ငါျပန္ရေတ့ာလည္း အစုတ္၊ သူ.ကိုေပးတုန္းကလည္း အစုတ္.... ငါတို.အားလံုးဟာ အနုတ္(နွဳတ္) ေတြပဲ ကိန္းဂဏန္း ျပပုဒ္ေတြ ငါတို.အားလံုးဟာ အပုတ္ေတြ ၊ အသိုး(တိုး)စားၾကတယ္ေပါ့.. ကိန္းဂဏန္း အမွန္စဥ္ ထိုး(တိုး)ထား(တက္)တယ္/လာၾကျပီ အမွတ္စဥ္ ေရြးပါ Single Player Multi Player Internet Network Options Exit ဘယ္လိုေဆ့ာၾကမလည္း ပ်င္းတယ္...... ျပိဳင္ရမွာပ်င္းတယ္...တစ္ေယာက္တည္း မေပ်ာ္ခ်င္ဘူး တစ္ေယာက္တည္း ေပ်ာ္ရမွ ပ်င္းတယ္...ဘယ္လို ေဆ့ာျပိဳင္ၾကမလည္း.. သူတို.ဟာ ေပါ့ ေပါ့ဆိုတာ ေပါ့ပ္ သူတို.ဟာ ေပါ့ပ္ ေပါ့ပ္ ဆိုတာ ခ်ိဳသာျပီး လူတိုင္းနားစြဲလြယ္ေသာ ေပၚျပဴလာ ဂီတအမ်ိဳးအစား ေပါျပဴလာ ေပၚပင္ ေပၚလြင္ထင္ရွားေသာ လူသားမ်ား သူတို.ဟာ ေပါ့ပ္ သူတို.ကဗ်ာေတြဟာ ေပါ့ပ္ Exit Are you sure you want to exit poem?
Sunday, November 29, 2009
ေခာတ္လြန္ေနေသာ မဟားဒယား ဟိုဒင္းဟိုဟာ
Posted by ေတေလ at 9:14 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Sunday, November 22, 2009
ဒီ ဖရိမ္ ေပၚက ဒစ္ ရွင္ န ရီ ထဲကမထြက္ႏိုင္သ၍ တို႕ေတြဟာ 'ဆင္' ၏ တစ္ပိုင္းတစ္ဆ ကိုဆက္ေတြးျခင္း ဒါမွမဟုတ္လည္း ခ်ျခင္း ဆိုင္ရာ အေတြးမ်ား ဒါမွမဟုတ္လည္း
ဒီေန.ေပါ့ လင္းနီညိဳ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဖတ္ရတယ္ ၊ အခုအိမ္အျပန္ သူ.ကဗ်ာကို ငါ မမွတ္မိဘူး...ေသခ်ာတာက ငါ့ကို ခ်ၾကေတ့ာမယ္ တဲ့ သူ.ကဗ်ာထဲ ေျပာထားတယ္ ဒါပဲ ငါသိတယ္ ဒါပဲ ငါမွတ္မိတယ္ ငါမွတ္မိတာ ဒါပဲ ငါ့ကိုခ်ၾကေတ့ာမယ္တဲ့... ခ် အဲဒါပဲ အဲဒါပဲ အဲဒါပဲ အဲဒါပဲ ငါ မွတ္မိတယ္ ငါမွတ္မိ သိတာ အဲ ခ် ဒါပါပဲ ဆိုတာ ပါပဲ သိျပီး မွတ္မိ တာပါပဲ သိလိုက္တာ မွတ္မိ ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ခ် ်််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််် သူတို. လား လင္းနီညိဳလား ဘယ္သူေတြလည္း ငါ့ကို ခ်မွာ စဥ္းစား ငါ့ကို ဘာနဲ.ခ်မွာလည္း တုတ္နဲ.တဲ့ ဘာတုတ္လည္း သံတုတ္လား ေအးစက္ေနမွာပဲ.....ဦးေအာင္ေဇယ် ကိုင္ခဲ့တဲ့ ၀ါးရင္းတုတ္နဲ.လား.....စစ္ပုလိပ္တို.ရဲ့ လက္ကိုင္တုတ္ သစ္သားတုတ္ေခ်ာင္းတို.... ထင္းသားတုတ္ ဒါမွမဟုတ္ ေယာက်ၤားသားတစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ့ ပူေႏြးေနမယ့္ တုတ္နဲ.လား ဟုတ္ပါျပီ ငါ့ကိုခ်ၾကျပီေပါ့ ဘယ္ေနရာကို ခ်ၾကမွာလည္း ငါ့ ေခါင္းကို (ငါဟာ ေခါင္း(ေဆာင္)လား) ခ်ၾကမွာလား ငါ့ကုိ ထိရင္ အားလံုးျပီးျပီေပါ့....ငါ့ လက္ေမာင္းသားေတြ.....ငါ့ေက်ာကုန္း ငါခႏၱာကိုယ္ တစ္ေနရာရာ ေသေသခ်ာခ်ာ အင္း ခ်ျခင္တဲ့ေနရာကို ခ်ၾက တစ္ေနရာေတ့ာ ခ်န္ထားဖို.လိုမယ္ ထင္ ခ်ၾကျပီဆို ဘာအသံထြက္မလည္း သံတုတ္နဲ. ခ်ရင္ ေခါင္းကို သံတုတ္နဲ.ခ်ရင္ ခြပ္ ခနဲ.ျမည္မလား ၀ါးတုတ္နဲ. ခ်ရင္ေရာ အျခားေနရာေတြကို ခ်ရင္ေရာ အဲဒီ သံတုတ္ ၀ါးတုတ္ေတြနဲ. အျခားေနရာေတြကို ခ်ရင္ေရာ ဘာအသံထြက္မလည္း အျခား တုတ္ေတြနဲ. ခ်မယ္ဆိုရင္ေရာ အင္း တကယ္လို.သာ ေယာက်ၤားသား တစ္ေယာက္ရဲ့ ပူေႏြးေနမယ့္ တုတ္နဲ. မခ်သင့္တဲ့ေနရာကို ခ်မယ္ဆို ဘာအသံထြက္မလည္း (လင္းနီညိဳကေတ့ာ သိလိမ့္မယ္ အဲဒီ အသံကို) ခ်ၾကျပီဆို မာန္ေတြ ဟန္ေတြ အသံေတြ မွန္ကန္မွုေတြ ၾကံဖန္မွုေတြ ျမန္ဆန္မွုေတြ ေ၀ဖန္ခံရမွုေတြ ခ်ၾကျပီဆို လိုလိမ့္မယ္ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ စဥ္းစားစရာ တစ္ခုရွိမယ္ ခ်ခံမလား ၊ခံ(ျပီးျပန္)ခ်မလား ၀န္ခံခ်က္ >>>>လင္းနီညိဳ၏ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အား ဖတ္ျပီး ဆက္လက္ေရးသားၾကည့္ျခင္း လင္းနီညိဳကဗ်ာအားဖတ္လိုက ကလစ္နွိပ္ပါ
Posted by ေတေလ at 9:40 AM 1 comments
Labels: ကဗ်ာ
Saturday, November 7, 2009
အသက္ ဆိုသည္မွာ
Posted by ေတေလ at 9:37 AM 3 comments
Labels: ကဗ်ာ
Monday, November 2, 2009
မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ စီတပ္ၾကည့္ျခင္း/ေသာအခါ
Posted by ေတေလ at 10:28 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
