က်ြန္ေတာ္မွာ အခင္ရဆံုး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ဗ်။ က်ြန္ေတာ္ဘ၀ ျဖတ္သန္းခဲ.ရသမ်ွမွာ သူငယ္ခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာ၊ လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ. ေတြ.ဖူးခဲ.ေပမယ္. ဒီေန.အထိေတာ. သူက က်ြန္ေတာ္ရဲ. အခင္ရဆံုးသူငယ္ခ်င္းပါ။ သူနဲ. က်ြန္ေတာ္တြဲျဖစ္ ခဲ.တာ က်ြန္ေတာ္စိတ္ထင္ ငါးနွစ္ေလာက္ရွိျပီ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာ သူနဲ. က်ြန္ေတာ္ရဲ. ၾကားမွာ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ေတြကလညး္ ေရတြက္လို. မကုန္နို္င္ေအာင္၊ ေျပာလို.မကုန္နိုင္ေအာင္ ရွိခဲ.ၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို. ေျပာလို.မကုန္နိုင္ေအာင္ရွိေနရလညး္ဆိုေတာ. သူနဲ. က်ြန္ေတာ္က ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြကို အျမဲတမ္း စာျမံဳျပန္ျပီး ရယ္တက္ၾကတယ္ေလ။ တစ္ခါတစ္ေလ သူနဲ. က်ြန္ေတာ္နွစ္ေယာက္ ၾကံဳခဲ.ရတဲ. အခက္အခဲေလးေတြ၊ ျဖတ္သန္းခဲ.ရတဲ. ဒုကေလးေတြဟာၾကာလာေတာ. က်ြန္ေတာ္တုိ. နွစ္ေယာက္ရဲ.ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ဟာသေလးေတ ြျဖစ္သြားတက္ၾကတယ္။ ဘယ္ေသာအခါမွေတာ. စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ အမ်က္ထြက္စရာ မျဖစ္ခဲ.ဖူးေေသးဘူးဗ်။
သုူနဲ. က်ြန္ေတာ္က ေတာ္ေတာ္ေလးရင္နွီးခင္မင္ျပီး၊ လက္တြဲျဖစ္ခဲ.မိတဲ. အခ်ိန္ေတြသာ ၾကာခဲ.တာ သူနဲ. က်ြန္ေတာ္.နွစ္ ္ေယာက္ စလံုး အျပန္အလွန္ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကုိတစ္ေယာက္ ေကာင္းေကာင္းမသိၾကဘူးဗ်။ တကယ္ျပန္စဥ္းစား ၾကည္.ရင္ သူ.ကုိယ္ေရးရာဇ၀င္အခ်က္အလက္ အျပည္.အစံဲု က်ြန္ေတာ္ဒီေန.ထိ မသိေသးဘူး။ က်ြန္ေတာ္ရဲ. ကိုယ္ေရးရာဇ ၀င္အခ်က္အလက္ေတြကိုလည္း သူ.ကိုလံုး၀နီးပါးကုိ မေျပာဖူးတာ။ က်ြန္ေတာ္တုို. နွစ္ေယာက္စတြဲျပီးတဲ. အခ်ိန္ကစလို. ျဖစ္ ပ်က္ခဲ.ၾကတဲ. အေၾကာင္းအရင္းေတြေလာက္ပဲ နွစ္ေယာက္စလံုးရဲ. ေခါင္းထဲမွာ ရွိၾကတာပါ။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ လည္း တစ္ခါမွ မစပ္စုမိၾကဘူး။ သူကေတာ.က်ြန္ေတာ္ကို တစ္ခါေျပာဖူးတယ္။ `မင္းနဲ. ငါက စိတ္တူကုိယ္တူ´ ေတြတဲ.။ အဲဒါေၾကာင္.လည္းသူနဲ. က်ြန္ေတာ္က ေလ.လာမွုအားနည္းတာလားေတာ. မသိဘူးဗ်။ မွတ္မိသေလာက္ဆို တစ္ေယာက္ လုပ္စရာရွိရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ မလုပ္ေပးတာလညး္တစ္ခါမွ မရွိခဲ.ဖူးဘူး။
