ျမန္မာေခာတ္ေပၚမိသားစု (၂)

ျပိဳကြဲသြားတဲ့ ေခတ္ေပၚမိသားစုဘ၀ကို ေဖာ္ျပနိုင္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကေတ့ာ မုိးေ၀းရဲ့ “ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာပါပဲ။ ကဗ်ာဟာ ၀ါက်င့္က်င့္နဲ. မွုန္၀ါးေနတဲ့ အျဖဴ၊အမဲ မိသားစု ဓါတ္ပံုေလး တစ္ပံုလိုျဖစ္ေနတယ္။ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ၾကည့္ဖို. ဆိုလို. ငါ့ေခါင္းအံုးေအာက္ က စာေဟာင္းထဲမွာ ကမ္းပါးေနာက္မွာ က်န္ခဲ့တာက ငါတို.ရဲ့ ေနာက္တစ္ေန. ငါတို.ရဲ့ ဘယ္မွာမွန္း မသိေသးတာ ေနာက္ထပ္ ေပၚလာမယ့္ သဲေသာင္ အိပ္လို. မေပ်ာ္တိုင္း ထထၾကည့္ၾကတဲ့ ငါတို.ရဲ့ ေမာင္နွမမ်ား ငါတို. အေမ စိုက္ခဲ့တဲ့ သရက္ပင္ ငါတို.နဲ. အတူေမ်ာပါခဲ့ရတဲ့ သရက္သီးေမ်ာ ေရစီးက တအားသန္တယ္ ငါတို. ျပန္မလာၾကေတ့ာဘူး။ မိုးေ၀း ကဗ်ာထဲမွာ ျပိဳက်ေနတဲ့ ကမ္းပါးေတြ၊ ေရစီးထဲမွာ ေမ်ာပါေနတဲ့ ဘ၀နဲ. အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျမင္ရတယ္။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ မွတ္ဥာဏ္နဲ. ဖြဲ.စည္းထားတဲ့ကဗ်ာရဲ့ tone ဟာ “အတိတ္ကို လြမ္းဆြတ္ျခင္း “ကို နွိုးဆြေပးတယ္။ ကဗ်ာထဲက မိသားစုတစ္စု “ျပိဳကြဲျခင္း” ဟာ အေနွးရိုက္ကြက္တစ္ခုကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ အဲဒီ တေျမ့ေျမ့ ျပိဳကြဲမွုဟာ ေနာက္ဆံုးစာေၾကာင္းေတြမွာ မွ ရုတ္တရက္ “ျပင္းထန္” လာျပီး အျဖစ္အပ်က္ဟာ မူလအေျခအေနဆီ ျပန္မေရာက္နိုင္ေတ့ာတာကို ေတြ.ရတယ္။ ကဗ်ာဟာ စာဖတ္သူရဲ့ နွလံုးသားကုိ အေ၀းဆံုးေနရာဆီ ေခၚသြားျပီး အဲဒီေနရာမွာပဲ ထားပစ္ခဲ့တာကို ေတြ.ရတယ္။ ေခတ္ရဲ့ “ကစဥ့္ကလ်ား ျဖစ္ေနတဲ့ စိတၱဇ” နဲ. ေခတ္ေပၚမိသားစုရဲ့ “မတည္ျငိမ္မွု” ကို စိုင္း၀င္းျမင့္ ရဲ့ “အေရးအသားတစ္ခု” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာမွာ ေတြ.နိုင္တယ္။ အေရးအသားတစ္ခု ၀င္ရိုးစြန္း တူလို. တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ တြန္းကန္ၾကတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို. ညီအစ္ကို ေမာင္နွမေတြ။ အေဖဟာ အေရာင္သန္းေနတဲ့ သတၱဳ ကက္ဆတ္ကို အက်ယ္ၾကီးဖြင့္တယ္ လက္ေမာင္းမွာ ေဆးမင္ေၾကာင္ အ၀ိုင္းအ၀ိုင္းေတြနဲ. အဆုတ္တစ္ျခမ္း မေကာင္းေတ့ာဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို. အမွားအယြင္းတစ္ခုခု လုပ္မိတာနဲ. အေမဟာ အိမ္ေပၚက နွင္ခ်ေတ့ာတာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို.ကလည္း ေခသူမဟုတ္ ေရြ.တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို. ေခတ္စိတၱဇမ်ား ဆံပင္အရွည္ထားလိုက္ ကတံုးျဖစ္လိုက္ အိမ္ဟာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္လို ၀င္လိုက္ ထြက္လိုက္။ ။ စိုင္း၀င္းျမင့္ ကဗ်ာထဲက ေဆးမင္ေၾကာင္ အ၀ိုင္းအ၀ိုင္းေတြ၊ တိုလိုက္ရွည္လိုက္ ဆံပင္ေတြဟာ ေခတ္ေပၚလူ.အဖြဲ.