လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ စကားသံမ်ား

က်ြန္ေတာ္စာမဖတ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ တစ္နွစ္ခြဲေလာက္ရွိပါျပီ။ အခုဘေလာ.ဂ္ေရးျဖစ္လာေတာ. စာေတြျပန္ဖတ္မွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ. အသိနဲ. စာေတြျပန္ဖတ္ျဖစ္တာ သံုးေလးရက္ပဲရွိပါေသးတယ္။ စာကဖတ္ေတာ. လည္း စာဖတ္ျပီး စကားက မ်ားခ်င္လာတယ္။ စာဖတ္ျပီး ေျပာခ်င္တာေတြကရွိလာတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ေျပာ ခ်င္တဲ.အေၾကာင္းက ပညာေရး အေၾကာင္းပါ။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာတာေတာ. မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ က်ြန္ေတာ္ ခုမွေက်ာင္းသားဘ၀ပဲရွိပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ပညာေရးအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုေတာ. ထုူး ဆန္းေနသလိုေတာ.ျဖစ္ပါလိမ္.မယ္။ ဒီေန. သင္ေနရတဲ. ပညာေရးစနစ္ဟာ က်ြန္ေတာ္တို.ကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ အေထာက္အကူျဖစ္ပါသလညး္ ဆိုတာအရင္စဥ္းစားၾကည္.ၾကရေအာင္။ က်ြန္ေတာ္တို. လူေနမွုဘ၀ က်ြန္ေတာ္ တို. အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအတြက္ ဒီေန. ေက်ာင္းေတြကေပးတဲ. ပညာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သံဳးလို.မရပါ ဘူး။ ေနာက္ျပီး အဲဒီပညာေတြကုိေရာ က်ြန္ေတာ္တို. တကယ္တက္သလားဆိုေတာ. မတက္ပါဘူး။ ဘာလို.မ တက္သလည္း က်ြန္ေတာ္တို.ညံလို. က်ြန္ေတာ္တို.မတက္တာလို.ေျပာမလား။ ပညာေပးတဲ.လူေတြညံလို.လား ။ တကယ္ေတာ. ပညာေပးတဲ.လူေတြလညး္မညံဘူး ၊ပညာယူေနတဲ. က်ြန္ေတာ္တို.လူငယ္ေတြလညး္မညံၾကပါ ဘူး။ ဒါဆိုဘာလို. က်ြန္ေတာ္တို.တကယ္မတက္ၾကတာလညး္ အေၾကာင္းကေတာ. ပညာေပးပံုက လြဲေနလို. ပါ။ က်ြန္ေတာ္တို. စာသင္ခဲ.ရတဲ. သက္တမ္းတစ္ေလ်ွာက္လံုး ျပန္ၾကည္.လိုက္မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္တို.ဟာ သင္လိုက္သမ်ွ စာေတြကို အလြတ္က်က္ ျပီးရင္စာေမးပြဲေျဖ အဲသလိုနဲ. သြားခဲ.ၾကတာပါ။ အဲဒီစာေတြကို က်ြန္ ေတာ္တို.အလြတ္ရတာပဲ ရွိတယ္၊ သေဘာတရားကိုနားလည္လားဆိုေတာ. နားမလည္ၾကပါဘူး။ ေနာက္ျပီး အခ်ိဳ.ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြကို စိိတ္ပါ၀င္စားမွုမရွိပဲဲ က်ြန္ေတာ္တို. သင္ခဲ.ရတာပါ. ။ က်ြန္ေတာ္တို. တက္ေရာက္ေနရတဲ. ဘာသာရပ္ေတြမွာ က်ြန္ေတာ္တုိ. ထူးခ်ြန္မွဳမရွိတာဟာ တကယ္ေတာ. က်ြန္ေတာ္တို. တကယ္စိတ္၀င္စားတဲ. အရာေတြမဟုတ္တဲ. အတြက္လည္းျဖစ္တယ္။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည္.ရင္ က်ြန္ေတ္ာ တို. ဘာကိုစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတာကို က်ြန္ေတာ္တို.ကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိၾကပါဘူး။ ဘာလို.မသိသလညး္ဆို ေတာ. က်ြန္ေတာ္တို.လူအဖြဲ.အစည္းမွာ က်ြန္ေတာ္တို.