အဲဒီလူရဲ့မယား သိပ္လွတယ္မို.လား
ခင္ဗ်ားဘာမွ ၀င္ေျပာမေနပါနဲ.ေတ့ာ
ျမိဳ.သစ္ကလည္း မီးမွိတ္ခဲ့ျပီပဲ။
ခင္ဗ်ားကလူျဖစ္သြားျပီတဲ့လား
ဒါဆိုလည္း
ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္
ကယ္ဖုိ.လမ္းမရွိေတာ့ဘူးေပါ့
ဟိုေ၀းေ၀းက
ခပ္ျပံဳးျပံဳးလွုပ္ရြရြေတြဆီ….
မင္းေရာက္သင့္ျပီ။
ေသခ်ာတယ္…သူငယ္ခ်င္း
မင္းကိုငါမကယ္နိုင္ေတာ့ဘူး
မင္းဟာလူတစ္ေယာက္အျဖစ္
စတင္
ေဖာက္ျပားေနျပီပဲ။
မင္းလူျဖစ္သြားျပီ..သူငယ္ခ်င္း။
ငါ့နွာွေခါင္းထဲ ေသြးညီွနံေတြရတယ္
ဘြဲ.ရဆိုသူတို.နဲ…..
ေပြ.ဖက္မိျခင္းမွာ..
ေက်ာခိုင္း
ေက်ာခိုင္း
ေနာက္
တျဖည္းျဖည္းအေ၀းဆံုးကုိ
ငါေျပးထြက္သြားလိုက္ျပီ….
၀ွါး…….
ရွုလိုက္ ရွိုက္လုိက္….
အဆုတ္တစ္ခုလံုးပြင့္ထြက္သြားေအာင္
ရွုလုိက္တာေပါ့
ငါ့နွလံုးသားတစ္ခုလံုး လင္းရွင္းထြက္သြားျပီ
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
တကၠသိုလ္ဆိုေသာ
ဖုတ္ဆိုးေျမရယ္။
ပိုးဟပ္တစ္ေကာင္လည္း
အခန္းထဲ၀ဲပ်ံ
သူထိတ္လန္.ေနတာဗ်။
အက်ီၤအျဖဴတစ္ထည္
ေက်ာကုန္းတစ္ခုလံုး အေပါက္ဗရပြနဲ..
လူတစ္ေယာက္
Internet ဆိုင္တစ္ခုထဲ၀င္သြားတယ္
သူ..
သူေတာင္းစားေတ့ာမဟုတ္ဘူး။
ကဗ်ာဆရာလိုလည္း
သူ.ကုိယ္သူ
တစ္ခါမွ
မေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ရိုးအမွန္ပါ။
အဲဒီေန.က
ယပ္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္းရခဲ့ဖူးပါတယ္။
P.S ေရးထားတာေတာ္ေတာ္ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ကဗ်ာေလးပါ၊ အသစ္မေရးျဖစ္တာနဲ.ပဲ

2 comments:
ဟုတ္တယ္ ... တကၠသိုလ္ဆိုတာ ဖုန္းဆိုးေျမပဲ။
လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ စတင္ေဖာက္ျပားမိရတဲ့အေၾကာင္း...
တကၠသိုလ္ဆိုေသာ ဖုန္းဆိုးေျမအေၾကာင္း....
ပိုးဟပ္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ထိတ္လန္႔ေနတဲ့ မ်က္၀န္းအစံုအေၾကာင္း...
ေက်ာကုန္းတစ္ခုလံုး အေပါက္ဗရပြနဲ႔လူဟာ...
ကိုယ္သိတဲ့ကဗ်ာဆရာမ်ားလား.....
စသည္စသည္စသည္....
ႏွစ္သက္စရာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္....။
Post a Comment