လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ စကားသံမ်ား

က်ြန္ေတာ္စာမဖတ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ တစ္နွစ္ခြဲေလာက္ရွိပါျပီ။ အခုဘေလာ.ဂ္ေရးျဖစ္လာေတာ. စာေတြျပန္ဖတ္မွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ. အသိနဲ. စာေတြျပန္ဖတ္ျဖစ္တာ သံုးေလးရက္ပဲရွိပါေသးတယ္။ စာကဖတ္ေတာ. လည္း စာဖတ္ျပီး စကားက မ်ားခ်င္လာတယ္။ စာဖတ္ျပီး ေျပာခ်င္တာေတြကရွိလာတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ေျပာ ခ်င္တဲ.အေၾကာင္းက ပညာေရး အေၾကာင္းပါ။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာတာေတာ. မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ က်ြန္ေတာ္ ခုမွေက်ာင္းသားဘ၀ပဲရွိပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ပညာေရးအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုေတာ. ထုူး ဆန္းေနသလိုေတာ.ျဖစ္ပါလိမ္.မယ္။ ဒီေန. သင္ေနရတဲ. ပညာေရးစနစ္ဟာ က်ြန္ေတာ္တို.ကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ အေထာက္အကူျဖစ္ပါသလညး္ ဆိုတာအရင္စဥ္းစားၾကည္.ၾကရေအာင္။ က်ြန္ေတာ္တို. လူေနမွုဘ၀ က်ြန္ေတာ္ တို. အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအတြက္ ဒီေန. ေက်ာင္းေတြကေပးတဲ. ပညာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သံဳးလို.မရပါ ဘူး။ ေနာက္ျပီး အဲဒီပညာေတြကုိေရာ က်ြန္ေတာ္တို. တကယ္တက္သလားဆိုေတာ. မတက္ပါဘူး။ ဘာလို.မ တက္သလည္း က်ြန္ေတာ္တို.ညံလို. က်ြန္ေတာ္တို.မတက္တာလို.ေျပာမလား။ ပညာေပးတဲ.လူေတြညံလို.လား ။ တကယ္ေတာ. ပညာေပးတဲ.လူေတြလညး္မညံဘူး ၊ပညာယူေနတဲ. က်ြန္ေတာ္တို.လူငယ္ေတြလညး္မညံၾကပါ ဘူး။ ဒါဆိုဘာလို. က်ြန္ေတာ္တို.တကယ္မတက္ၾကတာလညး္ အေၾကာင္းကေတာ. ပညာေပးပံုက လြဲေနလို. ပါ။ က်ြန္ေတာ္တို. စာသင္ခဲ.ရတဲ. သက္တမ္းတစ္ေလ်ွာက္လံုး ျပန္ၾကည္.လိုက္မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္တို.ဟာ သင္လိုက္သမ်ွ စာေတြကို အလြတ္က်က္ ျပီးရင္စာေမးပြဲေျဖ အဲသလိုနဲ. သြားခဲ.ၾကတာပါ။ အဲဒီစာေတြကို က်ြန္ ေတာ္တို.အလြတ္ရတာပဲ ရွိတယ္၊ သေဘာတရားကိုနားလည္လားဆိုေတာ. နားမလည္ၾကပါဘူး။ ေနာက္ျပီး အခ်ိဳ.ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြကို စိိတ္ပါ၀င္စားမွုမရွိပဲဲ က်ြန္ေတာ္တို. သင္ခဲ.ရတာပါ. ။ က်ြန္ေတာ္တို. တက္ေရာက္ေနရတဲ. ဘာသာရပ္ေတြမွာ က်ြန္ေတာ္တုိ. ထူးခ်ြန္မွဳမရွိတာဟာ တကယ္ေတာ. က်ြန္ေတာ္တို. တကယ္စိတ္၀င္စားတဲ. အရာေတြမဟုတ္တဲ. အတြက္လည္းျဖစ္တယ္။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည္.ရင္ က်ြန္ေတ္ာ တို. ဘာကိုစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတာကို က်ြန္ေတာ္တို.ကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိၾကပါဘူး။ ဘာလို.မသိသလညး္ဆို ေတာ. က်ြန္ေတာ္တို.လူအဖြဲ.အစည္းမွာ က်ြန္ေတာ္တို.ငယ္ရြယ္စဥ္ကေလးဘ၀တည္းက အားလံုးနီးပါးကို ေဘာင္ ခတ္ခံရၾကလို.ပါ။ အားလံုနီးပါးဆိုတာ အေတြးအေခၚ၊ လြတ္လပ္မွု၊မိမိကိုယ္ မိမိ ယံုၾကည္မွဳ ၊ စသျဖင္. စသျဖင္.ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို. ဘာလို.အဲလိုျဖစ္ရလည္းဆိုေတာ. ဒီေန.က်ြန္ေတာ္တို.ကို အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြျဖစ္တဲ. က်ြန္ေတာ္တို.မိဘေတြေၾကာင္.ပါပဲ။ မိဘေတြကို က်ြန္ေတာ္အျပစ္တင္ေနတာမဟုတ္ပါ ဘူး။ လမ္းေၾကာင္းလြဲေနတာေတြကို ျပဳျပင္နိုင္ဖို.ပါ။ တစ္သက္လံုးမွားလာခဲ.တဲ. အမွားကို ျပင္ဖို.ဆိုတာ တကယ္ေတာ. လြယ္တဲ. ကိစေတာ. မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန.ေခာတ္မွာ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြဘာျဖစ္ခ်ငိတယ္ဆိုတာကို သိပ္ဂရုမစိုက္ၾကပါဘူး။ သူတို. ျဖစ္ေစခ်င္တဲ. အတိုင္းပံဳသြင္းဖို.သာစဥ္းစားေနတက္ၾကပါတယ္.။ တကယ္ဆို က်ြန္ေတာ္တို. လူငယ္ေတြမွာ မိမိ ရဲ.ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ ကိုယ္ပုိင္အယူအဆေတြရွိတက္ၾကပါတယ္္။ လူုငယ္ေတြရဲ. တကယ္၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ေတြကို မိဘေတြအေနနဲ. အားေပးသင္.ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္အေၾကာင္းေလးနည္းနည္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ၁၀တန္းေအာင္ျပီးေတာ. က်ြန္ေတာ္တို.သူငယ္ခ်င္းေတြ music band ေလးတစ္ခုဖြဲ.ဖို.လုပ္ပါေသး တယ္။ ပိုက္ဆံရွီလို.ေတာ.မဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါသနာအရပါ။ အဲဒီမွာ က်ြန္ေတာ္ကိုယ္ဘာသာ ကိုယ္ျပန္စဥ္းစားတယ္။ ငါဘာ၀ါသနာပါလညး္ေပါ. ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ. ဂစ္တာတီးသင္ၾကပါတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာတစ္မ်ိဳး သင္တန္းတက္ျပီးတစ္ဖံု ဂစ္တာတီးသင္ၾကပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ. Drum တီးခ်င္ခဲ.တယ္.။ အိမ္ကို သင္ တန္းတက္မယ္ေျပာေတာ. အိမ္ကလံုး၀သေဘာမတူပါဘူး။ ဘာလို.လညး္ဆိုေတာ. ဂီတကိုအားမေပးလိုေတာ.မ ဟုတ္ဘူးဗ်.။ drum တီးတယ္ဆိုတာ သူတို.အတြက္အထုူးအဆန္းျဖစ္ေနၾကတယ္ေလဗ်ာ။ ဂစ္တာတီးတယ္ဆို တာကၾကားလို.ေကာင္းေသးတယ္။ အဲဒၤီ drum ၾကီး ကဘယ္ေနရာမွလညး္သံဳးစားလို.ရတာမဟုတ္ဘူး ။ဂစ္တာ ပဲတီးတဲ.။ ကိုယ္၀ါသနာပါတာမဟုတ္ေတာ. က်ြန္ေတာ္လညး္ဒီေန.ထိ ဂစ္တာေရာ ဒရမ္ပါလံုး၀ အတီးမသင္ျဖစ္ ေတာ.ပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္သာ ဂစ္တာတီးခ်င္ရင္ က်ြန္ေတာ္သုူငယ္ခ်င္းေတြဆီက သင္လို.ရပါတယ္။ သူတို.ဆို ခု စတုူရီယိုထဲေတာင္ ၀င္ေနၾကပါျပီ။ ဒါေပမယ္. က်ြန္ေတာ္သူတို.ဆီက ဘာလို.ဂစ္တာတီးမသင္တုန္းဆိုေတာ. ဂစ္တာကို က်ြန္ေတ္ာ၀ါသနာ မပါလို.ပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ြန္ေတာ္သာခုလိုဂ်စ္ကန္ကန္ေကာင္သာဆိုရင္ ဒရမ္သင္ တန္းကို ရေအာင္တက္ျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ြန္ေတာ္က အရမ္းလိမ္ွွမာတာေလ။ က်ြန္ေတာ္၀ါသနာကို က်ြန္ေတာ္လုပ္ခြင္.မရေတာ. ဘာျဖစ္လည္းဆိုေတာ. က်ြန္ေတာ္ဘာမွ မျဖစ္လာခဲ.ဘူးေလ ထြန္းထြန္းေပါက္ ေပါက္။ ထားလိုက္ပါေတာ. က်ြန္ေတာ္က ၀ါသနာရွီျပီးလုပ္ခြင္.မရတာ။ မိမ္ိရဲ. ၀ါသနာဟာဘာလည္းဆိုတာ ဒီေန.ထိမသိၾကေသးတဲ.လူေတြ က်ြန္ေတာ္တို.ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားၾကီးရွီေနပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို.ရဲ. ၀ါသနာေတြ အၾကိဳက္ေတြကို ေက်ာင္းေနစအရြယ္ကတည္းက သိေအာင္လုပ္ေပးတဲ. ပညာေရးစနစ္မ်ိဳးေတြ ေက်ာင္းမ်ိဳးေတြလိုအပ္ေနလို.ပါ။ က်ြန္ေတာ္တို.ဟာ မိမိ၀ါသနာပါတဲ. အေၾကာင္းအရာကို သိမွသာ အဲဒီ ဘာသာ၇ပ္မွာထူးခ်ြန္လိုစိတ္နဲ. ၾကိဳးစားၾကမွာပါ။ တကယ္လညး္လုပ္ၾကမွာပါ။ မိမိတကယ္၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ ကိုလုပ္ေနရရင္ လူဟာ ထမင္းေမ.ဟင္းေမ.ကို လုပ္တက္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ရည္စားေတြဘာေတြေတာင္ မထားပဲကို လုပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ. က်ြန္ေတာ္တို.နိုင္ငံၾကီးတိုးတက္ဖို.ဆိုရင္ လုူတိုင္းဟာ မိမိ၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ကိုသိျပီး မိမိ၀ါသနာပါတဲ. အလုပ္ကိုလုပ္ခြင္.ရမွာသာ ထုူးခ်ြန္ထက္ျမက္တဲ. လူေတာ္လူေကာင္းေတြ ျဖစ္လာၾကမွာပါ။ ဒီေန.လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဘြဲ.တစ္ခုရျပီးရင္ ရရာအလုပ္တစ္ခုကို၀င္လုပ္လိုက္ၾကတာပါ ပဲ။ သူတို.အလုပ္ထဲမွာထူးခ်ြန္လားဆိုေတာ. မထုူခ်ြန္ၾကပါဘူး။ လူမွန္ေနရာမွန္ရွိမေနၾကပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္ေျပာသြားတာကိုနားလည္ျပီ ဆိုရင္ေတာ. လူေတြဟာ မိမိရဲ ၀ါသနာ ဘာလည္းဆိုတာကို သိခြင္.ရဖို.ဟာေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးတဲ. ကိစျဖစ္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါျပီ။ ဒီေနရာမွာစာသင္ ေက်ာင္းေတြရဲ. အခန္းကဏဟာ အင္မတန္မွ လူငယ္ေတြအတြက္ ကေလးေတြအတြက္ အေရးၾကၤီးလာပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို.ကေလးေတြကို မူၾကိဳေက်ာင္းေတြ မူလတန္းေက်ာင္းေတြကေန စျပီးျပဳျပင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ကေလးေတြကို သူဘာနွစ္သက္တယ္ဆိုတာကို သူဟာသုူ သိလာေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ စာသင္ေပးဖို.ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ သူရဲ. နွစ္သက္ ရာကိုသိလာေအာင္ ပံုစံအမ်ိဳးမိ်ဳးနဲ. လုပ္ေဆာင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ပန္းခ်ီ၊ သီခ်င္း၊ ခရၤီးထြက္တာ စသည္.ျဖင္. ေပါ.။ ပံုစံမ်ိဳးစံုကို ထိေတြ.ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ အဲလိုထိေတြ.ေပးတဲ.ေနရာမွာ သူကိုအတင္းအဓၶမ လုပ္ေဆာင္ခို္င္းလို.မရပါဘူး။ သူနွစ္သက္ရာကိုသာ လုပ္ေဆာင္ခြင္. ေပးထားရမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီ အခါမွာ ကေလးဟာ ငယ္ငယ္တည္းက သူဘာကိုနွစ္သက္တယ္ဆိုတာ သူ.ဟာသူနားလည္သြားမွာျဖစ္တယ္။ အဲ သူအေနနဲ. အလယ္တန္းေလာက္ေရာက္တဲ.