ဗီရိုေလးတစ္လံုး ရွိေနပါသည္။ သူ၏မ်က္စိကို အနည္းငယ္ ေမွးစင္း၍ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါသည္ ။ ဗီရိုေလးသည္ ဘာကိုမွ မျမင္ရပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပကၡဒိန္တစ္ခုကိုလည္းေကာင္း ၊ ထိုးသြင္းထားေသာ အတြင္းခံသံုးထည္ကိုလည္းေကာင္း ၊ အိမ္ယာေအာက္နစ္ျမဳပ္ေနေသာ ဘီးကုတ္အမဲတြန္႔ေလးကိုလည္းေကာင္း ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုး၏ အတြင္းေရးကိုလည္းေကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိလိုက္ပါသည္။ ထိုအရာမ်ားကို သူသိပါသည္။ အကယ္စစ္စစ္ သူသည္ သူ႔ကိုယ္သူ ဗရိုတစ္လံုးမွန္း မသိခဲ့ပါ။ သူသည္ ဘာမွမဟုတ္မွန္းကိုလည္း မသိလိုက္ပါ ။ ပလာစတာရွစ္ခု ကပ္ထားေသာ စစ္ျခင္ေထာင္တစ္လံုးကို ေထာင္ထားပါသည္။ ဇာျခင္ေထာင္တစ္လံုး ေရခ်ဳိးခန္းထဲတြင္ စိမ္လ်ွက္သား ရွိေနပါမည္။ သူတို႔သည္ ဗီရိုေလးထဲတြင္ တစ္ခါဖူးမွ မေနၾကပါ။ ဗီရိုေလးက ဇာျခင္ေထာင္နွင့္ စစ္ျခင္ေထာင္တို႔သည္ မ်ိဳးတူစုမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပေသာအခါ သူတို႔က မယံုၾကပါ ၊ မသိၾကပါ။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနပါသည္ ၊ သီခ်င္းနားေထာင္ေနပါသည္ ၊ စာအုပ္ဖတ္ေနပါသည္ ။ သို႔ေသာ ထိုအရာမ်ားထဲတြင္ ကိုယ့္ဘ၀အေၾကာင္း ကို ကိုယ္တိုင္မသိၾကေၾကာင္း မပါ၀င္နိုင္ပါ။ ဒုတိယအၾကီမ္ေျမာက္ အကယ္စင္စစ္ ဗီရိုေလးသည္ သူ႔ကုိယ္သူ ဗီရိုဟု အမည္ မေပးထားပါ ။ သူသည္ မည္သည့္အရာကိုမလည္း နာမည္တံဆိပ္မကပ္ပါ။ သူသည္ ဘာကိုမွ ေအာ္ေခၚေနစရာမလိုေသာ ၊ မွတ္သားစရာမလိုေသာ ၊ အသိဥာဏ္မရွိေသာ အရာတစ္ခုသာ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္ ။ ထို႔အတြက္ ယခု အက္ေဆး ယခုေနရာတြင္ ျပီးပစ္လိုက္ပါသည္။
Tuesday, August 17, 2010
Monday, August 16, 2010
အေျဖအား ဖလာက်ိတ္ျခင္း
ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ခဲ့တာမ်ားျပီမို႔ ဟုတ္ကဲ့
ေမးခြန္းေတြ ျပန္ပို႔ေပးၾကပါ။
ေပးျပီးစလစ္ေလ ျပန္မေတာင္းေၾကး
မဟုတ္ဘူးေလ
လိုခ်င္တာ ထုတ္လိုက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ မဟုတ္ဘူးေလ
ျပန္ထုတ္လာမယ့္ ေမးခြန္းေတြေလ
မရွိဘူးလား ၊ မတန္တာလား ၊ ဆြံအတာလား
ေမးခြန္းကို ေမးခြန္းထပ္ထုတ္ဖို႔ေလ
ဒါေတြနဲ႔ မတည္ေဆာက္ဘူးတဲ့လား
ဒါေတြဆိုတာ မရွိလည္း ျဖစ္တယ္ေပါ့
