္ပိုင္းထဲ ကြ်န္ေတာ္မေသ ေသးဘူးဆိုရင္ ရဲ႕ နားေရးေၾကာ္ျငာ တစ္ေစာင္ကို ခင္ဗ်ားတို႕ ဖတ္ခြင့္ရမွာပါ။

ဲဲျမိဳ.ကေလး

ျမိဳ.ကေလးရယ္..... ငါဟာမင္းကိုစတင္ခြဲခြာခြဲ.သူပါ ဒါေပမယ္......မင္းဟာ ငါ.ကို ႏွုတ္ဆက္တဲ.စကားတစ္ခြန္း ငါ.ရင္.ထဲကို သြင္းေပးခဲ.တယ္။ ။ ေသခ်ာပါတယ္..... မင္းကို ငါခြဲခြာခဲ.ခ်ိန္ မင္း.....ဘာမွမခံစားရဘူးေလ ငါ.....မင္းရင္ထဲမွာ မရွိေတာ.ေပမယ္..... အသစ္ အသစ္ေသာရင္ခုန္သံေတြ မင္းဆီ၀င္ေရာက္လာျပီေလ။ ။ ျမိဳ.ကေလးရယ္..... ဒီတစ္ခါ မင္းဆီထပ္ေရာက္ခဲ.ပါျပီ။ အခုေတာ.မင္းကငါ.ကို ၾကိုဆိုေနျပန္တယ္။ ။ ငါမွတ္မိပါေသးတယ္ ျမိဳ.ကေလးရဲ. ျမစ္ၾကားေပၚမွာ ငါထပ္မံရွင္သန္ရဦးမွာပါ။ အရင္တုန္းက ငါ---- ငါးမမ်ွားတက္ေသးဘူး။ ။ အခုေတာ. ငါ----- ငါးမွ်ားတက္ခဲ.ျပီေလ။ ဒီအတြက္ငါက ျမို.ကေလးကို ေက်ူးဇူးတင္ရမွာလား ကဲ.ရဲ.ရမွာလား။ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမို.ကေလးေပၚမွာ ငါ...... ငါးတစ္ေကာင္ေတာ.ရခ်င္တယ္။ ။

ယံုခ်င္ေန မယံုခ်င္ေန

ငါသည ္သူမကို ခ်စ္မိခ်ိန္မွစ၍ သာမန္လူ တစ္ေယာက္မဟုတ္ေတာ.။ အဘယ္ေၾကာင္.ဆိုေသာ္ ငါသည္ ၂၁ ရာစု၏ တစ္ဦးတည္းေသာ အခ်စ္သူရဲေကာင္းျဖစ္လာ၍တည္း။

၀င္ေရာက္ထြက္ခြာျခင္း

ေျခသံေတြ တလ်ွပ္လ်ွပ္နဲ. ငါ ေရာက္ခဲ.တယ္။ ေပ်ာ္ရြွင္မႈမ်ားကို သူတို.ဆီက မွ်ေ၀ယူခဲ.တယ္။ သူတို.ကိုလည္း ငါ တက္နိုင္သေလာက္ ျပန္ေပးခဲ.တယ္။ အဲဒီအထဲမွာ..... မွ သူ(သူမ)တစ္ေယာက္ အတြက္ေတာ. အပိုတစ္ခု ထည္.ေပးမိခဲ.တယ္။ အဲဒီအတြက္ သူ....ေပ်ာ္ရြွင္မွာလား သူ....စိတ္ဆိုးမွာလား တစ္ခုခုေပါ. ငါသိခ်င္တယ္ ။ ဒါေပမယ္. အဲဒီအပိုဆုကို....သူ ဖံုးကြယ္ဖို. ျကီုးစားတယ္။ ေျခသံေတြ တလွ်ပ္လွ်ပ္နဲ. ငါ ျပန္ထြက္လာခဲ.တယ္။

သင္မည္သူနည္း

သစ္၇ြက္ ေျကြတာဘယ္သူေျကာင္.လည္း သစ္၇ြက္ေျကာင္. ပါပဲ၊ သူ၇ဲ. ၇ပီုင္ခြင္.ကိုးဗ်။ ေလညင္းကေတာ. သစ္ရြက္တိုင္းကီု လွုပ္ခပ္ေစမွာေလ။ ေျကြက်မိတဲ. သစ္ရြက္ကေတာ. ပ်က္စီးမွာေပါ.။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ. ....... ရက္ေန.က တိုက္ခက္တဲ. ေလညင္းမွာ လွုပ္ရွားေျကြက်မိတဲ. သစ္ရြက္တစ္ရြက္ေပါ.။ ဒီအတြက္ေတာ. ေလညင္းေလးကို ခ်ီးကဴးမိတယ္။ ေလညင္းေလး က်ြန္ေတာ္ကို တိုက္ခတ္ယူငင္မယ္. တစ္ခနကို ေစာင္.ေမ်ွာ္ဆဲေပါ.။ ခင္ဗ်ားတို.ေရာ ေလညင္းလား သစ္၇ြက္လား သစ္၇ြက္ဆို၇င္ေ၇ာ ေျကြက်ျပီးလား။

