ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ အက်ီၤေက်ာကုန္းေပၚက ရနံ.
အရင္ဦးဆံုး ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္သည္မွာ ပိေတာက္ပနး္အေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္းကေန ယခုအခ်ိန္အထိ ဖတ္ရသမ်ွ ျမန္မာစာေပ အေရးအသား အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ပိေတာက္ပန္းကို ဖြႏြဲ.ခ်ီးက်ဴးၾကေသာ ကဗ်ာ၀တၱဴေတြကုိ ေရွာင္ရ်္ မလြတ္ခဲ့ပါ။
အေရးအသားေတြကလည္း လွပၾကသည္။ ဂုဏ္
ေျမာက္ၾကသည္။ စာေပဆိုင္ရာ 'စံ' တစ္စံုတစ္ရာအျဖစ္
စာသင္ခန္းအတြင္းမွာေတာင္ေလ့လာခဲ့ရေသးသည္။
သို.ေသာ္ တစ္ေန.မွာ -
ကၽြန္ေတာ္ ပိေတာက္ပန္းကို ေစ့ေစ့ၾကည့္မိသည္။
ေသေသခ်ာခ်ာ အားရပါးရ (နဂိုသိထားနွင့္ေသာ စိတ္ အခံ
မ်ား၊ အသိပညာေဟာင္းမ်ားမပါဘဲ) စိတ္ရွင္းရွင္းနွင့္ နမ္း
ရွိုက္ပစ္ထည့္လုိက္သည္။
ဟင္ ညွီစို.စို.နွင့္ ပုပ္အဲ့အဲ့ နံလုိက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။
ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္ေတာင္ ညွီွစို.စို.နံတဲ့ပန္း
ကို ဖြဲ.ႏြဲ.ခဲ့ၾကပါလိမ့္။
အၾကိဳက္ခ်င္း ကြဲလြဲမွုေတြ ရွိနိုင္ပါသည္။ ခံစားခ်က္
ကြဲလြဲမွုေတြ ရွိနိုင္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ 'စံ' ထားေသာ သတ္
မွတ္ခ်က္မ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တို.အတြက္ ရယ္စရာ ျဖစ္
ေကာင္းျဖစ္လာနိုင္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို.သည္ ေလာကၾကီးကို အျမစ္ကစျပီး
ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ဖုိ.လည္း မရည္ရြယ္ပါ။ စည္းအျပင္ဘက္
က လူေတြအျဖစ္နွင့္လည္း သူမ်ားနွင့္မတူေအာင္ တမင္ၾကိဳး
စား စတန္.ထြင့္ေနၾကျခင္းလည္းမဟုတ္ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ.ဘာသာ ကၽြန္ေတာ္တို. ေနသာသလုိ
ေလး ေနၾကည့္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ျမင္သာသလိုေလး ျမင္ၾကည့္
ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေရးတက္သလိုေလး ေရးၾကည့္ျခင္း ျဖစ္ပါ
သည္။
မ်က္စိ ေနာက္ပါသည္ဟု ေျပာလာလွ်င္လည္း
'ေဆာရီး' ဟု ေတာင္းပန္ရံုမွလြဲရ်္ မတက္နိုင္ေၾကာင္း အား
နာပါးနာ ျပံဳးျပရပါဦးမည္။
က်ားေပါက္၏ စာအေရးအသား တစ္စံုတစ္ရာ
(၀တၱဳ၊ အက္ေဆး စသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းစဥ္မတပ္ရဲပါ)
ကို ဖတ္ၾကည့္သည့္အခါ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သည့္ ခံစားခ်က္
ခံစားခ်က္ကို ခြန္အားျပင္းျပင္း ခံစားရပါသည္။
သူ စာေရးထားပံုမွာ လွပျခင္း၊ ဂုဏ္ေျမာက္ျခင္း၊
ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားျခင္း၊ အလကၤာေျမာက္ျခင္းတို.နွင့္ အစ
ခ်ီေသာ စာေပလက္ရာမြန္မ်ားတြင္ အံ၀င္ေအာင္ ၾကိဳးစား
ထားျခင္း မဟုတ္ပါ။
သူ ေရးခ်င္သလုိ ေရးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အဲသည္ အခ်က္သည္ အေရးၾကီသးည္ဟု ထင္ေသာ
ေၾကာင့္ ထပ္ေျပာပါဦးမည္။
သူ ေရးခ်င္သလုိ ေရးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ေရးခ်င္သလို ေရး 'တက္' ဖို. ဆိုသည္မွာ ရေတာင့္ရခဲ
ဆုလာဘ္ၾကီးတစ္ခု ျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ေျပာလ်ွင္ ခင္ဗ်ားတို.
