ကၽြန္ေတာ္အိမ္ အေနာက္ခန္းက အရူး

ကၽြန္ေတာ္ေရ့ွမွာ အခန္းက်ဥ္းေလးတစ္ခုကို ျမင္ေနရပါတယ္။ အဲဒီအခန္းက်ဥ္းေလးဟာ အိမ္တစ္လံုးရဲ့ အရိပ္အာ၀ါသေအာက္မွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလးရွိေနပါတယ္။ အခန္းေလးရဲ့ေထာင့္ စာအုပ္စင္ေဘးက ခုတင္ေပၚမွာ အရူးတစ္ေယာက္ ပန္းေရာင္နုနု ေစာင္တစ္ထည္ကိုျခံဳလို. အိပ္ေနတက္တယ္။ သူ.နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။ သိစရာလည္း အေၾကာင္းမရွိသလို သိဖို.လည္း ခက္ပါလိမ့္မယ္။ သူက စကားသိပ္မေျပာသလို စကားထဲမွာ သူ.နာမည္ပါေအာင္ ေျပာဖို.က လူေကာင္းေတြ အဖို.ေတာင္ လြယ္တာမွတ္လို......ျပီးေတ့ာ သူ.စကားသံုးက သိပ္ျပီးတိုးလြန္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အထင္ေတ့ာ သူဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ကဏွာမျငိမ္ဘူး ထင္တယ္ဗ်ာ... သူဟာ အခန္းထဲက သူ.အိပ္ရာေပၚမွာ အိပ္ေနမယ္၊ ေနာက္ ေရထေသာက္မယ္ ၊ျပန္အိပ္မယ္...ေနာက္အိမ္သာထဲ အဓိပါယ္မဲ့ ၀င္ထိုင္ေနမယ္။ သူ.ကုိ အဲ့လို အျမဲတမ္းျမင္ေနရတာ တကယ့္ကို စိတ္ပ်က္စရာပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ သူ.ကုိအိပ္ရာေပၚမွာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ေနတာ ျမင္ရရင္ေတ့ာ ဘာလို.လည္းမသိဘူး.... ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ကိုေပ်ာ္တယ္...ကၽြန္ေတာ္အျမင္မွာေတ့ာ စာအုပ္ေတြနဲ. သူဟာ သိပ္လိုက္ဖတ္တာပဲ....သူစာဖတ္ေနတာကို ျမင္ရင္ခင္ဗ်ားတို. သူ.ကိုကၽြန္ေတာ္လို ခ်စ္မိမယ္ထင္တယ္... ကေလးေပါက္စေလး တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ဖို.ေကာင္းလိုက္တာဆိုျပီး ခ်စ္ၾကသလိုေပါ့....။ သူဟာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးလည္း ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မေ၀ခြဲတက္ပါဘူး။ သူ.ရဲ့ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ အ၀၀ကို သူလုပ္ခ်င္တာေတြ အားလံုးကို သူ.အိပ္ရာေပၚမွာ သူလုပ္တက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အထင္ေတ့ာ သူဟာ ငပ်င္းေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္... ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္ကိုမွ ထြက္မသြားရဲတဲ့ လူေၾကာက္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္နိုင္တယ္...သူဟာ လူေၾကာက္တစ္ေယာက္ ဟုတ္မဟုတ္ မေျပာတက္ေပမယ့္ အျပင္ကျပန္လာလို. သူ.အခန္းထဲ ေရာက္ရင္ အခ်ိဳ.ရက္ေတြဆို သူဟာ ေစာင္ျခံဳျပီး တိုးတုိးေလးငိုေနတက္တယ္....တစ္ခါတစ္ေလေတ့ာလည္း ခုတင္ေပၚကေန ေျခတစ္ဖက္ေအာက္ကိုခ်ျပီး သူျပံဳးေနတက္တယ္။ သူ.အျပံဳးကလည္း တကယ့္ကို တိုးတုိးေလးပါပဲ..နွုတ္ခမ္းေတြကို အနာတရျဖစ္ေစေလာက္ေအာင္ ဖိကိုက္ထားျပီး ျဖည္းျဖည္းေလး ျပံဳးတက္တယ္....သူျပံဳးတာကုိ အျခားလူေတြ ျမင္ေတြ.သြားမွာ စိုးရိမ္တဲ့ ဟန္မ်ိဳးနဲ.