အစည္းရဲ့ “ဟစ္စတိုးရီးယား”ကို ညႊန္းဆိုနိုင္တဲ့ နမိတ္ပံုေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စိုင္း၀င္းျမင့္ရဲ့ ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၊ ျဖစ္တဲ့ “မိသားစု” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာမွာေတ့ာ ကဗ်ာဆရာရဲ့ အျပစ္ခံစားရတဲ့စိတ္ လိပ္ျပာမသန္.ျခင္းနဲ. ေခတ္ေပၚမိသားစုရဲ့ ရုန္းကန္ရွင္သန္ရမွုကို ေတြ.ျမင္ရတယ္။ မိသားစု မိသားစု ဆိုတာ တစ္ေယာက္ ေရွ.ေရာက္ဖို. တစ္ေယာက္ ေနာက္ဆုတ္ရတယ္ သစ္ကိုင္း တစ္ကိုင္း တိုးထြက္ဖို. သစ္ကိုင္း တစ္ကိုင္း အခုတ္ခံရတယ္ မိသားစု သီခ်င္းဟာ အတက္အဆင္းရွိတယ္ သံစံုျမည္တယ္။ မိသားစုဆိုတာ လူ ေျခာက္ေယာက္ရွိ လူ ေျခာက္ေယာက္ လက္ဆယ္ေခ်ာင္းရွိ လက္ဆယ္ေခ်ာင္း ေခတ္က ေတာင္းဆိုတဲ့အတိုင္း လွုပ္ရွားရတယ္ အိမ္ရွိ လူအကုန္။ မိသားစုဆိုတာ ရွင္သန္ဖို.အတြက္ အဆက္မျပတ္ တိုက္ပြဲ၀င္ရတယ္ ရန္ကုန္ဟာ စစ္ေျမျပင္။ လဲက်သြားတဲ့ ငါ့ အေဖေနရာကို ငါ့ ညီေလး၀င္ခဲ့တယ္ ယိုင္နဲ.သြားတဲ့ ငါ့ အေမေနရာကို ငါ့ ညီမေလး၀င္ခဲ့တယ္ မိသားစုကို ငါမျမင္ခဲ့ဘူး ငါ့ အေတြးအေခၚက သားသမီးဆိုတာ သီးျခားရွင္သန္ရတဲ့ ဘ၀တစ္ခု။ ငါဟာ လမ္းေပၚမွာ ၾကီးျပင္းခဲ့လို. လမ္းနဲ. ေသြးသားေတာ္စပ္တယ္လို. ထင္တယ္။ ငါ့မိသားစုမွာ ငါဟာ မလင္းတဲ့မီး ငါ့မိသားစုမွာ ငါဟာ မလံုျခံဳတဲ့ ထရံ ငါ့ၾကိဳးကို တီးခတ္လိုက္တိုင္း သံေၾကာင္ထြက္တယ္ ငါ့ မိသားစုမွာ မိုးယုိေပါက္ေလး တစ္ေပါက္ရွိေနတယ္ဆိုလည္း ငါပဲျဖစ္မွာ ငါ့မိသားမွ ၾကမ္းခင္းတစ္ခ်ပ္ က်ိဳးပဲ့ေနတယ္ဆိုလည္း ငါပဲျဖစ္မွာ မေအာင္ျမင္တဲ့ ေဘာလံုးအသင္းဟာ ငါ့မိသားစုပဲ မ၀င္တဲ့ ဂိုးေတြကို ငါသြင္းခဲ့တာ။ ။ စိုင္း၀င္းျမင့္ ေမာ္ဒန္မိသားစုရဲ့ မိသားစု၀င္ေတြမွာ လိပ္ျပာမသန္.စိတ္နဲ. ကင္းတာ ဘယ္သူရွိသလဲ။ ေမာ္ဒန္လူသားဟာ သူ.ကုိယ္သူ မျဖည့္ဆည္းနိုင္ဘူး။ သူ.မိသားစုကို သူ မျဖည့္ဆည္းနိုင္ဘူး။ တစ္ေန.တာ ရွင္သန္မွုဟာ တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္။ ကဗ်ာဆရာေျပာသလို ရန္ကုန္ဟာ စစ္ေျမျပင္ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ.အားလံုးေရွ.ကို ခ်ီတက္ေနတယ္။ ေဘးမွာ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ သူေတြ၊ ေသဆံုးေနတဲ့သူေတြ။ မတက္နိုင္ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္တို.ေရွ.ကို ဆက္လက္ခ်ီတက္ေနတယ္။ ေရွ.မွာ ဘာရွိသလဲ ။ မသိ။ ဘယ္သူမွ မသိ။ ဒီကဗ်ာဟာ ေခတ္ေပၚမိသားစုဘ၀ကို အကဲခတ္နိုင္ဖို. နမူနာ ထုတ္ျပထားတဲ့ ကဗ်ာအခ်ိဳ.ပါပဲ။ တျခား ကဗ်ာဆရာေတြရဲ့ မိသားစု ကဗ်ာေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိဦးမွာပါ။ အဲဒီကဗ်ာေတြကို ဖတ္ရတာဟာ မိသားစု ဓါတ္ပံုအယ္ဘမ္ေတြကို လွည့္ၾကည့္ေနရသလိုပါပဲ။ အဲဒီ ဓါတ္ပံုေတြကို ပံုၾကီးခ်ဲ့လိုက္ရင္ ေမာ္ဒန္လူ.အဖြဲ.အစည္းရဲ့ ပံုသဏာန္ကို ထင္ထင္ရွားရွား မဟုတ္ေတာင္ ခပ္ေရးေရးေတ့ာ ေတြ.ျမင္နိုင္မယ္လို. ယူဆမိပါတယ္။ P.S >>>> ဆရာေအာင္ခင္ျမင့္ဧ။္ တိမ္လႊာမို.မို.လြင္မွသည္ ပို.စ္ေမာ္ဒန္အနုပညာဆီသို. စာအုပ္မွ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္အား တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း