တစ္ရက္ေတာ.ဗ်ာ။ သူနဲ. က်ြန္ေတာ္ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို ရငဆိုင္လို္က္ရတယ္။ အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ေလး ျဖစ္ျပီ းသြား းခ်ိန္မွာေတာ. သူဆီက က်ြန္ေတာ္လူ.ဘ၀ေတြးေခၚေရး အျမင္တစ္ခု၊ လူ.ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းပံုနည္းစနစ္တစ္ခု ရလိုက္တယ္။ သူ.ရဲ. အတြင္းစိတ္ေနသေဘာထားကိုလညး္ အနည္းငယ္သိခြင္.ရခဲ.တယ္။ သူ.ရဲ. စိတ္ေလးကိုလည္း က်ြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္သြားတယ္။ သူ.လိုပဲ လူ.ေလာကၾကီးကိုျဖတ္သန္းၾကည္.ခ်င္လာခဲ.တယ္။ ျဖတ္သန္းနိင္ေအာင္လည္း ၾကိဳးစားမိခဲ.တယ္။ အထိုက္အေလ်ာက္ေတာ. ေအာင္ျမင္မွူရခဲ.ပါတယ္။ သူ.ရဲ. ျဖတ္သန္းပံုက အရမ္းကို လြတ္လပ္ျပီး စိတ္ထဲမွလညး္ လင္းရွင္း ထြက္သြားေစျပီး လူရဲ. စိတ္ကိုလည္း အရမ္းသက္သာေစတယ္။ သူ.နည္းေလးကို လက္ေတြ.သံုးနည္းရင္ ဘ၀မွာ ဘယ္လို အခက္အခဲနဲ. ၾကံုၾကံုေမာပန္းဖို. ဆိုတာ မလြယ္ဘူးေလ။
အဲဒီေန.ကသူနဲ. က်ြန္ေတာ္ အျခားတကသိုလ္တစ္ခုက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ.ခ်ိန္းထားလို. သြားျဖစ္ခဲ.တာေလးပါ။ က်ြန္ေတာ္တို. ခ်ိန္းထားရတဲ. အေၾကာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ. တကသိုလ္မွာ ဆံုမယ္ျပီးရင္ ေလွာ္ကားကို ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္မယ္ဆိုတဲ. အေပ်ာ္ခရီးေလးေပါ.။က်ြန္ေတာ္တို. နွစ္ေယာက္ကို ကုိးနာရီအေရာက္လာခဲ.ဖို. ခ်ိန္းထားေပမယ္. က်ြန္ေတာ္တုိ.နွစ္ေယာက္ ဆံုျပီးထြက္လာတဲ. အခ်ိန္က ၈နာရီ ၁၅ ေလာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။ က်ြန္ေတာ္တို. သြားေနက်ခရီးလည္းမဟုတ္ေတာ. အဲဒီခရီးမွာ အၾကာဆံူး ျဖစ္ေစမယ္. ကားကုိစီးသြားခဲ.မိပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္က အျမဲတမ္း စိုးရီမ္ပူပန္ေနတက္တဲ. ေကာင္ဆိုေတာ. နာရီကို ၾကည္.ျပီးမွီမွမွီ ပါ.မလားဆိုတဲ. စိတ္ေတြျဖစ္ေနတာေပါ.။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သူကေတာ. ေအးရာေအးေၾကာင္းပဲ ခ်ိန္းထားတဲ. အခ်ိန္မွာ လံုး၀မွီမွာ မဟုတ္ဘူးလို. ေျပာပါတယ္။ ေလေတာင္ခ်ြန္ေသးလားမသိဘူးဗ်။ သူ.အေၾကာင္းကိုသိထားေတာ.။ က်ြန္ေတာ္အတြက္ေတာ. သိပ္မထူး ဆန္းေတာ.ပါဘူး။