ေန.တစ္ေန. ေမးခြန္းတစ္ခု

jan 22 ဆိုတာ မည္သို.ေသာ အထိမ္းအမွတ္ေန. ျဖစ္မည္ကို ငါမသိခဲ.ပါ ေသခ်ာတာက နင္နဲေတြ.တယ္။ ငါဘက္က ဆူညံ့ေနသေလာက္ နင္ကေတာ. ႏွဳပ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ. အားလုံးကို ေမ.ဖို. ၾကိူးစားေနမလား ငါရဲ. ဆူညံ့မွုအတြက္ ရလဒ္ အာေခါင္ေတြေျခာက္ေသြ.လာခ်ိန္ အခန္းေလးကို ေက်ာခိုင္း ဘယ္သူကိုမွ နွုုတ္မဆက္ပဲ ငါထြက္လာတယ္။ အိမ္အျပန္လမ္း ေလ်ွာက္လာတဲ. ေျခလွမ္းေတြကို ငါရဲ. မ်က္လုူ့ံးေတြနဲ. ငံုၾကည္.ရင္း နွုုတ္ခမ္းက သီခ်င္းတစ္ပိုင္းတစ္စတိုးတိုးေလး------ ပဲြသိမ္းသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ညည္းေနသလို အဆံုးသတ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ညည္းေနသလို နွဳတ္ဆက္သီီီခ်င္း တစ္ပုဒ္ကို ညည္းေနသလို အသည္းကြဲသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ညည္းေနသလို ထြက္သက္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ညည္းေနသလို ကားေပၚမွာေတာ. လူေတြ သူတို.ဘာလုပ္ေနၾကသလဲ။ ကားေပၚကလူေတြငါ.အေပၚ မြန္းက်ပ္မွုုဟာ ငါရင္ထဲက နင္နဲ. ပတ္သတ္တဲ. မြန္းက်ပ္မွုေလာက္ မရွိပါဘူး။ နင္.အတြက္ ငါ မငိုပါဘူး စိတ္ဓာတ္ေတြေတာ. ျပိုေနတယ္။ ကားကသာ တစ္မွတ္တိုင္ျပီး တစ္မွတ္တိုင္ ငါကေတာ. အခန္းက်ဥ္းထဲက နင္နဲ.ေတြ.ခ်ိန္မွာ ျပန္က်န္ေနတယ္။ နင္ငါ.ကို ဘာလို.စကားမေျပာတာလဲ။ လမ္းေပၚမွာ ေလ်ွာက္လာရင္း လူေတြကို အကဲခတ္ ငါစိတ္က ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ရန္ကုန္ တစ္ျမို.လံုးရဲ. စုစုေပါင္းအပူခ်ိန္ ၂၀ဒီဂရီ+၂၀ဒီဂရီ+၂၀ဒီဂရီ+----------------ေတြ ငါ ခနၽႊာကိုယ္ထဲေရာက္ေနတယ္။ အိမ္ေရာက္တာနဲ နင္ကို သတိရတိုင္း နားေထာင္ေနက် သီခ်င္းေလး ဖြင္.လိုက္ဦးမယ္။ ကံဆိုးတဲငါ နင္ကို သတိရခြင္. မရွိေအာင္ အေမွာင္ထုနဲ .ဆီးၾကိုေနတယ္.။ ငါရငိဘက္ထဲက နာေနတယ္။ နင္ငါ.ကို ဘာလို.စကားမေျပာတာလဲ။ စဥ္းစားေနရငိးနဲ. သီးလိုက္မိေတာ. အလိုေလး----- ငါထမင္းစားေနတာပါလား။ ေထြေထြထူူးထူး ေတာ.မဟုတ္ပါဘူး။ နင္.အေၾကာင္းေတြးမိတိုင္း ျဖစ္ေနက်ေလးပါ။ အိပ္ရာထဲ၀င္ခဲေတာ. အိပ္နိုင္ဖို. ၾကိုးစားရျပီေပါ. မျဖစ္နိုင္ပါ။ အိပ္နိုင္ဖို. မျဖစ္နိုင္ပါ။ ဒီေတာ. စာတစ္အုပ္ကိုစြဲ ဖတ္ဖို.မဲေတာ. ကံ့ဆိုးစြာပဲ ငါ ယူလိုက္တဲ. စာအုပ္ထဲက စာသားေတြက နင္ငါ.ကို ဘာလို.စကားမေျပာတာလဲ။