အခါက်ေတာ. သူနွစ္သက္ရာဟာ သူရဲ. ၀ါသနာေလးေတြျဖစ္သြား ျပန္ေရာ။အဲဒီလိုသူတို.ဟာ သူတို.၀ါသနာကိုသိသြားျပီဆိုရင္ ေက်ာင္းေတြက သူတို.ရဲ. ၀ါသနာကို ေျမေတာင္ ေျမာွက္ေပးတဲ.အေနနဲ. ၀ါသနာတူရာအုပ္စုေလးေတြကိုဖြဲ.ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါမွသာသူတုိ.ဟာ မိမိရဲ.၀ါသနာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္.ျပန္.လုပ္ေဆာင္နိုင္မွာျဖစ္တယ္။ အဲ သလိုနဲ.သြားလိုက္မယ္ဆိုရင္ အထက္တန္းေလာက္ေရာက္တဲ.အခါမွာ မိမိကိုယ္မိမိ ဘယ္လိုအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳသင္.တယ္ဆိုတာကို အလိုလိုသိသြားတယ္ ။ျပဳသင္.တယ္ဆိုတာထက္ ဘယ္လိုအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳခ်င္တယ္ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္တက္သြားေစပါျပီ။ွ မိိမိရဲ. ၀ါသနာကိုသိေနတဲ. တစ္ခ်ိဳ.ေသာလူငယ္ေတြၾကံဳေနက်တာက မိမိရဲ.၀ါသနာကို လုပ္ခြင္.မရတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါကမိဘနဲ.ေတာ္ေတာ္ေလးကိုသက္ဆိုင္တဲ. အေၾကာင္းအရာေတြျဖစ္သြားျပီ။ လူငယ္ေတြဟာ မိမိရဲ. ၀ါသနာကို ဘာလို.လြတ္လြတ္လပ္လပ္မလုပ္ေဆာင္ရဲသလည္းဆိုေတာ. မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မွဳမရွိလို.၊ မိဘကိုအားကိုးခ်င္စိတ္ေတြရွိေနေသးလို.ျဖစ္တယ္။ မိဘေတြအေနနဲ. သားသမီးကို တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ လူငယ္ေတြကို ေတြးရဲေခၚရဲေအာင္၊ စိတ္ကူယဥ္ရဲေအာင္၊ မိမိျပဳလုပ္တဲ.ကိစအတြက္မိမိ တာ၀န္ယူရဲေအာင္ ေလ. က်င္.ေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ.မ်ားမ်ားထိေတြ.ေပးသင္.ပါတယ္။ ဒါမွသာ လူငယ္ေတြအေနနဲ. ပတ္၀န္းက်င္နဲ. လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္ေအာင္ေနတက္မွာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ြန္ေတာ္အေၾကာင္းေလး နည္းနည္းေလာက္ထပ္ေျပာျပဦးမယ္ဗ်။ က်ြန္ေတာ္တို.အိမ္က အရမ္းစည္းကမ္းၾကီးတဲ.အိမ္တစ္အိမ္ျဖစ္တယ္။ က်ြန္ေတာ္၁၀တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္ေလာက္ထိ အိမ္ထဲကအိမ္ျပင္ထြက္ခြင္.ရခဲ.တာမဟုတ္ပါဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ.ထိေတြ.ခြင္.ဆိုတာလညး္ အင္မတန္မွနည္းခဲ.ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ.ရလဒ္အေနနဲ. ၁၀တန္းေအာင္ ျပီးလို. အျပင္ေလာကထဲ က်ြန္ေတာ္ထြက္တဲ.အခါမွာ အခက္အခဲေတြအမ်ားၾကီးေတြ.ရပါတယ္။ အျပင္ေလာက ကိုထြက္တာေတာင္ က်ြန္ေတာ္ဖာသာက်ြန္ေတာ္ မခံနိုင္ေတာ.လို. အတင္းရုန္းထြက္လို.လြတ္ေျမာက္ခြင္.ရတာပါ ။ လူေတြနဲ.ဆက္ဆံရာမွာ က်ြန္ေတာ္စကားေျပာဆိုမတက္ပါဘူး။ လူေပါငး္လညး္မဆံပါဘူး. ။အေပါငး္အသင္း လညး္အလြန္နည္းခဲ.ရပါတယ္။ လူအမ်ားၾကီးေရွ.ထြက္ျပီး စကားမေျပာရဲပါဘူး။ အျပင္ေလာကကလူေတြကို လညး္လံုး၀နားမလည္နိုင္ခဲ.ပါဘူး။ ဒီေန.ထိပါ။ အဲဒီေတာ.က်ြန္ေတာ္အေနနဲ. လူေတြနဲ.လိုက္ေလ်ာညီေထြမေန တက္ေတာ.ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ဒီေန.ထိ က်ြန္ေတာ္မွာ မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းမရွိပါဘူး။ ဘာလို.လညး္ဆိုေတာ. အျပင္မွာ က်ြန္ေတာ္မိန္းကေလးေတြနဲ. စကားေျပာရမွာအင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး စသျဖင္.စသျဖင္.အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္.။ က်ြန္ေတာ္ပတ္၀န္းက်င္နဲ. ထိေတြ.ခြင္.မရလို. ၾကံုရတဲ. အခက္အခဲေတြေပါ.ဗ်ာ။ လူေတြဟာထိေတြ.ခြင္.ရဖို.ေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို စုဘူးနဲ.မိတ္ဆက္ေပးဖဴးပါတယ္။ မိတ္ဆက္ေပးတယ္ဆိုတာထက္ က်ြန္ေတာ္ေရးတဲ.စာေတြကို သူ.ကိုေပးဖတ္ ခဲ.တာပါ။ သူက်ြန္ေတာ္ေရးတဲ.စာေတြကိုဖတ္တယ္။ ေနာက္စုဘူးက အျခားသူေတြရဲ.စာေတြကိုပါဖတ္ျဖစ္ လာတယ္။ အဲလိုနဲ. သူမွာသိမ္ျမဳပ္ေနခဲ.တဲ. ၀ါသနာဟာ အလိုလိုေပၚလာတယ္။ သူ၀ါသနာပါတာကို သူသိသြားတယ္. ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို. သူblog ေတြစေရးေတာ.တာပဲ။ သူေရးတာ အစပိုင္းကေတာ. သာမန္ပါပဲ ။ ခုေနာက္ပိုင္းဆိုသူေရးတာေတြဟာ အမွန္အတိုင္းေျပာတာပါ။ က်ြန္ေတာ္ေရးတာထက္ေတာင္ သူ.အေရးအသား ေတြဟာ ေကာငး္လာပါတယ္။ သူ၀ါသနာကို သူေသခ်ာသိသြားျပီၤး သူ.၀ါသနာအတိုင္း ေသခ်ာလုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ. ပါတယ္။ ထူးခ်ြန္ေအာင္လုပ္နို္င္ခဲ.ျပီလို.ေျပာခ်င္တာပါ။ သူ.လိုပဲ လူေတြလည္းခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္၀ါသနာကို ကိုယ္သိ နုိင္ဖို. ၾကိဳးစားၾကည္.