အဲသလိုနဲ. ကိုးနာရီေက်ာ္တဲ. အခ်ိန္ထိ ကားကခ်ိန္းထားတဲ.ေနရာကို ေရာက္ဖို.ေတာ္ေတာ္ေလး လိုေသးတယ္ ဆိုတာသိရေတာ. က်ြန္ေတာ္္ရဲ. ပူပန္မွုအေတြးဟာ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသြားျပန္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက က်ြန္ေတာ္တို. နွစ္ေယာက္က္ုေစာင္.ေနရင္ ေကာင္းမွာပဲဆိုတဲ အေတြးေတြက၀င္လာျပန္တယ္။ သူ.ကေတာ.ေျပာပါတယ္။ လူေတြ အမ်ားၾကီးနဲ. လုပ္တဲ.ကိစၥမွာ ငါတို.နွစ္ေယာက္တည္းကိုေတာ. သူတို.ေစာင္.ျပီး အခ်ိန္ကို အေလ်ွာ.ခံမယ္ မထင္ပါ ဘူးကြာတဲ.။ သူကေတာ.လက္ေတြ.က်က်ပဲေတြးတယ္နဲ. တူပါတယ္။ စိတ္ကူးယာဥ္ဆန္တဲ.အေျဖနဲ. လက္ေတြ.က်တဲ. အေျဖယွဥ္ၾကည္.လိုက္ရင္ လက္ေတြ.က်တဲ. အရာေတြကသာ မွန္တာမ်ားတဲ.အတိုင္း သူထင္သလိုပဲ က်ြန္ေတာ္တို.ကိုဘယ္သူမွ ေစာငိ.မေနပါဘူး။
က်ြန္ေတာ္တို. တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးတဲ. ေနရာဆိုေတာ.က်ြန္ေတာ္တို.လည္း ေဒသႏၱရ ဗဟုသူတအေနနဲ. ေလ်ွာက္ၾကည္.ၾကမယ္ေပါ.ဆိုျပီး ကားေပၚက ဆင္းလုိက္ပါတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်င္းပဲ သူက သူ.လြယ္အိတ္ကို လက္နဲ.စမ္းျပီး `ေဟ.ေကာင္ ငါပုိက္ဆံအိတ္မေတြ.ေတာ.ဘူးကြ´ ဆိုျပီးေျပာပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ အလန္.တၾကားျဖစ္ျပီၤး သူ.မ်က္နွာကို ၾကည္.လိုက္ေတာ. အနည္းငယ္စုိးရီမ္သလိုရွိေနေပမယ္. စိတိညစ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အိေျႏၵပ်က္ေလာက္ေအာင္ စိုးရီမ္တဲ. ပံုမ်ိဳးမရွိဘူး။ သူ.မ်က္နွာက ပိုက္ဆံအိတ္ ေပ်ာ္တဲ.လူနဲ.ေတာင္မတူဘူး။ အဲဒီေတာ.က်ြန္ေတာ္လည္း နည္းနည္းပဲ ပါသြားတယ္နဲ.တူပါတယ္ဆိုျပီး စိတ္ေအး သြားျပီး` ဘာေတြပါသြားေသးလညး္´လို. ေမးေတာ. ေငြသံုးေသာင္း၊ memory stick မွတ္ပံုတင္ေတြ ပါသြားတယ္ တဲ.။ အေရးၾကီးတဲ.ပစၥည္းေတြနဲ. ေငြသံုးေသာင္းေလာက္ပါသြားတာေတာင္ သူကတကယ္ကို ဘာမွမျဖစ္တာဗ်။ သူ.ေနရာမွာက်ြန္ေတာ္သာဆို ေမ်ာက္မီးခဲ ကိုင္းမိသလို ဘာလုပ္လို. ဘာကိုင္ရမွန္းသိမွာ မဟုတ္ေတာ.ဘူး။ က်ြန္ေတာ္ကိုလည္း ျဖစ္နို္င္ေျခရွိမယ္.ေနရာေတြနဲ.ကလညး္ အလွမ္းေ၀းေနဲျပီ ဆိုေတာ. လိုက္မရွာၾကေတာ. ပဲ အဲ ဒီေက်ာင္းေရွ.က အုတ္ခံုေလးမွာထို္င္ျပီး စကားေျပာေနမိၾကတယိ။ အဲဒီပိုက္ဆံအိတ္ ေပ်ာက္တာနဲ. ပတ္သတ္ျပီး သူ.ကိုက်ြန္ေတာ္ေမးၾကည္.တယ္။