ဘာေျပာမိလုိ.လည္း

ညီညီတစ္ေယာက္ ျမို.ထဲသို. ရုပ္ရွင္သြားၾကည္.ရန္ လိုင္းကားေစာင္.ေနမိတယ္။ အိမ္မွ သင္တန္းသြားရန္ဟု ဆိုျပီးထြက္လာေသာေၾကာင္. အိမ္မွလူမ်ား ျမင္သြာမွာလည္း စိုးရေသးသည္။ ၄၃ ကားတစ္စီး ညီညီ ရပ္ေစာင္.ေနေသာ မွတ္တိုင္သို. ထိုးစိုက္လာသျဖင္. ကားအေျခအေနကို အကဲခတ္လိုက္ရာ အနည္းငယ္ ေခ်ာင္သျဖင္. တက္လိုက္သြားမိသည္။ ညီညီဆူးေလသို.သြားရန္ကားခေပးျပီးမွ သတိထားမိသည္မွာ ကားမွာေခ်ာင္သည္ဟု ထင္ျပီးတက္လိုက္မိရာမွ အေတာ္ေလးက်ပ္ေနေလသည္။ မ၊ဥ အ၀ိုင္းသို.ေရာက္ေသာအခါ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထပ္တက္လာေသာေၾကာင္. ကားမွာပိုက်ပသြားေလသည္။ ထိုတက္လာသူမ်ားထဲမွ အေတာ္ေလးလွေသာအမၾကီးတစ္ေယာက္(၂၀ေလာက္ ရွွိပါလိမ္.မယ္) ကို ညီညီသတိထားမိသြားသည္။ ထို အမၾကီးလည္း လိုင္းကားက်ပ္က်ပ္တြင္တိုးေ၀ွ.ရင္း ညီညီေရွ.သို. ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္လာသည္။ အမၾကီးက ဆူးေလထိဟု ကားခေပးစီးသည္ကိုေတြ.ရာ ညီညီေပ်ာ္သြားသည္။ ဟုတ္သည္ေလ ထိုမမရဲ အလွအပကို ဆူးေလထိ ခံစားခြင္.ရျပီကိုး။ ကားကလည္း ဆက္ေမာင္းလာရင္း န၀ေဒးသို. ေရာ္ကာ ကားရပ္လိုက္ရာ မမ မွလွည္.ၾကည္.ေလသည္။ ညီညီတစ္ေယာက္ ေပ်ာ္သြားသည္။ ထိုအမၾကီးမွ ကားတစ္ခါရပ္တိုင္း ညီညီကို လွည္.ၾကည္.ေလသည္။ ထိုအမၾကီး မ်က္ႏွာလည္း မေကာင္းေတာ.။ ဘာမ်ားျဖစ္လို.လည္း ကိုယ္ကို ကို ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည္.မိရာ။ ေအာ။ ေတြ.ပါျပီ တရားခံကို။ ညီညိီ ေရွ့တြင္ လြယ္ထားေသာ ကခ်င္လြယ္အိတ္ထဲမွာ ခိုထီးအမဲေလးကို ထည္.ထားသည္ကိုး။ ဒါေၾကာင္. ကားရပ္လိုက္တိုင္း-------- ညီညီထိုအမၾကီးအား အရမ္းအားနာသြားမိတယ္။ အထင္လည္းအလြဲမခံနိုင္။ လိုင္းကားေပါတြင္ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္လည္း မေျပာခ်င္။ ထိုေၾကာင္. အမၾကီူးနားကပ္ျပီး တိုးတိူးေလးေျပာလိုက္မိသည္။ ထိုေျပာလိုက္ေသာစကားေၿကာင္. အမၾကီးလည္း အနီးဆံုးျဖစ္ေသာ လမ္းနီမွတ္တိုင္တြင္ ကမန္းကတန္း ဆင္းသြားေလသည္။ အဘယ္ၾကာင္. ထိုသို. ဆင္းသြားမွန္းလည္း ညီညီ ယေန.တိုင္ စဥ္းစားမရျဖစ္ေနေလသည္။ ညီညီေျပာလိုက္ေသာ စကားက **အမ ၊ ထီးပါဗ် ** ဟူတည္