ရင္မွီနို္င္ေလာက္ေသးတယ္လို. က်ြန္ေတာ္ကေတာ. ယူဆပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို. ၀ါသနာပါ ရာကိုသာ လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ.ရင္ တိုင္းျပည္ဟာလညး္ ဘက္ေပါင္းဆံုကေန တိုးတက္ဖြံျဖိဳးလာမွာ အေသအခ်ာပါပဲဗ်ာ။ က်ြန္ေတာ္အေနနဲ. ေနာက္ဆံုးပိတ္ေျပာခ်င္တာကေတာ. က်ြန္ေတာ္တို. ျဖတ္သန္းခဲ.ရတဲ.အခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာ္တို. မႏွစ္သက္တဲ.ပံုစံ နဲ.ျဖတ္သန္းခဲ.ရေပမယ္က်ြန္ေတာ္တို. ေနာက္မိ်ဳးဆက္က်ရင္ေတာ. က်ြန္ေတာ္တို. လိုမျဖစ္ေအာင္ က်ြန္ေတာ္တို.ေဆာင္ရြက္ေပးနုိင္ဖို.အေရးၾကၤီးပါတယ္။ ဒါမွသာ ေနာင္လာမယ္. မ်ိဳးဆက္ဟာ အသစ္တဖန္ေမြးဖြားမယ္. လူေတာ္လူေကာင္းေတြျဖစ္နိုင္ဖို. က်ြန္ေတာ္တို. စိတ္ဓါတ္ေတြကို အရင္ဆံဳးျပဳျပင္ၾကရေအာင္လုိ. တိုက္တြန္းရင္းနဲ.ပဲ ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ဗဟုသုတပံုျပင္နွင့္ အေတြ.အၾကံဳအက္ေဆး

တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာတြႈင္ အလြန္စပ္စုေသာ သိခ်င္စိတ္ျပင္းေသာ ၈ႏွစ္ ၉နွစ္အရြယ္ခန္.ရွိ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္ရွိေလသည္။ သူသည္ ကေလးပီပီ လူၾကီးမ်ား၏ စကား၀ိုင္းမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း လူစုစု စုုစုု နွင္. ေတြ.လ်ွင္ေသာ္လည္းေကာင္း အျမဲတမ္းလိုလို စိတ္၀င္တစားသြားနားေထာင္တက္ေလသည္။ ထိ္ုသို. သြားနား ေထာင္တိုင္း လူၾကီးမ်ားက မင္းကကေလးပဲရွိေသးတာ၊ ဗဟုသုတ လည္းမရွိပဲနဲ. သြားသြား ဟု အျမဲေမာင္းထုတ္ ခံရေလသည္။ တစ္ခါလည္းမဟုတ္နွစ္ခါလညး္မဟုတ္ ေမာင္းထုတ္ခံရပါမ်ားလာေသာေၾကာင္. ခ်ာတိတ္လညး္ ေတာ္ေတာ္ေလးေပါက္ကြဲျပီး ဗဟုသုတဆိုတာ ဘာလည္းဆိုသည္ကို အလြန္သိခ်င္ေနေလသည္။ သူ.ကို ဗဟုသု တမရွိဘူးလို. ေျပာတာကိုး။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တစ္ရက္တြင္ သူသည္ သူ.အေဖ၏ေလွနွင္.ငါးဖမ္းထြက္ရန္လိုက္သြားခြင္.ရေလရာ သူ.အေဖအား ေလွေပၚတက္ခါနီးတြင္ သူသိခ်င္ေနေသာ ဗဟုသုတ အေၾကာင္းကို ေမးလိုက္ေလသည္။ `အေဖ ဗဟုသုတ ဆိုတာဘာလည္းဗ်´ `ေအး ၊မင္းကို ငါးဖမ္းျပီးရင္ေျပာျပမယ္ကြာ´ ဟု ဆိုေသာေၾကာင္. ကေလးငယ္လည္း ေစာင္.ရေလ ေတာ.သည္.။ ထိုနွင္. ငါးဖမ္းျပီးအျပန္တြင္ အရမ္းသိခ်င္စိတ္ျပင္းေနေသာေၾကာင္. ေမးလိုက္မိျပန္ေလသည္။ ထိုအခါ ဖခင္ကလညး္အတန္းပညာသိပ္မတက္ေသာေၾကာင္. ဗဟုသုတဆိုသည္ကို မည္သို.ျပန္ေျဖရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနေလေသာေၾကာင္. အိမ္ေရာက္ရင္ေျပာျပမည္ဟု နွစ္သိမ္.လိုက္ျပန္ေလသည္.။ သို.ႏွင္. သားအဖ နွစ္ေယာက္ လံဳးအိမ္ျပန္ေရာက္ရ်္ သားျဖစ္သူက ထပ္မံေမးျပန္ေလသည္။ ဖခင္ကလညး ္ထမင္းစားျပီးရင္ ေျပာျပမည္ ဟုဆိုက ထပ္ခ်ိန္းျပန္ေလ သည္.။ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ရ်္ သားအဖနွစ္ေယာက္ထမင္းစားၾကေလရာ သားျဖစ္သူက အေဖကိုေမးတာနွစ္ ခါရွိျပီ ခုထိမေျပာေသးဘူး ။ ခုေတာ.ေျပာေလာက္ပါျပီဟု ဆိုကာေမးလုိက္ျပန္ေလရာ ထိုမွ်အေမးထူေသာ သား အား အေဖက ေဒါသထြက္ထြက္နွင္. ေျဖလိုက္ပံုက `ေအး၊ မင္းသိခ်င္တဲ. ဗဟုသုတ ဆိုတာ ဒါပဲေဟ.၊ ဒါပဲကြ´ (ဘာနဲ.နွိုင္းေျပာလိုက္တယ္ဆိုတာေတာ. ရွင္းျပစရာမလိုဘူးလို.ထင္တာပဲ၊အားလံ့ုးသိၾကမွာပါဲ) ဟုေျပာလိုက္ေလသည္။ တစ္ရက္ရြာထဲတြင္ အလွဳရွိေသာေၾကာင္. သားအဖနွစ္ေယာက္အတူသြားၾကေလသည္။ အလွုုဳထမင္း အလွဳဟင္းမွာ ေကာငး္လြန္းေသာေၾကာင္. ဖခင္ျဖစ္သူက အားရပါးရစားေလရာ ေအာက္စလြတ္ေန သည္ကိုေတြ. သြားေသာ သားျဖစ္သုူက ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္နွင္. ဖခင္ကိုသတိေပးလိုက္ပံုက `အေဖ အေဖ ဗဟုသုတ ၾကီးေပၚေနတယ္ဗ်´ ဟုူသတည္း။။။။ ပံုျပင္ေလးကေတာ. ဒါပါပဲကြယ္။ ဒီပံုျပင္ ေလးကို ဖတ္ျပီး အမ်ိဳးသားထုၾကီးအေနနဲ. မိမိကို ဗဟုသုတ မရွိဘူးလို. ေျပာလာၾကရင္ ဗဟုသုတရွိေၾကာင္း ၾကြားလုိ.ရျပီေပါ.ဗ်ာ။ အမ်ိဳးသမီးထုၾကီးကလညး္ မိမိမွာ ဗဟုသု တမရွိဘူးဆိုျပီး အားမငယ္ၾကပါနဲ. အိမ္ေရာက္ရင္ အေမကိုျပန္ေမးၾကည္.ပါ.။ အမ်ိဳးသမီးထုၾကီးမွာလညး္ အေတြ.အၾကံဳ ရွိေၾကာင္းသိရပါလိမ္.မယ္။ ဗဟုသုတနဲ. အေတြ.အၾကံဳ ဘယ္ဟာပိုအေရးၾကီးတယ္ဆိိုတာ ေခါင္းစားလိုက္ၾကပါဦး။ အမ်ိဳးသားထုၾကီးေရ က်ြန္ေတာ္တို.မွာ ဗဟုသုတရွိတယ္ေနာ္။

ဗိုင္းရပ္စ္ကိုက္ေနေသာ မ်က္လံုးမ်ား

