ျပိဳက်လာတယ္..
စကားလံုးေတြ…
၀မ္းနည္းမွုေတြ..
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေတြ…
ေတာင္းဆိုမွုေတြ…
ကၽြန္ေတာ္လည္းဘာမွမတက္နိုင္လိုက္ဘူး။
ျပိဳက်လာျခင္း အစုစုအတြက္
ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြလည္းျပိဳက်သြားတယ္..
ေတာင္စြယ္ေနကြယ္သလိုပါပဲ။
နာမည္…..
ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။
ဘာေၾကာင့္ဒီလိုျဖစ္လည္း
ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။
ဘယ္လုိအေၾကာင္းတရားေတြျဖစ္ခဲ့လည္း
ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။
မသိတာနဲ. မယံုရေတ့ာဘူးလား…။
လူတိုင္းေပၚယံုၾကည္ေပးတက္တဲ့
ကၽြန္ေတာ္ ဒီတစ္ခါလည္း
ယံုၾကည္လိုက္ပါတယ္။
ကံေကာင္းတယ္ပဲေျပာမလား
ကံဆိုးတယ္ပဲေျပာမလား
ကၽြန္ေတာ္အလိမ္ခံရတာမဟုတ္ခဲ့ဘူး။
သိလိုက္ရေတ့ာ တစ္ခါ….
အရင္းအခ်ာတစ္ေယာက္နဲ.အတူ
ကၽြန္ေတာ့္ေတာင္စြယ္လည္း ေနကြယ္ခဲ့ပါတယ္။
ေငြမ်က္နွာတစ္ခုတည္းအတြက္နဲ.
ျပံဳးေနရမယ့္ မ်က္နွာ
ကာမဘီလူးေတြရဲ့ အနား
မသာမယာထိုင္ေနရမယ့္ အျဖစ္
အို…..
ေတြးၾကည့္တာနဲ.တင္ မတန္မဆ
ေၾကာက္စရာပါဗ်ာ….။
ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ေတြးလို.ေတာင္ မတက္ေတ့ာဘူး။
ကၽြန္ေတာ္မွာ ေမးခြန္းတစ္ခုရွိလာပါမယ္…
လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေမြးဖြားျခင္းဟာ….
လိင္ကၽြန္တစ္ေယာက္ အျဖစ္
ကို့ကိုယ္ကို စေတးခံဖို.လား……….။
ကမၻာေပၚမွာ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ…
ဒီလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးေတြ…
ဟုတ္ကဲ့…။
ကၽြန္ေတာ္နဲ.ဆိုင္ေတ့ာ က်ိန္းမိပါတယ္။
မ်က္ရည္ေတြလည္း မုိးလိုခ်ိမ္္းမိပါျပီ။
သူ.ထိုက္နဲ.သူကံဆိုေပမယ့္
အဲဒီကံကို ကၽြန္ေတာ္ကေရာ မဖန္တီးနိုင္ဘူးလို.
ဘယ္သူေျပာရဲမွာလည္းဗ်ာ…။
ကိုယ္ထူကုိယ္ထနဲ. လူတစ္ေယာက္ရဲ့
မာနေတြအတြက္
အျဖစ္ေတြလည္း နစ္မြန္းခဲ့ပါျပီ။
ေနာက္ထပ္…..
ဘ၀ေရာနစ္မြန္းခံလို.ျဖစ္မွာတဲ့လား။
ကိုယ့္အတၱနဲ.ကို္ယ္
လူေလာကမွာ ဘာကိုတည္ေထာင္ခ်င္ေသးလည္းဗ်ာ။
အေတြးဆံုးေတြထိ
သူမအတြက္မိုက္ဖို. ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီ။
Wednesday, April 1, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

0 comments:
Post a Comment