ရွာေဖြရန္

ေက်ာင္းပံုစံေနာက္ခံတစ္ခု။ ဒါေပမယ့္ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းေတြရဲ႕ပံုစံနဲ႕ေတာ့ သိပ္မတူသလိုပဲ။ ေက်ာင္းလႊတ္ခ်ိန္ ေက်ာင္းဆင္းလာတဲ့ လူငယ္ေလးေတြကေတာ့ အျဖဴနဲ႕အစိမ္း၀တ္စံုေလးေတြနဲ႕။ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ အေရအတြက္ကေတာ့ (20) ေလာက္ပဲရွိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအထဲက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ေနာက္ကို ကြ်န္ေတာ္ေျပးလိုက္သြားမိတယ္။ စာသင္ခန္းထဲက ထြက္ထြက္ျခင္းမွာေပါ့။ သူ႕ကိုေက်ာင္းေလွကားထိပ္မွာ မွီလာျပီး သူ႕ပခံုးကို ကြ်န္ေတာ္ဖက္ျပီးဆင္းလာသလိုပဲ။ သူကေတာ့ သိပ္မႀကိဳက္သလိုပဲ။ ထူးျခားတာက ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ျပီးၿပံဳးေနတဲ့၊ သေဘာက်စြာၾကည့္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ေနမလားေတာ့မသိဘူး။ ဘာမွေတာ့သိပ္ မေသခ်ာပါဘူး။ သိပ္ေသခ်ာတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ကြြ်န္ေတာ္မွတ္မိလာပါတယ္။ ေက်ာင္းတံခါး၀ ေရာက္တဲ့အခါ သူ႕ပခံုးကိုကြ်န္ေတာ္ဖက္ထားမိတယ္။ သူကလည္းၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲက အလိုလိုသိေနတာ ကဒီေန႕ဟာကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ပထမဆံုး ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ေန႕ပဲ ဆိုတာကိုပါ။ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ပခံုးကို ဖက္ျပီးလမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္ေပမယ့္ သူကေတာ့ သူ႕အသိေတြေရွ႕ေရာက္ရင္ သူ႕ပခံုးေပၚတင္ထားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့လက္ကို ဆုပ္ကိုင္ထားေလရဲ႕။ ေလွ်ာက္လာရင္းနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေရွ႕မွာ တံခါးတစ္ခုကိုေတြ႕ရတယ္။ သူ႕ကိုကြ်န္ေတာ္ေမးလုိက္တယ္ ။ ``ဘယ္ဘက္မွာကစားကြင္းရွိတယ္သြားမလား´´ သူက ``ဟင့္အင္း၊ ဟိုဖက္မွာဘုရားဖူးလို႕ရတဲ့ေမွ်ာ္စင္ေလးရွိတယ္။ အဲဒီကိုသြားမယ္´´ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဘာကိုစိုးရြံမိမွန္းေတာ့မသိဘူး။ဒါေပမယ့္ သူ႕အလိုက်ကြ်န္ေတာ္ လိုက္ေလ်ာခဲ့တယ္ သြားေနရင္းသူနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္သူတို႕သဘာ၀ စကားေလးေတြေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ``သူ႕ကိုမ်က္ႏွာအစိတ္အပိုင္းတစ္ခု ခ်င္းစီၾကည့္ေတာ့ ေခ်ာလည္းမေခ်ာဘူး၊ ရြံစရာႀကီး´´လို႕သူကရယ္ျပီး ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကသူ႕မ်က္လံုးကို လက္ဖ၀ါးနဲ႕အုပ္ျပီး ``ဒါဆိုမၾကည့္နဲ႕ေပါ့၊ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးကို ၾကည္ေပါ့´´ လို႕ေျပာလုိက္မိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အရမ္းေသခ်ာသြားတယ္။ သူ႕ကိုကြ်န္ေတာ့ဘ၀တစ္ခုလံုးစာအတြက္ အရမ္းခ်စ္မိ သြားတယ္။ အစကေတာ့ သိပ္မေသခ်ာသလိုပဲ၊ အခုေတာ့အရမ္းေသခ်ာသြားမိတယ္။ တစ္ဘ၀လံုးစာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဦးတည္ျပီးလာေနတဲ့ ေမွ်ာ္စင္ေလးကိုေရာက္ဖို႕ရာ ကြ်န္ေတာ့္တို႕လမ္းျဖတ္ကူးဖို႕ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကားလမ္းတစ္၀က္ခန္႕ ျဖတ္ကူးအျပီးမွာ ယာဥ္ထိန္းရဲကားႏွစ္စီး ျဖတ္ေမာင္းသြား တာကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကုိမ်ားဖမ္းမလားလို႕ ကြ်န္ေတာ္စိုးရိမ္မိလိုက္ပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ လမ္းတစ္၀က္ကိုကူးေနရင္းနဲ႕ -------------------- ကြ်န္ေတာ္အိပ္မက္က ႏိုးလာေအာင္လုပ္လိုက္မိတယ္။ အိပ္မက္ကလန္႕ႏိုးလာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕အိပ္မက္ေကာင္းေလးကို အဆိုးအည့ံေတြနဲ႕ အဆံုးမသတ္ခ်င္လို႕ပါ။ ထူးေတာ့ထူးျခားတယ္ဗ်။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕တျခားအိ္ပ္မက္ေတြမွာ မိန္းမေလးေတြပါလာရင္ လိင္မွဳဆိုင္ရာ အညစ္အေထးေတြနဲ႕ျပည့္နက္လို႕။ ဒီအိပ္မက္ေလာက္လည္း မၾကာရွည္ပါဘူး။ အိပ္မက္ကႏိုးခဲ့ရင္လည္း စိတ္ပ်က္စရာ အညစ္အေထးေတြနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္ကိုစိတ္ပ်က္စရာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီအိပ္မက္ေလးမွာေတာ့ ျဖဴစင္သန္႕ရွင္းစြာ ခ်စ္ခင္မွဳကို ကြ်န္ေတာ္နားလည္မိတယ္။ ၾကည္ႏူးမိတယ္။ ႏိုးထလာတဲ့အခါမွာလည္း စိတ္ထဲ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္မိျပီး တစ္ခါမွ မခံစားဖူးတဲ့ ခံစားမွဳတစ္ခုကို ရရွိလုိက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္အိပ္မက္က ႏိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့မွာ တာ၀န္တစ္ခုရွိသြားသလိုပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္အိပ္မက္ ထဲကခ်စ္သူကိုပဲ အျပင္မွာလည္း ခ်စ္မယ္ဆိုျပီးေတာ့ေပါ့။ သူ႕ကိုကြ်န္ေတာ္ အရမ္းေတြ႕ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ သူဘယ္မွာလည္း ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။