က်ြန္ေတာ္ ေနရာေလးတစ္ခုကို ၀င္ၾကည္.လိုက္တယ္။ က်ြန္ေတာ္ကို ေအာက္ကေစာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မ်က္လံုးေတြ က်ြန္ေတာ္အေပၚက ေစာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မ်က္လံုးေတြ က်ြန္ေတာ္ကို ေဘးခ်င္းယွဥ္ေစာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မ်က္လံုးေတြ က်ြန္ေတာ္ရဲ. ေရွ.ကေစာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မ်က္လံုးေတြ က်ြန္ေတာ္ေနာက္က ေစာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မ်က္လံုးေတြ က်ြန္ေတာ္ လူတစ္ေယာက္ကို ရင္ဖြင္.မိတယ္ မွားသြားျပီ က်ြန္ေတာ္ကို ေစာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မ်က္လံုး သူမွာရွိတယ္ က်ြန္ေတာ္နဲ. မသိတဲ.လူတစ္ေယက္ စကားေျပာမိတယ္ သူဟာလည္း က်ြန္ေတာ္ကို ေစာင္.ၾကည္.ဖို. မ်က္လံုးေတြ ပိုင္ဆိုင္တယ္ မ်က္လံုးေတြနဲ. က်ြန္ေတာ္ကို ဘယ္လိုေစာင္.ၾကည္. ေစာင္.ၾကည္. မလိုအပ္ပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္ကို က်ြန္ေတာ္ေစာင္.ၾကည္.နိုင္ဖို. မ်က္လံုးတစ္စံု ကန္းသြားတာလား။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတာလား။ က်ြန္ေတာ္လိုအပ္ေနတယ္

စိတ္ကူးမ်ား

ကမၻာၾကီး အေပၚလမ္းေလ်ွာက္ရတာ ပ်င္းလွျပီ။ ငါ.အေပၚ လမ္းျပန္ေလ်ွာက္မယ္. ကမၻာၾကီးတစ္ခု ေလာက္ရရင္ ငါဟာ ေျမဆီႏွစ္ေတြနဲ. ကမၻာသစ္ျဖစ္ေစရမယ္။ မိဘအေပၚ ဆိုးရတာ စိတ္ပ်က္လွျပီ။ ငါ. အေပၚ မိုင္းရိုင္းစြာ ဆိုးသြမ္းမယ္. သားတစ္ေယာက္သာ ရရင္ ငါဟာ သားသမီးကို နိုင္နင္းတဲ. မိဘျဖစ္ေစရမယ္။ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မွုေတြမွားယြင္းခဲ.တာ ရြံရွာစိတ္ပ်က္လွျပီ။ ငါသာ =======မယ္. ဘုရားသခင္ျဖစ္ခဲ.ရင္ ငါဟာ ညီမ်ွမွုအရွိဆံုး ကိုးကြယ္ရာ ျဖစ္ေစရမယ္။ ငါေရးခဲ.တဲ. ကဗ်ာေတြ မင္းအတြက္မဟုတ္ခဲ.ဘူး။ ငါသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ.ရင္ မင္းခံစားေပးပါ ငါဟာ မင္းအတြက္ ရင္ခုန္စရာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေနေစမယ္။

ေပးဆပ္ျခင္းဟူသည္

က်ြန္ေတာ္တုိ. ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္သည္ တစ္ေယာက္ိကိုတစ္ေယာက ္အလြန္ခ်စ္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ အေဖ နွင္.အေမ ကြယ္လြန္သြားခ်ိန္မွစရ်္ အကိုၾကီးသည္ က်ြန္ေတာ္အေပၚတြင္ အေဖလိုတစ္မ်ိဳး အေမလိုတစ္သြယ္ ျပဳစုေစာင္.ေရွာက္ေပးခဲ.သည္။ အေဖနွင္.အေမခ်န္ထားခဲ.ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ပိုရ်္တိုးပြားေအာင္ အစ္ကိုၾကီးက ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ.ျပီး က်ြန္ေတာ္အား လူ.ေလာကတြင္ လိုေလးေသးမရွိ မ်က္နွာမငယ္ ေအာင္ ျပဳစုေစာင္.ေရွာက္ေပးခဲသည္။ အစ္ကိုၾကီးသည္ ပတ္၀န္းက်င္က ခ်ီးမြမ္းအားက်ရေလာက္ေအာင္ က်ြန္ေတာ္အေပၚတာ၀န္ေက်ခဲ.သည္.။ က်ြန္ေတာ္နွင္. အသက္ဆယ္နွစ္ခန္.ကြာေသာ အစ္ကိုၾကီးသည္ က်ြန္ေတာ္ ေက်ာင္းျပီးဘြဲ.ရရ်္ အိမ္ေထာင္ျပဳခ်ိန္ထိ လံုး၀အိမ္ေထာင္မျပဳပဲ လူပ်ိဳၾကီးဘ၀နွင္. က်ြန္ေတာ္ကို ေက်ြးေမြးေစာင္.ေရွာက္ခဲ.သည္္။ ယခုက်ြန္ေတာ္၏ မဂၤလာပြဲတြင္လက္ဖြဲ.အေနျဖင္. အစ္ကိုၾကီးသည္ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားအသစ္စက္စက္ တစ္စီး ကို လက္ဖြဲ.ရ်္ ဟန္းနီးမြန္းခရီးထြက္ေစခဲ.သည္။ က်ြန္ေတာ္နွင္. ဇနီးသည္လညး္ ဟန္းနီးမြန္းခရီးထြက္လာရင္း ကားေပၚတြင္ က်ြန္ေတာ္၏ဇနီးသည္က က်ြန္ေတာ္အား `ေမာင္ရဲ. အစ္ကိုၾီကီးက ေမာင္အေပၚမွာ တကယ္ေကာင္းတာပဲေနာ္´ `အင္း ဟုတ္တယ္ အေမနဲ.အေဖမဆံုးခင္ကတည္းက ပဲခင္ရဲ.´ `ခင္ျဖင္. ေမာင္အစ္ကိုၾကီးက ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ.ကားၾကီးကို လက္ဖြဲ.လိမ္.မယ္လို. ယံုေတာင္မယံု နိုင္ဘူး´ `ခုယံုျပီမို.လား ´ ဟုေျပာရ်္ ခ်စ္ဇနွီး၏ မ်က္နွာကို အစ္ကိုၾကီးအတြက္ဂုဏ္ယူ၀င္.ၾကြားစြာ အျပံဳးျဖင္. တစ္ခ်က္ၾကည္.လိုက္ျပီး `ခင္ ဗိုုက္ဆာေနျပီလား ေရွ.မွာေမာင္ဒီဘက္ကို ခရီးထြက္တိုင္း စားေနက် ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းေလး ရွိတယ္ အဲဒီမွာပဲစားလုိက္ေတာ.မယ္ေနာ္´ `အငး္ ေမာင္ေကာင္းသလိုစီစဥ္ပါ´ ဟုဆိုေသာေၾကာင္. က်ြန္ေတာ္တို.လင္မယားလည္း ထမင္းဆိုင္ ေလးတြင္ ကားရပ္ကာ ၀င္ေရာက္စားေသာက္ၾကေလသည္။ ထမင္းစားျပီး ဆယ္မိနစ္ခန္. ထမင္းလံုးစီကာ နားျပီး ေနာက္ ဆက္လက္ခရီးထြက္ရန္ က်ြန္ေတာ္တို.လင္မယား ဆိုင္ျပင္ကားဆီသို. ေလ်ွာက္လွမ္းလာရာ က်ြန္ေတာ္ တို. ကားအနွီးတြင္ ကေလးငယ္တစ္ဦးကို ေတြ.လိုက္ရေလသည္။ ထိုကေလးငယ္သည္ အနည္းငယ္ဆင္းဆင္ရဲ ရဲပံုစံ၀တ္ဆင္ထားျပီး က်ြန္ေတာ္တို.ကားေလးအား တအံတၾသအငမ္းမရ လွည္.ပတ္ေငးေမာၾကည္.ရွုေနေလ သည္။ က်ြန္ေတာ္လည္းကေလးငယ္အား တရင္းတႏွီးနွုတ္ဆက္ေမးျမန္းလိုက္ေလသည္.