တည္ေဆာက္ခ်င္တာ ဘာလည္း
ေမးခြန္း
ဟုတ္ဘူးေလ အဲ့ဒါကို မဟုတ္ဘူးေလ
ထားေတ့ာ
ဒါေတြ ဆိုတာကေရာ ဘာလည္း
ေမးခြန္း
ဟုတ္ရဲ့လား အ အ အ အ
သိဘူးေတာ္ေရ ဟုတ္ခ်င္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့
လက္ေတြ႔က်တာပဲ ေျပာရမယ္ဆို
"ေမးခြန္း" ဘယ္ပါေတ့ာမလည္း
"ေမးခြန္း" မပါတာကို ေျပာတာလား ဒါမွမဟုတ္ "ေမးခြန္း" မပါတာကို ေျပာတာလား
ဟင္ ……တူဘူးလားရွင္
မတူဘူးေလ
ဘာလို႔ မတူလည္းသိခ်င္လား
အဲ့ဒါ ေမးခြန္းပဲ။
ေတေလ
Posted by ေတေလ at 5:17 PM 1 comments
Labels: ကဗ်ာ
ဇာတ္ညႊန္း
အကယ္ရ်္ ျဖစ္နိုင္သည္ဆိုပါလ်ွင္ ကံေကာ္ပန္း သံုးဆယ့္ေလးပြင့္ရွိေနသင့္သည္။
သစ္ပင္ေအာက္မွာ ရြက္ေျခာက္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမြးျမဴခဲ့တယ္။
သံုးထပ္ျမင့္အေဆာက္ထက္မွ ကၽြန္ေတာ္ကိုေလွာ္ခတ္လာခဲ့ၾကသည္။
မိုးျမင့္စြန္းတိမ္တိုက္ တစ္ခုအတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုကၽြန္ေတာ္ေမ့ေလ်ွာ့သြားပါသည္။
လွပေသာ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ရသည့္ သူနွင့္ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာခဲ့ၾကသည္။
အျပန္လမ္းမွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ္လည္း ရွာေဖြရန္မလိုပါ။
ေမသူသည္ နွစ္ေပါင္းနွစ္ဆယ္ၾကာခဲ့ပါျပီ။
မင္းေမာ္လာေပးတဲ့ ေငြစံပယ္သံုးလိပ္ေလာက္ယူခဲ့ပါေဟ့
ကၽြန္ေတာ္အခန္းတံခါးေပါက္မွာ တိုးတုိးညင္းညင္းျမည္ဟည္းလာေနတယ္။
ငါတစ္ခုေမးမယ္ ငါဘာဆက္ေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတ့ာပါဘူးဟယ္
ဘာလို႔ဒါေတြ ျပန္ေမးခ်င္ရတာလဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ျပန္ပါေတ့ာ
ေနာက္တစ္ေန႔ နာမည္ဆုိသည္မွာ ေခၚစရာတစ္ခုသာျဖစ္ဧ။္။
သမီးေလး ဟိုအပင္မွာလည္း ပြင့္ေနလိုက္တာေနာ္
ဘ၀ဆိုတာ ေၾသာ္
အကယ္ရ်္ ျဖစ္နိုင္မည္ဆိုပါလ်ွင္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာေတ့ာမည္မဟုတ္ပါ
ေတေလ
P.S>>>> ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ဧ။္ "ကတၱီပါလြမ္းခ်င္း" အား ကၽြန္ေတာ္ဘာသာ
ဇာတ္ညႊန္းခြဲၾကည့္ျပီးခ်ိန္တြင္ ျဖစ္လာေသာ စာလံုးမ်ားကို (ေကာလိခ်္)
ယူသံုးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
Posted by ေတေလ at 10:50 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
