အေမွာင္ထဲမွာ ေပ်ာ္တဲ့ငါဟာ..
တေစၧတစ္ေကာင္
ေက်းဇူးျပဳျပီး ငါ့ရဲ့အခန္းေလးကုိ
အေမွာင္ခ်ထားေပးပါ။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွုေတြ အျပည့္နဲ. ေလ်ွာက္လွမ္းလာတဲ့
ဒီေျခေထာက္ေတြ
အနင္းၾကမ္းခင္းေအာက္ ေမွာက္ရက္လဲေတာ့
ငါ့ ေရငတ္နွုတ္ခမ္းေတြက ေျခာက္ေသြ့ဆဲ
ႏွုတ္ခမ္းဖ်ား ေခ်းေညွာ္သဲေျခာက္လာကပ္ေတာ့
လွ်ာရင္းနဲ. ထုတ္ယူမ်ိဳသြင္းမိခ်ိန္
ငါ့ လည္ေခ်ာင္းေတြ
ငါ့ ရင္ေခါင္းေတြ
ငါ့ ကလိစာေတြ
ငါ့ နွလံုးသားေတြ ၾကမ္းရွခါးသက္
တေစၧတစ္ေကာင္ အတြက္
အခန္းက်ဥ္းေလးရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ စာတမ္းမွာ
သက္သက္လြတ္ညစာက ဓါတ္မတည့္ဘူး။
ဘာပဲေျပာေျပာ
တေစၧတစ္ေကာင္ရဲ့ ညစာမွာ
ဟစ္တလာရဲ့ လူမ်ိဳးၾကီး၀ါဒီ
ၾကမ္းရွရွ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးေတြမပါဘူး။
အရည္ၾကီးတို.ရဲ့ က်ဆံုးခန္းေတြ မပါဘူုး
ဗန္ဂိုးရဲ့ အားလူးစားသူတစ္ေယာက္လည္း ငါမဟုတ္ဘူး
ပါလက္စတိုင္းေဒသက ဘုရားသခင္ရဲ့ ဗိမၼာန္တည္ရာမွာလည္း
ငါ့ညစာကို ဘုန္းမေပးခဲ့ဘူး။
စိုင္လြန္းရဲ့ ပထမဆံုး စကၠဴေပၚမွာ ညစာစာရင္းကို
ေရးမွတ္ထားျခင္းလည္း မရွိဘူး။
ခ်ိဳးငွက္ေလးရဲ့ ေအာ္ျမည္သံကို သံလြင္ခက္နဲ.ေရာျပီး
ငါ ဟင္းခ်ိဳခ်က္မေသာက္ခဲ့ရိုး အမွန္ပါ။
မပီတပီ အလင္းတစ္ခ်ိဳ.ကို အားျပဳလို.
ေဟာဒီ အေမွာင္ခန္းေလးထဲက
တေစၧတစ္ေကာင္ရဲ့ ညစာမွာ
မရိုးသားမွုေတြ ေပက်ံဆဲပဲလို.
လူသားထုတစ္ရပ္လံုးက သတ္မွတ္ထားၾကဆဲ။
Monday, July 20, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

2 comments:
ကဗ်ာေတြကိုၾကိဳက္တယ္.
ဒါေပမယ္႔ကဗ်ာမေရးတတ္
ကဗ်ာေရးတတ္တဲ႔သူေတြကိုအားက်မိပါတယ။္
သင္ေပးပါလားဟင္နည္းနည္းေလာက္း)
ကဗ်ာေလးကေကာင္းပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ မုက္၏
Post a Comment