။ `ေဟ. ခ်ာတိတ္ မင္းက ဒီကားကိုသေဘာက်လို.လားကြ´ `ဟုတ္ ဒီကားက အစ္ကိုကားလားဗ် က်ြန္ေတာ္အရမ္းစီးၾကည္.ခ်င္လိုက္တာဗ်ာ´ ဟုမ်က္နွာငယ္ေလး နွင္.ဆိုရွာေလသည္။ `ေအးကြ ဒီကားက အစ္ကိုကို အစ္ကိုရဲ. အစ္ကိုၾကီးက မဂၤလာလက္ဖြဲ.အေနနဲ. ၀ယ္ေပးတာကြ´ လို.ဆိုေတာ. ကေလးငယ္က အံၾသေသာ အားက်ေသာမ်က္လံုးမ်ားနွင္. က်ြန္ေတာ္အား `ဒါဆုိ အစ္ကိုၾကီးက ဒီကားကို ပိုက္ဆံတစ္ျပားမွမကုန္ပဲနဲ. ရထားတာေပါ.ေနာ္၊ အစ္ကို အစ္ကိုၾကီးက အရမ္းအားက်ဖို. ေကာင္းတာပဲဗ်ာ´ `ေအးေပါ.ကြ´ ဟု က်ြန္ေတာ္က ဆိုလို္က္ေလရာ ကေလးငယ္သည္ `အင္း´ ဟုသက္ျပင္းရွည္ၾကီးခ်ရ်္ က်ြန္ေတာ္မထင္မွတ္ထားေသာ စကားအား ေျပာခ်လိုက္ေလရာ္. ဒီတစ္ခါအံၾသသြားရသူမွာ က်ြန္ေတာ္ ျဖစ္သြား ေလသည္။ ကေလးငယ္က က်ြန္ေတာ္မွာလည္းအဲလို အစ္ကိုၾကီးမ်ိဳး ရွိရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲ ဟု ေျပာမည္ထင္ထားေသာလည္းသူေျပာလိုက္ေသာစကားမွာ `အင္း က်ြန္ေတာ္လည္း အဲဒီလိုအစ္ကိုၾကီးမ်ိဳးျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ´ ဟုဆိုလိုက္ေလသည္။ က်ြန္ေတာ္ လည္းကေလးငယ္၏ မ်က္နွာကိုေစ.ေစ.ၾကည္.ရ်္ သနားသြားျပီး သူ.အား `ခ်ာတိတ္ မင္းဒီကားကို ျမိဳ.တစ္ပတ္ေလာက္မစီးၾကည္.ခ်င္ဘူးလား´ ကေလးငယ္လည္း၀မ္းသာအား ရျဖင္. `အစ္ကိုိတစ္ကယ္ေျပာတာလား ဒါဆိုက်ြန္ေတာ္ အိမ္ကိုအရင္ေမာင္းေပးပါလား အိမ္ခန၀င္ျပီး ညီေလး ကိုလည္း ေပးစီးခ်င္လို.ပါ´ ဆိုေသာေၾကာင္. က်ြန္ေတာ္လည္းကေလးငယ္အားတင္ေဆာင္ရ်္ ထိုကေလးငယ္၏ လမ္းျပမွုျဖင္. သူ.အိမ္သို.အေရာက္တြင္ ကေလးငယ္သည္ ကားေပၚမွ ဆင္းကာ ညီေလးေရ ညီၤေလးေရ ဟု တ ေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ေခၚကာ အိမ္ေပၚသို. အလ်င္အျမန္ေျပးတက္သြားေလသည္။ ထ္ို.ေနာက္ သူအိမ္ေပၚမွျပန္ဆင္း အလာတြင္ သူသည္ ေျခေထာက္မသန္စြမ္းေသာ ကေလးတစ္ဦးအား ခ်ီကာ က်ြန္ေတာ္တို. ကားဆီသို.ေလ်ွာက္ လာျပီး သူ.၏ညီငယ္အား `ညီေလးေရ ဒီကားက ေဟာဒီအစ္ကုိရဲ.အစ္ကိုၾကီးက ၀ယ္ေပးတာတဲ. ကိုၾကီးလညး္ တစ္ေန.က်ရင္ ဒီလိုကားမ်ိဳး ညီေလးစီးဖို. ၀ယ္ေပးမယ္လို. ဂတိေပးတယ္ေနာ္ ကိုၾကီးၾကိဳးစားမယ္သိလား´ ဟု စိတ္အားထက္ သန္စြာေျပာဆိုျပီး က်ြန္ေတာ္လည္းသူတို.ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္နွင္.အတူ ျမီဳ.တစ္ပါတ္ေလ်ွာက္လည္အျပီး ဟန္း နီးမြန္းခရီးတစ္ေလ်ွာက္လံုးတြင္ က်ြန္ေတာ္အစ္ကိုၾကီး၏ ေက်းဇူးမ်က္နွာကို ျမင္ေယာင္ျပီး ရယူျခင္းမွရရွိေသာ ပိတိထက္ ေပးဆပ္ျခင္းမွရရွိေသာ ပိတိသည္ပုိရ်္ ခ်ိုုဳျမိန္အရသာရွိေၾကာင္းကို နားလည္ခံစားသိရွိလိုက္ရပါေတာ. သည္ခင္ဗ်ားး။ ျပီးပါျပီ ဟုတ္ကဲ.။က်ြန္ေတာ္ ေရဒီယိုက ၾကားလိုက္ရတဲ.ဇာတ္လမ္ေလးပါ။ ဇာတ္လမ္ေလးကေတာ.ေတာ္ေတာ္မိုက္ တယ္။ ရင္ထဲကို ေရာက္ေစခဲ.တဲ.ဇာတ္လမ္ေလးပါ။ ဒီဇာတ္လမ္းေလးကိုဖတ္ျပီး က်ြန္ေတာ္ရဲ. အေရးအသားညံ ဖ်င္းမွုေၾကာင္. စာဖတ္သူရဲ.ရင္ထဲကို မေရာက္ ဘူးဆိုရင္ေတာ. က်ြန္ေတာ္ကို နားလည္ခြင္.လြွတ္ျပီးေတာ.ပဲ ဖတ္ ရွဳေပးၾကပါလို.ပဲေတာင္းပန္ပရေစ။ က်ြန္ေတာ္တစ္ဦးတည္းအေနနဲ. ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို နားေထာင္ရျပီးတဲ. ေနာက္ ေပးဆပ္ျခင္းအေၾကာင္းကို က်ြန္ေတာ္အေတြးေတြက တိုက္ခိုက္၀င္ေရာက္သြားေစခဲ.တယ္။ ေပးဆပ္ျခင္း အေၾကာင္းကို မ်က္စိအေနာက္ခံျပီး ဆက္ဖတ္ေပးၾကပါဦးေနာ္။ အမွန္အတို္င္း ေျပာရရင္ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတဲ. စကားလံုးကို က်ြန္ေတာ္ ေမြးကတည္းက ၾကားဖူးေနတာလို. ေျပာရင္ရနိုင္မယ္လို.ထင္တယ္ဗ် ။ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတဲ.စကားလံုးကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ. ပါးစပ္ထဲမွာ ေနာက္ စာအုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရုပ္ရွင္တစ္ခ်ိဳ.မွာ စသျဖင္.ေနရာေတာ္ေတ္ာမ်ားမ်ားမွာၾကားဖူးေနၾကပါ။ ဒါေပမယ္. ေပးဆပ္ျခင္းရဲ. အဓပါယ္ ေလးနက္မွုကိုတစ္ခါမွမစဥ္းစားဖူးတာတကယ္ပါ။ အဲဒီေန.ကေတာ. ေပးဆပ္ျခင္းအ ေၾကာင္းနဲ. က်ြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးေခါင္းေနာက္သြားတာ ဒီေန.ထိပါပဲ။ ဘာလို.လည္းဆိုေတာ. က်ြန္ေတာ္က ဒီေန.ထိ တစ္ခါမွေပးဆပ္ဖူးျခင္းမရွိေတာ. ငါဘယ္သူေတြကိုေပးဆပ္ျပီးျပီလည္းလို.စဥ္းစားမိတယ္။ ဘာေၾကာင္.စဥ္းစားလညး္ဆိုေတာ. ေပးဆပ္ျခင္းက ရတဲ.ပိတိကို က်ြန္ေတာ္ခံစားၾကည္.ခ်င္လို.ပါ။ အဲဒါနဲ. စဥ္းစားတယ္ေပါ.ဗ်ာ။ ငါဘယ္သူေတြကို ေပးဆပ္ျပီးျပီလညး္ ဘယ္ေလာက္ထိေပးဆပ္ျပီးျပီလည္း ငါေပးဆပ္ရ မယ္လူေရာရွိလား ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတာကေရာ စသျဖင္.