က်ြန္ေတာ္ လမ္းေလ်ွာက္ထြက္ခဲ.တယ္ လူတစ္ေယာက္ သူတစ္ကိုယ္လံုးလည္း မ်က္၇ည္ေတြစိုရြွဲ သူထီပ္လန္.ေနတယ္။ က်ြန္ေတာ္ေမးမိတယ္ သူလည္းေျပာျကည္.တယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာ သူခ်စ္သူေပ်ာက္သြားလို.တဲ။ က်ြန္ေတာ္လွည္. ထြက္လာမိတယ္ သူလည္း က်ြန္ေတာ္လိုပါဘဲ ဒီေျမေပၚမွာ အရူးေတြဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနျပီလဲ-----ခ်စ္သူ။
Wednesday, January 16, 2008
Sunday, January 6, 2008
ယံုခ်င္ေန မယံုခ်င္ေန
င ါသည္ သူမကို ခ်စ္မိခ်ိန္ မွစျပီး သာမန္ လူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေတာ. အဘယ္ေျကာင္ ဆိုေသာ္ ငါသည္ ၂၁ ရာစုတြင္ တစ္ဦးတည္းေသာ အခ်စ္သူ၇ဲေကာင္း ျဖစ္လာေပသည္
Posted by ေတေလ at 2:22 PM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Subscribe to:
Posts (Atom)
