၀ါးလို႔မရေတ့ာဘူး သြားမေကာင္းေတ့ာလို႔
သြားလို႔မေကာင္းဘူး ၀ါးမရေတ့ာလို႔
အရွံုးဆိုတာ အျမဲတမ္းရွိရမွာပဲ
ေ၀ါ…ေ၀ါ…ေ၀ါ… ခနဲ စီးဆင္းသြားတာ
ဘာေတြလည္း
မိုးေရထဲ ကားေတြျဖတ္ေမာင္းသြားသံေပါ့
မဟုတ္ဘူး…တကယ္က
အဲ့ဒါ အသံေတြ စီးဆင္းသြား ျဖတ္ေမာင္းသြားတာ
အရွံုးဆိုတဲ့ ငတိကို ဆံုးရွံုးရင္သြားျပီ
သူ႔ကို ေမြးျမဴထားပါ
အာ….
မရိုးမယဥ္…မယဥ္မရိုင္း နံရိုးျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ႔
ဂ်ိဳင္း…ဂ်ိဳင္း…ဂ်ိဳင္း
အား…
အာ… ဒီေနရာမွာ မေသသင့္ေသးဘူးထင္
ဒိုင္း…ဒိုင္း…ဒိုင္း…
ကဗ်ာရဲ့ ဟိုးေအာက္ဆံုး ေခါင္းစဥ္ကို ၾကည့္လိုက္စမ္း
ဇန္း..ဇန္း..ဇန္း.. ….. ဇန္း..ဇန္း..ဇန္း..ဇန္း
စ်န္း..စ်န္း..စ်န္း.. …. စ်န္း..စ်န္း..စ်န္း..စ်န္း
စန္း..စန္း..စန္း.. …. စန္း..စန္း..စန္း..စန္း
စန္႔စန္႔ရန္႔ရန္႔ ေသတာကမွ တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္ဦးမယ္။
သေ၀ သေ၀ သေ၀ သေ၀ ေသြ ေသြ ေသြ ေသြ သေ၀ သေ၀
ေသခ်ာျပန္ေတြးၾကည့္ ေလာကၾကီးမွာ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္
ရပ္တည္ရတာ စိတ္၀င္စားစရာအရွံုးပဲ
ၾသ… ကၽြန္ေတာ္မွားေနတယ္လား .. ဟဲဟဲ
အမွားဆိုတာလည္း အရွံုးတစ္မ်ိဳးပဲေလ
အဲ့ေတ့ာ သူ႔ကိုလည္း ေမြးျမဴထားရတာေပါ့
တကယ္မဆိုတဲ့အတြက္ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။
မဆိုသေလာက္ကေလးမွာဆို
ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ ေရးခ်နွစ္ခုထပ္ထားျခင္းအေၾကာင္း
0 comments:
Post a Comment