စဥ္းစားမိတယ္ေပါ.ဗ်ာ။ တစ္ရက္ခ်က္တင္ထဲက အမတစ္ေယာက္နဲ. စကားေျပာခဲ.တဲ.အေၾကာင္းေလးကို အရင္ေျပာၾကည္.မယ္ဗ်ာ။ အဲဒီေန.က အမကေျပာတယ္ ေမာင္ေလးက အမကိုအရမ္းဂရုစိုက္တာပဲေနာ္တဲ. အဲဒီအတြက္ေက်းဇူးပါလို. ေျပာ တယ္။ အဲဒါနဲ.က်ြန္ေတာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ အမကိုတစ္ခါမွ က်ြန္ေတာ္ဂရုမစိုက္ဖူးပါဘူးလို. ေျပာလိုက္မိတယ္။ ဘာလို. က်ြန္ေတာ္အဲလိုေျပာမိလည္းဆိုေတာ. က်ြန္ေတာ္က ကိုယ္ကိုကိုေတာင္ဂရုစိုက္တာမဟုတ္ေတာ. သူမ်ားကို ဂရုစိုက္ဖို.ဆိုတာအေ၀းၾကီးပဲေလ။ လူဆိုတာအတၱသမားေတြၾကီးပဲလို. ခံယူထားတဲ. က်ြန္ေတာ္အ တြက္ေတာ. သူ.ကိုဂရုစ္ိုက္ေပးတယ္ဆိုတဲ. စကားဟာ အဲဒီအခ်ိန္က က်ြန္ေတာ္အတြက္ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ဖို. ေကာင္းျပီး က်ြန္ေတာ္ကို တုန္လွုပ္ေစတဲ. စကားလံုးဆိုလည္းမမွားပါဘူး။ ဒါေပမယ္. စိတ္ေအးေအးနဲ. ျပန္စဥ္းစားရင္ သူ.ကို က်ြန္ေတာ္အေလးထားတယ္ဆိုတာမွန္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး သူ.ကိုတေလးတစားဆက္ဆံ တယ္ဆိုတာလည္းဟုတ္ပါတယ္။ အားလံုနဲ.ယွဥ္ရင္သူ.ကို ဦးစားေပးတယ္ဆိုတာလည္း မလြဲမေသြပါပဲ။ အဲဒါေတြ ကိုေပါငး္လိုက္ရင္ ဂရုစ္ိုက္ျခင္း ျဖစ္တယ္ဆိုလည္း က်ြန္ေတာ္ဘာမွျပန္ေျပာနုိင္မွာမဟုတ္သလ္ုိ ျငင္းနိုင္မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူ.ကို က်ြန္ေတ္ာဂရုစိုက္တယ္ေပါ.ဗ်ာ။ အဲဒီေန.က အမက က်ြန္ေတာ္ကို အဲဒီလို ဂရုစိုက္တယ္ ဆိုတဲ. စကားလညး္ေျပာလိုက္ေရာ က်ြန္ေတာ္ တကယ္ကို ဘာလုပ္လုို. ဘာကိုင္ရမွန္းမသိတာနဲ. ရွက္တာလည္း ပါမယ္နဲ.တူပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္မေျပာသင္.တဲ. စကားေတြေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ေျပာခဲ.မိတယ္ဗ်။ အဲဒါကို ပီနန္းလို. ေခၚတဲ. အမခြင္.လြွတ္ေပးဖို. ဒီစာမ်က္နွာကေနပဲ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္က အဲလိုအူေၾကာင္ ေၾကာင္ေကာင္ ဒါေပမယ္. မတန္မရာ ေပးဆပ္ျခင္းအေၾကာင္းေတြေလ်ွာက္စဥ္းစားေနတယ္လို. အျပစ္တင္လညး္ ခံရေတာ.မွာပဲဗ်။တက္နုိင္ဘူးေလေနာ္။ ကိုယ္ကမွ မစဥ္းစားပဲမေနနို္င္တာကိုး။ ဒါဆို လူတစ္ေယာက္ကို အေလးထားျခင္း ၊တေလးတစားဆက္ဆံျခင္း၊ ဦးစားေပးျခင္းဆိုတာေတြဟာ သူ.ကိုေပးဆပ္တာနဲ. ဆိုင္လား။ ေနာက္ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ လူတစ္ေယာက္ကို ဂရုစိုက္တယ္ဆိုတာကေရာ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတဲ. ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကိုထည္.လို.ရလား။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည္.ရင္ ရမယ္ေတာ.မထင္ဘူဗ်ေနာ္။ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတဲ.စကားလံုးက အရမ္းကိုျမင္.လြန္းတာကိုးဗ်။ က်ြန္ေတာ္ တကယ္ကို ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေန ရတာပါ ။ ေပးဆပ္ျခင္းအေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိတဲ. ကိုယ္ေခါငး္ကိုလညး္ ရိုက္ခြဲခ်င္စိတ္ေတာင္ေပါက္တယ္။ တကယ္။ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတာ က်ြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းခံယူထားတဲ. ဦးတည္ရာက ဘာကိုမွမေမ်ာ္လင္.ပဲ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးတာကို စစ္မွန္တဲ. ေပးဆပ္ျခင္းလို. က်ြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။ အဲလို ေပးဆပ္ရာမွာ ေပးဆပ္ခံရတာ လူလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ အျခားအရာလညး္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ေပါ.ဗ်ာ ။တစ္ခုခုေပါ. ။ အဲဒီအတြက္ သူဘယ္လိုထိလုုပ္ေပးနိုင္မွ ေပးဆပ္တာလို.ေခၚမလည္း။ တစ္ခါကလည္း ပန္ဒါရယ္ က်ြန္ေတာ္ရယ္ ဇီရိုးရယ္ ပါတီခ်က္မွာ ေပးဆပ္ျခင္းအေၾကာင္းေျပာဖူးေသးတယ္။ အဲဒီမွာ ေျပာျဖစ္တုန္းက မိဘေတြရဲ. ေပးဆပ္ျခင္းအေၾကာင္းကို ေတာ္ေတာ္ေလးေျပာျဖစ္ခဲ.ၾကတယ္.။ က်ြန္ ေတာ္ထင္ပါတယ္ မိဘေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက က်ြန္ေတာ္တို. အေပၚျပဳမူေဆာင္ရြက္ေပးေနတာေတြကို ေပးဆပ္ျခင္းလို. ေျပာလို.မရဘူးလို. ေျပာမိတယ္။ ဘာလို.လည္းဆိုေတာ. သူတို. က်ြန္ေတာ္တို.ကို ျပဳမူေဆာင္ ရြက္ေပးတဲ. ကိစ ေတြမွာ အနညး္နဲ.အမ်ားေတာ. ရယူလိုမွူေတြပါတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွျငင္းနိုင္မယ္မထင္ပါ ဘူး။ ဒါေပမယ္. လူ.အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာေတာ. လက္ခံနိုင္သူနည္းပါတယ္။ သိေနၾကသည္.