ေပ်ာက္ဆံုးခန္း

ေက်းဇူးျပုျပီး က်ြန္ေတာ္ကို စံုစမ္းေပးပါ။ က်ြန္ေတာ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ သံုးႏွစ္ခန္.က ေပ်ာက္ဆံုးသြားတယ္။ ကဗ်ာေလး၇ဲ. စကားလံုးေတြ ေခ်ာင္းေရနဲ.အတူ စီးဆင္းသြားျပီလား။ ။ ဒါမွမဟုတ္ ၂၀၀၃ ကေပ်ာက္ဆံုးတဲ့ ကဗ်ာအုပ္မာ ျကား၀င္ခံ လိုက္ရျပီလား။။။။ တကယ္ပါ ကြန္ေတာ္ ေန.ဘက္ စိတ္ကူး ညဘက္ အိပ္မက္ ေန.စဥ္ ရက္ဆက္ ဒီလိုနဲ. အသက္ဆက္ေနတာပါ ကဗ်ာေလးရာ။။။။။။

အင္မီနမ္ ေက်ာကုန္းေပၚက ဓါး

ရန္ကုန္ျမိဳ.မွာ ဓါးေရာင္းတဲ.ဆိုင္ေတြ ရွားပါးလာသလိုပဲ၊ ဒါေပမယ္. က်ြန္ေတာ္ျမင္ေနတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ.က လူေတြရဲ. လက္ထဲမွာ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းဆီကိုင္လိုူ.။ သူတို.ဘာလုပ္ေနၾကလဲ။ သူတို.ဘာလုပ္ဖို.လဲ။ က်ြန္ေတာ္---- ေတြ.ရသေလာက္ေတာ. သူတို.ဓါးေတြရဲ. ေခၚေဆာင္ရာေနာက္ကို တစ္လွမ္းခ်င္း တစ္ေရြ.ခ်င္း။ ေက်ာကုန္းေတြကို လိုက္ရွာေနတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ.မွာ ဓါးကိုင္ထားတဲ.လက္ေတြ ေသြးစြန္းေနတဲ.ဓါးေတြ ဓါးဒဏ္ရာနဲ.ေက်ာကုန္းေတြ ေက်ာကုန္းေပၚက ေစးကပ္ကပ္ေသြးေတြ အားလံုးရဲ. လက္ထဲမွာ ဓါ္းကိုယ္စီနဲ.။ ဓါးေတြအေၾကာင္း ေက်ာကုန္းေတြအေၾကာင္း ေသြးေတြအေၾကာင္း ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ.ထိုးမယ္.သူေတြအၾကာင္း က်ြန္ေတာ္ေလ.လာခ်င္မိတယ္။ အင္မီနမ္ ကေတာ.ေျပာတယ္။ ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ.ထိုးသူေတြနဲ. ေပါင္းမိဲဲျပီးေတာ. က်ြန္ေတာ္ တစ္ခုရလိုက္တယ္။ သူတ္ို.က ခင္ဗ်ား ေနာက္ေက်ာေပးထားတဲ.အခ်ိန္မွာပဲ ဓါးနဲ.ထိုးရဲတာ။ ဟုတ္မလား။ အင္မီနမ္ ကို စိတ္၀င္စားသြားတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ.က လူေတြရဲ.လက္ထဲမွာ ဓါးေတြရွိမေနေစခ်င္ဘူူး။ လူေတြရဲ ေက်ာကုန္းမွာ ေသြးစက္ေတြ မျမင္ခ်င္ေတာ.ဘူး အင္မီနမ္ ကိုဖိတ္ျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ.ကိုေလ.လာခိုင္းရမယ္။ အေျဖတစ္ခုေတာ.