ေပါ့.... ဒါမွမဟုတ္ ျပံဳးလုိက္ရင္ သူမပီသမွာစိုးေနေလသလားပဲ....ကၽြန္ေတာ္နားလည္လိုက္တာကေတ့ာ သူဟာ အျပင္ေလာကမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမ်ွကို အခန္းထဲေရာက္မွ ခံစားပစ္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ေပါ့... အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာ ပန္းေရာင္ျခံဳေစာင္နဲ. ခ်ာတိတ္ ရူးေနပါတယ္လုိ.။ အခုတစ္ေလာ ညအိပ္ရာ၀င္တိုင္း သူ.အတြက္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာ အခန္းေဖာ္ သူ.... သူ. ဆီက ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္နံရတယ္...သူ အိပ္ရာ၀င္ျပီးလို. သူ.ေဘးနား ကၽြန္ေတာ္၀င္လွဲလိုက္တိုင္း သူ.လက္ၾကားက ေဆးလိပ္နံရေနတက္ျပီ...။ သူအျပင္မွာ ေဆးလိပ္ေသာက္တက္ေနျပီ ထင္ရဲ့... ကၽြန္ေတာ္ၾကားဖူးသေလာက္ ေဆးလိပ္ေသာက္ၾကတာ စိတ္ညစ္လို....ပ်င္းလို.တဲ့... အဲ့ဒီအတိုင္းသာဆို သူလည္း... အခန္းထဲမွာေတ့ာ သူ.ပံုစံဟာ စိတ္ဓါတ္က်ေနသလိုပဲ...တစ္ေယာက္တည္းရယ္... အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ အျပင္မွာေရာ သူတစ္ေယာက္တည္း စိတ္ညစ္ေနတာမ်ားလား...ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး ၊ သူ.ရဲ့ အျပင္က ကိစၥေတြကို ကၽြန္ေတာ္မွ မသိနိုင္တာ တစ္ရက္ သူအိပ္ရာေပၚမွာ စာေရးေနရင္း ရုတ္တရက္ အျပင္ကို ထထြက္သြားတယ္...စာအုပ္ကဖြင့္လ်ွက္သားေလး က်န္ခဲ့တယ္ ။ သူကအဲ့လို စာေတြေရးေနက်ဆိုေပမယ့္ ဘာေတြေရးေနမွန္း ဘာအတြက္ေရးေနမွန္း ကၽြန္ေတာ္မသိနိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီေန.ေတ့ာ သူဖြင့္လ်ွက္သား စာမ်က္နွာေလး ကၽြန္ေတာ္အေရာက္ ေျပးဖတ္ၾကည့္မိတယ္... ဒီေန. ေျခာက္လေလာက္မေတြ.တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ. ငါေတြ.တယ္ သူတို.နဲ. လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္တယ္...ကန္ေပါင္သြားတယ္ အရမ္းေပ်ာ္ဖို.ေကာင္းတာပဲ..... သူတို.ေတ့ာ မသိဘူး ငါ့ေဘးမွာ လူေတြရွိေနေသးတယ္ ငါလူေတြေဘးမွာ ရွိေနေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္လို.မျပီးေသးခင္မွာပဲ သူျပန္၀င္လာတယ္ အခန္းထဲကို...စာကို ငံုဖတ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကို သူ၀င္တိုက္လိုက္တယ္... ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစလို. သူနဲ.တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားတယ္ ဒီအခန္းေလးထဲမွာ..... အနက္ေရာင္ ဂစ္တာတစ္လံုး စိတ္လွုပ္ရွားမွုေတြ ေပးနိုင္တဲ့ ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲ ေၾကာင္ကေလးတစ္ေကာင္ ထူးအိမ္သင္ရဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ေျခြခ်သိပ္ထည့္ထားဖို. ေဆးလိပ္ျပာခြက္ တစ္ခြက္ ေဖာ္ေ၀းရဲ့ ကဗ်ာအပိုင္းအစေတြ မရွိေနနိုင္တာ ေသခ်ာသလို အရူးတစ္ေယာက္ရဲ့ အခန္းထဲ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနခဲ့တာ ေသခ်ာခဲ့တယ္