တိုိင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိဘရဲ. ခ်စ္ျခင္းဟာ သားသမီးေတြအေပၚေပးဆပ္ျခင္းပဲလို. လြယ္လင္.တကူေခါင္းစဥ္တက္လိုုက္တာကေတာ. အက်င္.ပါေနၾကပါျပီ။ အဲဒီေန.က ေျပာေနရင္းနဲ. ပိုင္းရီတ္ေရာက္လာျပီး က်ြန္ေတာ္ေျပာတာေတြကို ေထာက္ခံ သြားေသးလားမသိ။ ထားပါ လူလက္မခံနုိ္င္တဲ. အေၾကာင္းေတြ။ အဲဒီေန.က ပန္ဒါက ေျပာေသးတယ္ဗ်။ သူေျပာသြားတာေလးကလညး္ စဥ္းစားစရာပဲဗ်။ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ မလိုအပ္တဲ.ေပးဆပ္မွုေတြ ိုေၾကာင္. စိတ္ညစ္ရတယ္တဲ.။ မွန္လိုက္ေလဗ်ာေနာ္။ ကိုက မလိုအပ္ပဲအတင္းေပး ေနရင္ ဘယ္သူစိတ္ဆင္းရဲရမလည္းဆိုတာကို ထည္.မတြက္ၾကေတာ.ဘူးတဲ.လားဗ်ာ။ အဲဒီေပးဆပ္ျခင္းမ်ိဳးကို ေရာစစ္မွန္တဲ. ေပးဆပ္ျခင္းလို.ေခၚမလားဗ်။ ေဆာ္ကားတာေတာ.မဟုတ္ပါဘူး။ အဲလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြက ဒီေန.ေခာတ္ ခ်စ္ၾကၾကိဳက္ၾကခါနီး လူငယ္ေတြ၊ မိဘနဲ.သားသမီးေတြရဲ. ၾကားမွာေတြေတြ.ေနရသလိုပဲ။ အဲဒီေပး ဆပ္ျခင္းမ်ိဳးက ျပသာနာဘကိကိုေရာက္သြားၾကတာမ်ားတယ္ဗ်။ က်ြန္ေတာ္အထင္ပါ။ ေနာက္ျပီး ေပးဆပ္ခံနိုင္တဲ. လူတစ္ေယာက္ရဲ. အရည္အခ်င္းကို ဘယ္လိုသတ္မွတ္ၾကသလည္း။ က်ြန္ေတာ္စိတ္ ထင္ေပးဆပ္ခံဖို. လူတစ္ေယာက္မွာ အရည္အခ်င္းမလိုပါဘူးေနာ္. ။ ေပးဆပ္မယ္.လူရဲ.စိတ္ကသာ အဓိကပါ။ က်ြန္ေတာ္စဥ္းစားလိုက္တယ္။ က်ြန္ေတာ္တကယ္ကို စိတ္ရွဳပ္ေစတဲ. ျပသနာပါ။ က်ြန္ေတာ္ဘယ္သူကိုေပးဆပ္ရ မလည္းေပါ.။ က်ြန္ေတာ္အေဖနဲ.အေမ မိဘနွစ္ပါးေပါ. သူတို.ကိုက်ြန္ေတာ္ေပးဆပ္ခ်င္လား ။ ဟင္.အင္း မျဖစ္ နိုင္ဘူးလို.ထင္တယ္ဗ်။ ဒီတိုင္းေတာင္ က်ြန္ေတာ္ကို ၾကည္.မရတဲ.လူေတြ မရိုေသစကား က်ြန္ေတာ္ကလည္း ၾကည္.မရတဲ. လူေတြကို ေပးဆပ္ဖို.ဆိုတာေတာ္ေတာ္ကို မျဖစ္နိုင္တဲ. ကိစပါ.။ ဒါဆို ငယ္ရြယ္သူေတြေျပာေျပာ ေနသလို ခ်စ္သူကို တစ္သက္လံုးေပးဆပ္သြားမယ္ဆိုတာကေရာ ။ ဒါက ပိုေတာင္မျဖစ္နို္္င္ေသးတယ္။ ဒီၤေန.ထိ ခ်စ္ိသူတစ္ေယာက္မွ မရွိတဲ.လူကို ေပးဆပ္ဖို.ဆိုတာ ေ၀းလြန္းပါတယ္.။ ကိုယ္ကိုေတာင္မခ်စ္တဲ.လူက သူမ်ား ကို ခ်စ္ျပီးေပးဆပ္ဖို. ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္ကူယဥ္ဆန္တဲ. ကိစျဖစ္သြားျပီဗ်။ ေနာက္ျပီး အခ်ိဳ. စကားၾကီး ၾကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာတက္တဲ. လူေတြေျပာသလို တိုင္းျပည္နဲ. လူမ်ိဳးကို ေပးဆပ္ဖို. ဆိုရင္ေရာ။ အငး္ ကိုယ္ဟာ ကိုယ္ေတာင္ ထမင္းမငတ္ေအာင္ မိဘဆီခိုကပ္စားေသာက္ေနရသူက တိုင္းျပည္နဲ.လူမ်ိဳးကိုေပးဆပ္မယ္ဆိုတဲ. စကားၾကီးက ေတာ္ေတာ္ကိုရယ္စရာေကာင္းေနပါလိမ္.မယ္။ ျပီးေတာ. ကိုယ္က ဘာအရည္အခ်င္းမွ ရွိတဲ. ေကာင္လညး္မဟုတ္ေတာ. ပန္ဒါေျပာသလို မလိုအပ္တဲ. ေပးဆပ္မွုၾကီးပဲျဖစ္မွာဆိုေတာ. တိုင္းျပည္ေတာင္ ဒုကေရာက္သြားနိုင္ပါေသးတယ္.။ ဒါဆိုမင္းက ဘာလ္ို.ေပးဆပ္ရမယ္. လူကိုအသည္းအသန္စဥ္းစားေနရလည္းလို. ေမးရင္ ။က်ြန္ေတာ္ ခုနဇာတ္ လမ္းေလးကို နားေထာင္လိုက္ရျပီးကတညး္က ေပးဆပ္ျခင္းကရတဲ.ပိတိ ကိုခံစားခ်င္ခဲ.တာအမွန္ပါ.။ ဒါေပမယ္. ေပးဆပ္ဖို.ဆိုတာက က်ြန္ေတာ္ေျပာခဲ.သလို လြယ္တဲ.ကိစမွမဟုတ္တာေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ. ေျပာဖူးတယ္။ သူ.ဘ၀မွ အေရးၾကီးဆံုးက အေမနဲ.ညီမေလးတဲ. ။ သူတို.ကိုတက္နုိင္သေလာက္ေပးဆပ္သြား မယ္ေပါ.ေလ သူေျပာဖူးတယ္။ တက္နုိင္သေလာက္ေပးဆပ္သြားမယ္ဆိုတာ ကို က်ြန္ေတာ္ကေတာ. စစ္မွန္တဲ. ေပးဆပ္ျခင္းထဲ လံုး၀မထည္.နိုင္တာ အမွန္ပဲဗ်။ က်ြန္ေတာ္က ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတာ ဘာကိုမွေမ်ွာ္လင္.ရယူျခင္း မရွိပဲ လူတစ္ေယာက္ကိုျဖည္.ဆီးေပးတာ မိမိအသက္ကိုပါေပးဖို. အဆင္.သင္.ျဖစ္ေနေလာက္ေအာင္ အရည္အ ခ်င္းျပည္.၀တာမ်ိဳးကို စစ္မွန္တဲ.ေပးဆပ္ျခင္းလို. သတ္မွတ္ထားတယ္ဗ်.။ အဲဒါက က်ြန္ေတာ္ရဲ.ေပးဆက္ျခင္းနဲ. ပတ္သတ္တဲ. စံေပါ.ဗ်ာ။ က်ြန္ေတာ္ေျပာတဲ. ေပးဆပ္ျခင္းမ်ိဳးကို အခ်ိဳ.ရာဇ၀င္စာအုပ္ေတြမွာမ်ား ေတြ.ရမလားမ သိ ။ အဲဒါကလည္း တကယ္စစ္မွန္ပါတယ္လို. ေျပာလို.ရနိုင္ပါ.မလား။ ထားပါ က်ြန္ေတာ္မသိနို္င္တဲ.ကိစေတြ။ က်ြန္ေတာ္အထင္ေတာ. တကယ္စစ္မွန္တဲ. ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတာ ဒီေန.ေခာတ္ၾကီးထဲမွာလံုး၀ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ. ျပီဆိုတာပါပဲ။ က်ြန္ေတာ္နဲ.အားလံုးပဲလြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲနိုင္ပါတယ္.။ က်ြန္ေတာ္ရဲ.စာကို ျပီးတဲ. အထိ စိတ္အရွုပ္ခံျပီးဖတ္ေပးတဲ.အတြက္အားလံဳးကို ေက်းဇူးပါပဲလို….။ ္