ငယ္ရြယ္စဥ္ကေလးဘ၀တည္းက အားလံုးနီးပါးကို ေဘာင္ ခတ္ခံရၾကလို.ပါ။ အားလံုနီးပါးဆိုတာ အေတြးအေခၚ၊ လြတ္လပ္မွု၊မိမိကိုယ္ မိမိ ယံုၾကည္မွဳ ၊ စသျဖင္. စသျဖင္.ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို. ဘာလို.အဲလိုျဖစ္ရလည္းဆိုေတာ. ဒီေန.က်ြန္ေတာ္တို.ကို အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြျဖစ္တဲ. က်ြန္ေတာ္တို.မိဘေတြေၾကာင္.ပါပဲ။ မိဘေတြကို က်ြန္ေတာ္အျပစ္တင္ေနတာမဟုတ္ပါ ဘူး။ လမ္းေၾကာင္းလြဲေနတာေတြကို ျပဳျပင္နိုင္ဖို.ပါ။ တစ္သက္လံုးမွားလာခဲ.တဲ. အမွားကို ျပင္ဖို.ဆိုတာ တကယ္ေတာ. လြယ္တဲ. ကိစေတာ. မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန.ေခာတ္မွာ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြဘာျဖစ္ခ်ငိတယ္ဆိုတာကို သိပ္ဂရုမစိုက္ၾကပါဘူး။ သူတို. ျဖစ္ေစခ်င္တဲ. အတိုင္းပံဳသြင္းဖို.သာစဥ္းစားေနတက္ၾကပါတယ္.။ တကယ္ဆို က်ြန္ေတာ္တို. လူငယ္ေတြမွာ မိမိ ရဲ.ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ ကိုယ္ပုိင္အယူအဆေတြရွိတက္ၾကပါတယ္္။ လူုငယ္ေတြရဲ. တကယ္၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ေတြကို မိဘေတြအေနနဲ. အားေပးသင္.ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္အေၾကာင္းေလးနည္းနည္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ၁၀တန္းေအာင္ျပီးေတာ. က်ြန္ေတာ္တို.သူငယ္ခ်င္းေတြ music band ေလးတစ္ခုဖြဲ.ဖို.လုပ္ပါေသး တယ္။ ပိုက္ဆံရွီလို.ေတာ.မဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါသနာအရပါ။ အဲဒီမွာ က်ြန္ေတာ္ကိုယ္ဘာသာ ကိုယ္ျပန္စဥ္းစားတယ္။ ငါဘာ၀ါသနာပါလညး္ေပါ. ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ. ဂစ္တာတီးသင္ၾကပါတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာတစ္မ်ိဳး သင္တန္းတက္ျပီးတစ္ဖံု ဂစ္တာတီးသင္ၾကပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ. Drum တီးခ်င္ခဲ.တယ္.။ အိမ္ကို သင္ တန္းတက္မယ္ေျပာေတာ. အိမ္ကလံုး၀သေဘာမတူပါဘူး။ ဘာလို.လညး္ဆိုေတာ. ဂီတကိုအားမေပးလိုေတာ.မ ဟုတ္ဘူးဗ်.။ drum တီးတယ္ဆိုတာ သူတို.အတြက္အထုူးအဆန္းျဖစ္ေနၾကတယ္ေလဗ်ာ။ ဂစ္တာတီးတယ္ဆို တာကၾကားလို.ေကာင္းေသးတယ္။ အဲဒၤီ drum ၾကီး ကဘယ္ေနရာမွလညး္သံဳးစားလို.ရတာမဟုတ္ဘူး ။ဂစ္တာ ပဲတီးတဲ.။ ကိုယ္၀ါသနာပါတာမဟုတ္ေတာ. က်ြန္ေတာ္လညး္ဒီေန.ထိ ဂစ္တာေရာ ဒရမ္ပါလံုး၀ အတီးမသင္ျဖစ္ ေတာ.ပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္သာ ဂစ္တာတီးခ်င္ရင္ က်ြန္ေတာ္သုူငယ္ခ်င္းေတြဆီက သင္လို.ရပါတယ္။ သူတို.ဆို ခု စတုူရီယိုထဲေတာင္ ၀င္ေနၾကပါျပီ။ ဒါေပမယ္. က်ြန္ေတာ္သူတို.ဆီက ဘာလို.ဂစ္တာတီးမသင္တုန္းဆိုေတာ. ဂစ္တာကို က်ြန္ေတ္ာ၀ါသနာ မပါလို.ပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ြန္ေတာ္သာခုလိုဂ်စ္ကန္ကန္ေကာင္သာဆိုရင္ ဒရမ္သင္ တန္းကို ရေအာင္တက္ျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ြန္ေတာ္က အရမ္းလိမ္ွွမာတာေလ။ က်ြန္ေတာ္၀ါသနာကို က်ြန္ေတာ္လုပ္ခြင္.မရေတာ. ဘာျဖစ္လည္းဆိုေတာ. က်ြန္ေတာ္ဘာမွ မျဖစ္လာခဲ.ဘူးေလ ထြန္းထြန္းေပါက္ ေပါက္။ ထားလိုက္ပါေတာ. က်ြန္ေတာ္က ၀ါသနာရွီျပီးလုပ္ခြင္.မရတာ။ မိမ္ိရဲ. ၀ါသနာဟာဘာလည္းဆိုတာ ဒီေန.ထိမသိၾကေသးတဲ.လူေတြ က်ြန္ေတာ္တို.ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားၾကီးရွီေနပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို.ရဲ. ၀ါသနာေတြ အၾကိဳက္ေတြကို ေက်ာင္းေနစအရြယ္ကတည္းက သိေအာင္လုပ္ေပးတဲ. ပညာေရးစနစ္မ်ိဳးေတြ ေက်ာင္းမ်ိဳးေတြလိုအပ္ေနလို.ပါ။ က်ြန္ေတာ္တို.ဟာ မိမိ၀ါသနာပါတဲ. အေၾကာင္းအရာကို သိမွသာ အဲဒီ ဘာသာ၇ပ္မွာထူးခ်ြန္လိုစိတ္နဲ. ၾကိဳးစားၾကမွာပါ။ တကယ္လညး္လုပ္ၾကမွာပါ။ မိမိတကယ္၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ ကိုလုပ္ေနရရင္ လူဟာ ထမင္းေမ.ဟင္းေမ.ကို လုပ္တက္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ရည္စားေတြဘာေတြေတာင္ မထားပဲကို လုပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ. က်ြန္ေတာ္တို.နိုင္ငံၾကီးတိုးတက္ဖို.ဆိုရင္ လုူတိုင္းဟာ မိမိ၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ကိုသိျပီး မိမိ၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ကိုလုပ္ခြင္.ရမွာသာ ထုူးခ်ြန္ထက္ျမက္တဲ. လူေတာ္လူေကာင္းေတြ ျဖစ္လာၾကမွာပါ။ ဒီေန.လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဘြဲ.တစ္ခုရျပီးရင္ ရရာအလုပ္တစ္ခုကို၀င္လုပ္လိုက္ၾကတာပါ ပဲ။ သူတို.အလုပ္ထဲမွာထူးခ်ြန္လားဆိုေတာ. မထုူခ်ြန္ၾကပါဘူး။ လူမွန္ေနရာမွန္ရွိမေနၾကပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္ေျပာသြားတာကိုနားလည္ျပီ ဆိုရင္ေတာ. လူေတြဟာ မိမိရဲ ၀ါသနာ ဘာလည္းဆိုတာကို သိခြင္.ရဖို.ဟာေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးတဲ. ကိစျဖစ္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါျပီ။ ဒီေနရာမွာစာသင္ ေက်ာင္းေတြရဲ. အခန္းကဏဟာ အင္မတန္မွ လူငယ္ေတြအတြက္ ကေလးေတြအတြက္ အေရးၾကၤီးလာပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို.ကေလးေတြကို မူၾကိဳေက်ာင္းေတြ မူလတန္းေက်ာင္းေတြကေန စျပီးျပဳျပင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ကေလးေတြကို သူဘာနွစ္သက္တယ္ဆိုတာကို သူဟာသုူ သိလာေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ စာသင္ေပးဖို.ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ သူရဲ. နွစ္သက္ ရာကိုသိလာေအာင္ ပံုစံအမ်ိဳးမိ်ဳးနဲ. လုပ္ေဆာင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ပန္းခ်ီ၊ သီခ်င္း၊ ခရၤီးထြက္တာ စသည္.ျဖင္. ေပါ.။ ပံုစံမ်ိဳးစံုကို ထိေတြ.ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ အဲလိုထိေတြ.