ရမွာပါ။ ေလဆိပ္ကို ေရာက္လာတဲ. အင္မီနမ္ က်ြန္ေတာ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ တစ္ခုခုေတာ. ရမွာပါေလ။ အင္မီနမ္ ကို ၀မ္းသာစြာ ပခံုးဖက္ျပီး လမ္းေလ်ွာက္လာရင္း က်ြန္ေတာ္တို. ျငင္းခံုလာၾကတယ္။ $လူေတြရဲ. လက္ထဲမွာ ဓါးေတြေတြ.လား$ $မေတြ.ဘူး။$ $ $ $ $ ေစာက္ရူး ဒီေကာင္ ေစာက္ရုးပဲ လူတိုင္းရဲ. လက္ထဲမွ ဓါးေတြကိုင္ထားတာ လံုး၀ မေတြ.ဘူးတဲ.။ က်ြန္ေတာ္လက္ထဲမွာ ဘယ္အခ်ိန္တည္းက ေရာက္ေနမွန္း မသိတဲ. ဓါးနဲ အင္မီနမ္ ေက်ာကုန္းကို က်ြန္ေတာ္ထိုးပစ္လိုက္ခ်င္လာတယ္။ ထိုးပစ္လိုက္မိတယ္။ ဘုရားေရ----- ဒီေကာင္က ဘာမွေတာင္မျဖစ္သလိုပဲ။ သူ. ေက်ာကုန္းက ေသြးစက္ေတြ တစ္စက္ခ်င္း တစ္စက္ခ်င္း လိမ္.လို. လိမ္.လို. က်ြန္ေတာ္ ဓါးကသူ.ေက်ာကုန္းမွာ တန္းလန္းစိုက္လို. ဒီေကာင္က ဘာမွမျဖစ္ဘူူးပဲ။ က်ြန္ေတာ္အံ့ၾသျပီး သူေက်ာကုန္းကို ေသခ်ာၾကည္.မိတယ္။ ေျခာက္ေသြ.ေနတဲ. ဓါးဒဏ္ရာေတြ ေသြးစိုေနတဲ. ဓါးဒဏ္ရာေတြ ခု က်ြန္ေတာ္ ထိုးလိုက္တဲ. ဓါးတန္းလန္းနဲ. ဒဏ္ရာ က်ြန္ေတာ္ ပိုျပီးစိတ္တိုလာတယ္။ က်ြန္ေတာ္ကိုင္ထားမိတဲ.ဓါးကို အင္မီနမ္ ရဲ. ေက်ာကုန္းေပၚ အဆံုးေရာက္သည္.အထိ က်ြန္ေတာ္ ထိုးခ်လိုက္မိျပီ။ က်ြန္ေတာ္ မ်က္ႏွာ ကေတာ.ရယ္လို.ရြွင္လို. စကားေျပာေတာင္ မပ်က္ဘူး၊၊ အင္မီနမ္ နဲ.က်ြန္ေတာ္ လမ္းခြဲခဲ.ျပီ။ အနည္းငယ္ေ၀းေတာ. အင္မီနမ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚလဲက်သြားတယ္။ ဘာေၾကာင္.လဲက်သြားလဲ သူမသိဘူး။ မၾကာခင္ အင္မီနမ္ ေသဆံုးေတာ.မယ္။ က်ြန္ေတာ္ တုန္လွဳပ္သြားမိတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ေက်ာကုန္းကို စမ္းၾကည္.တယ္။ မေတြ. ဘာမွမေတြ. ဒါေပမယ္. ရွိေနမွာပါ။ ေသေစေလာက္တဲ. ဒဏ္ရာမဟုတ္တာ တစ္ခုတည္းပါ။ အင္မီနမ္ ဆီက က်ြန္ေတာ္ တစ္ခုေတာ. ရလိုက္တယ္။ လူေတြဟာ ေဘးခ်င္းယွဥ္ ပခံုးခ်င္းဖက္ ေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ.ထိုးတက္ၾကတယ္။ အထိုးခံရတဲ. သူက ဘာမွေတာင္ မသိလိုက္႔ပဲ ေသဆံုးသြားနိုင္တယ္။.