`မင္းပိုက္ဆံအိတ္ေပ်ာက္တာ ဘယ္လိုလုပ္မလညး္´
`ဟ၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမွာတုန္း၊ သူဟာသူေပ်ာက္သြားတာကို´
`မင္းအဲလိုေပ်ာက္သြားတာ ဘာမွမျဖစ္သလိုပဲ ေနာ္´
`ေအာ္၊ စိုးရိမ္ေနေတာ.ေကာ ဘာထူးမွာတုန္း၊ ပိုက္ဆံအိတ္က ျပန္ရမွာမွ မဟုတ္တာကြာ အဲဒီေတာ. ေခါင္းထဲသိပ္မထားတာပဲ ေကာင္းတယ္ကြ´
`ေအး´
`တကယ္ဆို လူ.ဘ၀ရတာတိုတိုေလးပါကြာ၊ အပူအပင္ေတြ သိပ္မထားပဲ အရာအားလံုးနဲ. အဆင္ေျပေအာင္ေနနိုင္မွ လူက စိတ္ခ်မ္းသာမွာကြ´
`အင္း၊ ဒါလည္းဟုတ္တာပဲ´
`ျဖစ္လာတဲ. အေကာင္းအဆိုးကိုလည္း လက္ခံနို္င္ရမွာေပါ.ကြာ´
`ပိုက္ဆံေတြက မင္းေက်ာင္းအပ္ဖို.အတြက္ဆို´ လို. က်ြန္ေတာ္က ေသြးထိုးစမ္းသလို ေမးလိုက္ေတာ.
`သူမ်ားဆီက ခန ဆြဲျပီး အပ္ရမွာေပါ.´
`မွတ္ပံုတင္ကေရာ´
`အဲဒါ အေမနဲ.ဆိုင္သြားျပီ၊ အေမလုပ္ေပးလိမ္.မယ္´
`ဒါဆို၊မင္းမွာ ပုိက္ဆံတစ္ျပားမွ မရွိေတာ.ဘူးဆိုေတာ. မင္းဘာလုပ္ခ်င္လည္း။´
`အင္း၊ရုပ္ရွင္သြားၾကည္.မယ္ ဟာသကားေပါ.´
`ဒါဆို သြားၾကရေအာင္´ဆိုျပီး က်ြန္ေတာ္တို.နွစ္ေယာက္ ရုပ္ရွင္သြားဖို.အထတြင္ က်ြန္ေတာ္ခႏၱာကိုယ္မွာ နားေထာင္ဖူးေနက် The Ants ရဲ. သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္က ဘ၀ထဲစြဲထင္သြားေစခဲ.တယ္
သိပ္ျပီးဦးေႏွာက္မေျခာက္နဲ. ဘ၀ဟာ ခဏပါ
ေပ်ာ္သလိုပဲသြား
ၾကိဳျပီးေတြးထားလို.မရတဲ. ေလာကၾကီးမွာ
ပုုူပန္ေနဦးမလား
တဒဂၤ ခ်ီးမြမ္းမွု၊ ကဲ.ရဲ. မွုၾကားမွာ
အကုန္မ်က္နွာဖံုးေတြပါ။ ္
Saturday, January 24, 2009
သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ကၽြန္ေတာ္
Posted by ေတေလ at 2:32 PM
Labels: သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ကၽြန္ေတာ္, ေထြရာေလးပါး
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

1 comments:
သူ႔လိုေနတတ္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ ..
တုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ .. အဲ့သီခ်င္းေလးက အိဖူးစိတ္ညစ္ရင္ ဆုိေနက်သီခ်င္းေလး ..
Post a Comment