ေပးတဲ.ေနရာမွာ သူကိုအတင္းအဓၶမ လုပ္ေဆာင္ခို္င္းလို.မရပါဘူး။ သူနွစ္သက္ရာကိုသာ လုပ္ေဆာင္ခြင္. ေပးထားရမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီ အခါမွာ ကေလးဟာ ငယ္ငယ္တည္းက သူဘာကိုနွစ္သက္တယ္ဆိုတာ သူ.ဟာသူနားလည္သြားမွာျဖစ္တယ္။ အဲ သူအေနနဲ. အလယ္တန္းေလာက္ေရာက္တဲ.အခါက်ေတာ. သူနွစ္သက္ရာဟာ သူရဲ. ၀ါသနာေလးေတြျဖစ္သြား ျပန္ေရာ။အဲဒီလိုသူတို.ဟာ သူတို.၀ါသနာကိုသိသြားျပီဆိုရင္ ေက်ာင္းေတြက သူတို.ရဲ. ၀ါသနာကို ေျမေတာင္ ေျမာွက္ေပးတဲ.အေနနဲ. ၀ါသနာတူရာအုပ္စုေလးေတြကိုဖြဲ.ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါမွသာသူတုိ.ဟာ မိမိရဲ.၀ါသနာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္.ျပန္.လုပ္ေဆာင္နိုင္မွာျဖစ္တယ္။ အဲ သလိုနဲ.သြားလိုက္မယ္ဆိုရင္ အထက္တန္းေလာက္ေရာက္တဲ.အခါမွာ မိမိကိုယ္မိမိ ဘယ္လိုအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳသင္.တယ္ဆိုတာကို အလိုလိုသိသြားတယ္ ။ျပဳသင္.တယ္ဆိုတာထက္ ဘယ္လိုအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳခ်င္တယ္ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္တက္သြားေစပါျပီ။ွ မိိမိရဲ. ၀ါသနာကိုသိေနတဲ. တစ္ခ်ိဳ.ေသာလူငယ္ေတြၾကံဳေနက်တာက မိမိရဲ.၀ါသနာကို လုပ္ခြင္.မရတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါကမိဘနဲ.ေတာ္ေတာ္ေလးကိုသက္ဆိုင္တဲ. အေၾကာင္းအရာေတြျဖစ္သြားျပီ။ လူငယ္ေတြဟာ မိမိရဲ. ၀ါသနာကို ဘာလို.လြတ္လြတ္လပ္လပ္မလုပ္ေဆာင္ရဲသလည္းဆိုေတာ. မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မွဳမရွိလို.၊ မိဘကိုအားကိုးခ်င္စိတ္ေတြရွိေနေသးလို.ျဖစ္တယ္။ မိဘေတြအေနနဲ. သားသမီးကို တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ လူငယ္ေတြကို ေတြးရဲေခၚရဲေအာင္၊ စိတ္ကူယဥ္ရဲေအာင္၊ မိမိျပဳလုပ္တဲ.ကိစအတြက္မိမိ တာ၀န္ယူရဲေအာင္ ေလ. က်င္.ေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ.မ်ားမ်ားထိေတြ.ေပးသင္.ပါတယ္။ ဒါမွသာ လူငယ္ေတြအေနနဲ. ပတ္၀န္းက်င္နဲ. လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္ေအာင္ေနတက္မွာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ြန္ေတာ္အေၾကာင္းေလး နည္းနည္းေလာက္ထပ္ေျပာျပဦးမယ္ဗ်။ က်ြန္ေတာ္တို.အိမ္က အရမ္းစည္းကမ္းၾကီးတဲ.အိမ္တစ္အိမ္ျဖစ္တယ္။ က်ြန္ေတာ္၁၀တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္ေလာက္ထိ အိမ္ထဲကအိမ္ျပင္ထြက္ခြင္.ရခဲ.တာမဟုတ္ပါဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ.ထိေတြ.ခြင္.ဆိုတာလညး္ အင္မတန္မွနည္းခဲ.ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ.ရလဒ္အေနနဲ. ၁၀တန္းေအာင္ ျပီးလို. အျပင္ေလာကထဲ က်ြန္ေတာ္ထြက္တဲ.အခါမွာ အခက္အခဲေတြအမ်ားၾကီးေတြ.ရပါတယ္။ အျပင္ေလာက ကိုထြက္တာေတာင္ က်ြန္ေတာ္ဖာသာက်ြန္ေတာ္ မခံနိုင္ေတာ.လို. အတင္းရုန္းထြက္လို.