ျဖတ္ေလ်ွာက္ျခင္း

ငါပါးစပ္က ရိုင္းစိုင္းတဲ. စကားသံေတြ ၾကားနိုင္ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ စကားလံုးလွလွေတြနဲ. လူမသတ္ဘူး။ အမွန္တရားဟာ ထာ၀ရလွပေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အမွန္တရားဟာ ရွားပါးမွုရဲ. သေကၤတလည္းျဖစ္တယ္။ အမွန္တရား……အမွန္တရားနဲ. လူတိုင္းကေတာ. တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္တက္တာပဲေလ အဲဒီ ေအာ္သံေတြကိုက လိမ္ေနတယ္ဆိုတာကို သိသိၾကီးနဲ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ ျပန္လိမ္ေနမိ အဲဒါ လူသားပီသျခင္းမ်ားလား။ ဟင္.အင္း…… ျငင္းပယ္ခြင္.ျပဳပါ။ အလြဲသံုးစားမလုပ္ၾကပါနဲ… ခင္ဗ်ားတို. ဘာသာေရးေတြက ခြင္.ျပဳလို.လား ငါတစ္ေယာက္တည္း ရွင္သန္ခြင္.ျပဳပါ…… လူတိုင္းက ခြင္.ျပဳေပမယ္. ငါကိုယ္ငါ ခြင္.မျပဳနိုင္ေသးသေရြ. ဆက္ညဥ္းေနဦးမယ္။ တိုးတိုးေလးးးးးးးး

