လူတစ္ေယာက္ေသခါနီးက်ရင္ ဘယ္လုိမ်ိဳးထူးဆန္းတဲ့ အျပဳအမွုေတြ ျပဳလုပ္လိမ့္မယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကို ေသခါနီးျပီလို႕ ထင္တယ္။ ဘာေရာဂါမွေတာ့ ျပစရာမရွိဘူး။ ဘာမွလည္းျဖစ္မေနဘူး။ စိတ္ထဲကထင္ေနတာပါ။ ကိုယ့္ကိုကို ေသခါနီးျပီလို႕။ အခု ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္နဲ႕စကားေျပာခဲ့တဲ့ လူတိုင္းကို ေျပာမိတဲ့စကားလံုးတိုင္းမွာ ``ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕´´ဆိုတဲ့ စကားလံုးပဲ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာေနမိတယ္။ သူတို႕နဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာခဲ့တာ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လို႕ စိတ္ထဲက အလိုလို ယံုၾကည္ေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေသခါနီးလို႕ ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္။ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားျပီလို႕။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္ ဘာဆက္ျဖစ္မလဲ ေနာင္တမလြန္ဘ၀ေတြ၊ နိဗၺန္ေတြ၊ ငရဲေတြ၊ ေနာက္ဘ၀ေတြ စသည္ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းေတြ၊ (လူေတြကသာေျပာေနတာပါ၊ တကယ္ရွိမရွိ ဘယ္သူမွာ မသိပါဘူး)။ တစ္ခုမွ မေရရာတဲ့အတြက္ မစဥ္းစားခ်င္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားရင္ ေလာကမွာ ဘာေတြျဖစ္က်န္ခဲ့မလဲ ေတြးၾကည့္လို႕ရတယ္။ နည္းနည္းေလာက္ ေတြးၾကည့္ရေအာင္။ ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားတာကို ဘယ္သူမွမသိဘဲ အေ၀းသင္ ေျပာင္းသြားျပီလို႕ ထင္ၾကလိမ့္မယ္။ Chatting ထဲကလူေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္သူတို႕နဲ႕ မဆံုလို႕ မ chat ျဖစ္တာပဲလို႕ သူတို႕ေတြးၾကမယ္။ My Suboo ကလူုေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္မအားလို႕ Blog ေတြမေရးၾကတာပဲလို႕ ထင္ၾကလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အခင္ဆုံးလို႕ ေျပာရမယ့္ ေပါတာေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ေသျပီး (၆)ေလာက္ေနမွ သိလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ (ဒါေတာင္အိမ္ကို ဖုန္းဆက္မွ) ။ ဒါဆိုကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စ်ာပနမွာ ပူေဆြး၀မ္းနည္းသူမရွိ၊ ေျခာက္ကပ္ကပ္ၾကီးနဲ႕ ျပီးဆံုးသြား မွာလား။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ပ်င္းစရာၾကီး ျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲ။ အဟုတ္ေသးဘူးနဲ႕ တူတယ္။ အေမ။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ စ်ာပနာမွာ အေမကေတာ့ ငိုေနေလမလား။ မငိုေလာက္ေပမယ့္ အေမ၀မ္းနည္းေန မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ အေမက ကြ်န္ေတာ့ကို အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါမွအလို မလုိက္ခဲ့ဘူးတဲ့ အတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနေလမလား။ ကြ်န္ေတာ္မရွိေတာ့ တဲ့အတြက္ အေမနဲ႕ စကားၿပိဳင္ ေျပာမယ့္သူ မရွိလို႕ အေမပ်င္းေနေလမလားမသိ။ ကြ်န္ေတာ္ေသသြားခဲ့ရင္ ကမၻာ့သမိုင္းမွာလဲ ေမာ္ကြန္းတင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္၊ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာလဲ ေမာ္ကြန္း၀င္ႏိုင္မွာမဟုတ္။ သတင္းစာထဲေတာင္ ကြ်န္ေတာ့နာေရး သတင္းကိုထည့္ ျဖစ္မလားမသိ။ လူမသိသူမသိ ေသဆံုးသြားရမယ့္ အျဖစ္က ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေၾကာက္ဖို႕အေကာင္းသား။ ကြ်န္ေတာ့ ၀ိညာဥ္ကေတာ့ သိမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ေသဆံုးျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ----- ဆရာျဖစ္ခ်င္အိပ္မက္၊ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ -------er ျဖစ္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္၊ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံ----- ျဖစ္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္ ေတြကိုပါ ေျမျမွပ္ျပီးသား ျဖစ္ေၾကာင္းကိုေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့ နာေရးေၾကာ္ျငာမွာ ဒီအိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း အလ်င္းသင့္ရင္ ။ ဘာပဲေျပာေျပာ အားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီရက္ပိုင္းထဲ ကြ်န္ေတာ္မေသ ေသးဘူးဆိုရင္ ရဲ႕ နားေရးေၾကာ္ျငာ တစ္ေစာင္ကို ခင္ဗ်ားတို႕ ဖတ္ခြင့္ရမွာပါ။
Monday, October 27, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

0 comments:
Post a Comment