လြတ္ေျမာက္ခြင္.ရတာပါ ။ လူေတြနဲ.ဆက္ဆံရာမွာ က်ြန္ေတာ္စကားေျပာဆိုမတက္ပါဘူး။ လူေပါငး္လညး္မဆံပါဘူး. ။အေပါငး္အသင္း လညး္အလြန္နည္းခဲ.ရပါတယ္။ လူအမ်ားၾကီးေရွ.ထြက္ျပီး စကားမေျပာရဲပါဘူး။ အျပင္ေလာကကလူေတြကို လညး္လံုး၀နားမလည္နိုင္ခဲ.ပါဘူး။ ဒီေန.ထိပါ။ အဲဒီေတာ.က်ြန္ေတာ္အေနနဲ. လူေတြနဲ.လိုက္ေလ်ာညီေထြမေန တက္ေတာ.ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ဒီေန.ထိ က်ြန္ေတာ္မွာ မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းမရွိပါဘူး။ ဘာလို.လညး္ဆိုေတာ. အျပင္မွာ က်ြန္ေတာ္မိန္းကေလးေတြနဲ. စကားေျပာရမွာအင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး စသျဖင္.စသျဖင္.အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္.။ က်ြန္ေတာ္ပတ္၀န္းက်င္နဲ. ထိေတြ.ခြင္.မရလို. ၾကံုရတဲ. အခက္အခဲေတြေပါ.ဗ်ာ။ လူေတြဟာထိေတြ.ခြင္.ရဖို.ေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို စုဘူးနဲ.မိတ္ဆက္ေပးဖဴးပါတယ္။ မိတ္ဆက္ေပးတယ္ဆိုတာထက္ က်ြန္ေတာ္ေရးတဲ.စာေတြကို သူ.ကိုေပးဖတ္ ခဲ.တာပါ။ သူက်ြန္ေတာ္ေရးတဲ.စာေတြကိုဖတ္တယ္။ ေနာက္စုဘူးက အျခားသူေတြရဲ.စာေတြကိုပါဖတ္ျဖစ္ လာတယ္။ အဲလိုနဲ. သူမွာသိမ္ျမဳပ္ေနခဲ.တဲ. ၀ါသနာဟာ အလိုလိုေပၚလာတယ္။ သူ၀ါသနာပါတာကို သူသိသြားတယ္. ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို. သူblog ေတြစေရးေတာ.တာပဲ။ သူေရးတာ အစပိုင္းကေတာ. သာမန္ပါပဲ ။ ခုေနာက္ပိုင္းဆိုသူေရးတာေတြဟာ အမွန္အတိုင္းေျပာတာပါ။ က်ြန္ေတာ္ေရးတာထက္ေတာင္ သူ.အေရးအသား ေတြဟာ ေကာငး္လာပါတယ္။ သူ၀ါသနာကို သူေသခ်ာသိသြားျပီၤး သူ.၀ါသနာအတိုင္း ေသခ်ာလုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ. ပါတယ္။ ထူးခ်ြန္ေအာင္လုပ္နို္င္ခဲ.ျပီလို.ေျပာခ်င္တာပါ။ သူ.လိုပဲ လူေတြလည္းခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္၀ါသနာကို ကိုယ္သိ နုိင္ဖို. ၾကိဳးစားၾကည္.ရင္မွီနို္င္ေလာက္ေသးတယ္လို. က်ြန္ေတာ္ကေတာ. ယူဆပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို. ၀ါသနာပါ ရာကိုသာ လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ.ရင္ တိုင္းျပည္ဟာလညး္ ဘက္ေပါင္းဆံုကေန တိုးတက္ဖြံျဖိဳးလာမွာ အေသအခ်ာပါပဲဗ်ာ။ က်ြန္ေတာ္အေနနဲ. ေနာက္ဆံုးပိတ္ေျပာခ်င္တာကေတာ. က်ြန္ေတာ္တို. ျဖတ္သန္းခဲ.ရတဲ.အခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာ္တို. မႏွစ္သက္တဲ.ပံုစံ နဲ.ျဖတ္သန္းခဲ.ရေပမယ္က်ြန္ေတာ္တို. ေနာက္မိ်ဳးဆက္က်ရင္ေတာ. က်ြန္ေတာ္တို. လိုမျဖစ္ေအာင္ က်ြန္ေတာ္တို.ေဆာင္ရြက္ေပးနုိင္ဖို.အေရးၾကၤီးပါတယ္။ ဒါမွသာ ေနာင္လာမယ္. မ်ိဳးဆက္ဟာ အသစ္တဖန္ေမြးဖြားမယ္. လူေတာ္လူေကာင္းေတြျဖစ္နိုင္ဖို. က်ြန္ေတာ္တို. စိတ္ဓါတ္ေတြကို အရင္ဆံဳးျပဳျပင္ၾကရေအာင္လုိ. တိုက္တြန္းရင္းနဲ.ပဲ ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။