ျမန္မာမွန္ရင္ေဘာင္းဘီ၀တ္ပါ။

က်ြန္ေတာ္တို့ျမန္မာနိုင္ငံက ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လြဲမွားစြာခ်မွတ္ထားတဲ.စည္းကမ္းေလးတစ္ခုကို က်ြန္ေတာ္ သတိျပူမိေနတာျကာပါျပီ။အဲဒါကေတာ.“ျမန္မာယဥ္ေက်းမွုနဲ.ဆီေလ်ာ္ေသာ ၀တ္စားဆင္ယင္မွု မ်ဳိးကိုသာခြင္.ျပုသည္” ဆိုတဲ.စည္းကမ္းေလးပါဘဲ။ အဲဒီ စည္းကမ္းေလးအ၇ ျမန္မာရိုးရာ၀တ္စံုဆိုတာဘာလဲ။ျမန္မာရိုးရာ၀တ္စံု အျဖစ္လူအမ်ားကလက္ခံယူဆထားျကတာ ကေတာ.“လံုခ်ည္”ပါဘဲ။ ဒီေတာ. လံုခ်ည္ဆိုတာ ျမန္မာရိုးရာ ၀တ္စံုလားလို.ေမးစရာရွိလာပါျပီ။ မဟုတ္ဘူးလို.ပဲေျဖ ရမွာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ လံုခ်ည္နဲ.ပုဆိုးကို ခြဲျခားသိဖို.လိုလာပါျပီ။စုဘူးကသူငယ္ခ်င္းေတြသိမယ္လိုလည္းယူဆပါတယ္။ ဒီေတာ. က်ြန္ေတာ.မရွင္းျပေတာ.ပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို.ရဲ.ဇာတ္လိုက္ ေဘာင္းဘီအ ေျကာင္းေျပရရင္ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ေဘာင္းဘီ၀တ္တာဟာ အနည္းငယ္ေတာ.အႏွိမ္ခံေနရသလိုပဲ။ဒါေပမယ္. သမိုင္းေျကာင္းကို ျပန္ျကည္.မယ္ဆိုရင္ ေတာ. ျမန္မာေတြ ေဘာင္းဘီ ၀တ္တာဟာ ႏွစ္ေပါင္း(2000)ခန္.ရွီ ျပီျဖစ္ေပမယ္.၊ပုဆိုး၀တ္တာကေတာ. နွစ္ေပါင္း(600)ခန္.သာရွိေသးေျကာင္းအဲဒီေတာ.ေဘာင္းဘီ၀တ္တာရုိးရာ လံုခ်ည္၀တ္တာ တမီလ္ကုလားစရုက္ သာျဖစ္ေျကာင္းကိုဖတ္ဖူးပါတယ္။ ဒါအျပင္ ေဘာင္းဘီကို ဒီကေန.မွာ အေနာက္တိုင္း စရိုက္အျဖစ္ အျကမ္းဖ်ဥ္းလက္ခံထားျကပါေသးတယ္။ဒါလည္းမွားေနပါေသးတယ္။“ဟ”ဒါဆို ဥေ၇ာပတိုက္သားေတြက ဘာ၀တ္္သလဲကြလို္ေမးခ်င္ စရာျဖစ္လာပါလိမ္.မယ္။ဟုတ္ကဲ. ဥေရာပတိုက္သားေတြရဲ. ၀တ္စံုကေတာ. “စကတ္” ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒီေန.ေခာတ္ ေရာမရုပ္ရွင္ကားေတြမွာ ေရာမစစ္သားေတြဟာ “စကတ္”၀တ္ထားျကတာကို အထင္အ၇ွားေတြ့ျမင္ နိုင္ပါတယ္။အာရွနဲ.ဥေရာပ တို.ရဲ အနွစ္(100) ျကာ ခရူးဆိတ္ စစ္ပြဲ အျပီးမွာ ဥေရာပတိုက္သားေတြဟာ ေဘာင္းဘီ၀တ္္ျခင္းရဲ. အက်ိဳး ေက်းဇူးေတြကိ သီျမင္လာ ျကပါတယ္။ ဒီေတာ. သူတိုရဲ.“စကတ္”ီ၀တ္ တဲ.ယဥ္ေက်းမွုကို စြန္.လြွတ္ျပီး ေဘာင္းဘီကို တစ္စိုက္မတ္မတ္ ၀တေ္ဆင္လာျကျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နိဂံုးခ်ဴပ္အေနနဲ. ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ. ေဘာင္းဘီ၀တ္ျခင္းဟာ သူမ်ားရဲ.ယဥ္ေက်းမွုကိုယူငင္သံုးစြဲ တာမဟုတ္ဘဲ မိမိ တို.ျမန္မာယဥ္ေက်းမွု အာ၇ွယဥ္ေက်းမွဳ ကုိထိန္းသိမ္းျခင္း သာျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာင္းဘီ၀တ္လို.ရ တဲ.အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကလည္း အမ်ားျကီးပါ။အဲဒီေတာ. ျမန္မာမွန္ရင္ေဘာင္းဘီ၀တ္ပါလို.ပဲေျပာလိုက္ပရေစ။

အခ်စ္ရူး

က်ြန္ေတာ္ လမ္းေလ်ွာက္ထြက္ခဲ.တယ္ လူတစ္ေယာက္ သူတစ္ကိုယ္လံုးလည္း မ်က္၇ည္ေတြစိုရြွဲ သူထီပ္လန္.ေနတယ္။ က်ြန္ေတာ္ေမးမိတယ္ သူလည္းေျပာျကည္.တယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာ သူခ်စ္သူေပ်ာက္သြားလို.တဲ။ က်ြန္ေတာ္လွည္. ထြက္လာမိတယ္ သူလည္း က်ြန္ေတာ္လိုပါဘဲ ဒီေျမေပၚမွာ အရူးေတြဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနျပီလဲ-----ခ်စ္သူ။

ယံုခ်င္ေန မယံုခ်င္ေန

င ါသည္ သူမကို ခ်စ္မိခ်ိန္ မွစျပီး သာမန္ လူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေတာ. အဘယ္ေျကာင္ ဆိုေသာ္ ငါသည္ ၂၁ ရာစုတြင္ တစ္ဦးတည္းေသာ အခ်စ္သူ၇ဲေကာင္း ျဖစ္လာေပသည္