မ်က္နွာမဲ့ၾကမည္လား မသိပါ။
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သင္ၾကားခံထားရသည့္
'အတိုင္း' သာ ေရးတက္ၾကသည္။ ေလ့လာထားသည့္ 'အတိုင္း'
သာ ေရးတက္ၾကသည္။ သိမွတ္စြဲေနသည့္ 'အတိုင္း ' သာ
ေရးတက္ၾကသည္။
ဥပမာတစ္ခု ေျပာပါမည္။
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကိုယ့္၀မ္းဗိုက္ထဲမွ ရင္ေသြး
ကို ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ေမြးဖြားလိုက္ခ်င္သည္။
အင္ဂ်င္နီယာၾကီးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ေမြးဖြားလိုက္ခ်င္သည္။
က်ားေပါက္ကေတ့ာ သူ.၀မ္းဗိုက္ထဲမွ ရင္ေသြးကုိ
ဘာေကာင္ၾကီးမွ် မဟုတ္ေသာ နီတာရဲကေလးေပါက္စေလး
အျဖစ္နွင့္သာ ရိုးရိုးသားသား ေမြးထုတ္လုိက္ေလသည္။
သူ.စာေတြဖတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ ပိေတာက္ပန္းအား
နမ္းခဲ့မိပံုကုိ ျပန္သတိရကာ ျပံဳးျဖစ္သည္။
က်ားေပါက္လည္း ေလာကၾကီးကို နမ္းမိျပီထင္
သည္။
အမွားေဗဒအေၾကာင္း သင္တုိ.သိၾကလိမ့္မည္
ထင္ပါသည္။ အားလံုး အတူတူထိုင္ေနၾကသည့္အထဲ
ျခင္က ကိုယ့္တစ္ေယာက္တည္းကိုမွ ေရြးကိုက္သည္။
သီခ်င္း CD ခ်ပ္တြင္ အစင္းရာျခစ္ရာ ပါေနျပီ
ဆိုလ်ွင္ အဲသည့္ေနရာကမွ ကိုယ္အၾကိဳက္ဆံုး သီခ်င္း
စာသားျဖစ္ေနတက္သည္။
ဒီတစ္ေခါက္ညွပ္သည့္ ဆံပင္ပံုစံကုိ မၾကိဳက္
ဘူး ဆိုကာမွ ဆံပင္ျပန္ရွည္တာက ပိုျပီး ေနွးေကြးလြန္း
ေနသလို ထင္ရသည္။
ဒါမ်ိဳးေတြက ကၽြန္ေတာ္တို.ေခာတ္က်မွ ျဖစ္
တက္လြန္းသည္လား။
အဲသည္အခါက်လ်ွင္ ကၽြန္ေတာ္တို. စိတ္
ထဲတြင္ 'ယားယံမွု' တစ္စံုတစ္ရာ ခံစားလာရတက္သည္။
က်ားေပါက္၏ စာေတြထဲမွာလည္း အဲဒီလို 'စိတ္
ယားယံမွု ' ေတြကုိ ျမင္ေနရေလသည္။
တစ္ခါတေလ ေလာကၾကီးထဲမွာ ငါတို. ေန
ေနသည္ဟု ခံစားရသည္။
တစ္ခါတေလ ေလာကၾကီးက သပ္သပ္၊ ငါတို.
ကသပ္သပ္ေနသည္ဟု ခံစားရသည္။
အဲသည္အခါ (ေဘာလံုးသမားေတြလို) ကိုယ့္
နာမည္ေလး ကိုယ္ေက်ာကုန္းမွာထုိးျပီး ေနေနခ်င္သည္။
က်ားေပါက္ကေတ့ာ သူ.ေက်ာ ကုန္းမွာ နာမည္ေရး
ထုိးခဲ့ျပီ ထင္သည္။
မင္းခိုက္စိုးစန္
ဆက္ပါဦးမည္။
Thursday, July 9, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


1 comments:
ဆက္ပါဦးဗ်ာ... ဖတ္ခ်င္တယ္..
Post a Comment